Appeal dismissed because distribution of future buildings violates the requirement of existing subject matter for division.

Απόφαση 733 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 733/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Δημητρούλη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ... και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αχιλλέα Γιολδάση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-3-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1184/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 4792/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-9-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 4-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το άρθρο 480 Α παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η διανομή κοινού οικοπέδου στο οποίο υπάρχει οικοδομή μπορεί, μετά από αίτηση κάποιου συγκυρίου, να γίνει αυτούσια με σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας κατ' ορόφους ή μέρη ορόφων, αν είναι εφικτή και δεν αντιβαίνει στο συμφέρον των λοιπών συγκυρίων, υπό τον όρο όμως η οικοδομή να έχει ανεγερθεί πλήρως κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής, δεδομένου ότι δεν είναι επιτρεπτή η διανομή μελλοντικού πράγματος.

Επομένως, η από το θεσμό της οροφοκτησίας παρεχόμενη δυνατότητα απόκτησης αποκλειστικής κυριότητας επί μέλλοντος να ανεγερθεί ορόφου ή διαμερίσματος (άρθρο 10 παρ. 2 Ν. 3741/1929) δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στη δικαστική διανομή, γιατί λείπει ο παραπάνω όροφος, δηλαδή η οικοδομή. Έτσι, αν και παρέχεται από το νόμο η δυνατότητα να αποκτήσει κάποιος αποκλειστική κυριότητα σε διηρημένη ιδιοκτησία που δεν έχει ανεγερθεί, αλλά μέλλει να ανεγερθεί, δεν του παρέχεται η δυνατότητα να ζητήσει τη διανομή διηρημένων ιδιοκτησιών που πρόκειται να ανεγερθούν στο μέλλον, ελλείψει αντικειμένου προς διανομή και ως εκ τούτου το σχετικό αίτημα διανομής τέτοιων ορόφων είναι μη νόμιμο (ΑΠ 769/2008).

Περαιτέρω, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδάφ. α' του ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα (Ολ ΑΠ 7/2006).

Εξάλλου η παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου είναι δυνατό να έχει ως περιεχόμενο την αιτίαση ότι η αγωγή, επί της οποίας έκρινε το δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλόμενης απόφασης με αυτήν κρίθηκε, ότι το αίτημα της από 21-3-2005 αγωγής του αναιρεσείοντος κατά των αναιρεσιβλήτων για διανομή (και) των αναφερόμενων διηρημένων ιδιοκτησιών, που πρόκειται να ανεγερθούν στο μέλλον και συγκεκριμένα της μέλλουσας να ανεγερθεί οριζόντιας ιδιοκτησίας του τετάρτου, πάνω από το ισόγειο, ορόφου της πολυώροφης οικοδομής, που βρίσκεται στη ...

καθώς και του μέλλοντος να ανεγερθεί δώματος της ίδιας οικοδομής, είναι μη νόμιμο, διότι δε χωρεί δικαστική διανομή μελλοκτήτων διηρημένων ιδιοκτησιών. Με βάση την παραδοχή αυτή το Εφετείο απέρρριψε το σχετικό λόγο έφεσης του αναιρεσείοντος, επικυρώνοντας την πρωτοβάθμια απόφαση, που είχε κρίνει ομοίως.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε την πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 480 Α ΚΠολΔ, ούτε εκείνες των άρθρων 785, 798, 799, 800, 1113 ΑΚ, 10 παρ. 2 του Ν. 3741/1929 και 17 του Συντάγματος, (που επικαλείται ο αναιρεσείων), διότι το ως άνω αίτημα της διανομής μελλοκτήτων διηρημένων ιδιοκτησιών είναι μη νόμιμο, και ως εκ τούτου απορριπτέο, αφού, όπως προεκτέθηκε, ναι μεν παρέχεται από το νόμο η δυνατότητα να αποκτήσει κάποιος αποκλειστική κυριότητα σε διηρημένη ιδιοκτησία που δεν έχει ανεγερθεί, αλλά μέλλει να ανεγερθεί, δεν του παρέχεται όμως η δυνατότητα να ζητήσει τη διανομή των μελλοκτήτων διηρημένων ιδιοκτησιών, ελλείψει αντικειμένου προς διανομή.

Συνεπώς είναι αβάσιμος ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων ισχυρίζεται τ' αντίθετα.

ΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ. 2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 26-9-2008 αίτηση του ... για αναίρεση της 4792/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ