Supreme Court dismisses appeal request as inadmissible due to missing service proof for necessary co-defendants.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal request inadmissible because the appellant failed to prove service of the hearing summons to necessary co-defendants. While the appellant appeared, the court could not verify if the summons was served on the absent necessary co-defendants, violating the principle of equality of arms. Consequently, the court ruled that the hearing must be declared inadmissible for all parties due to this procedural defect.
Legislator headnote
AI generatedArticles 568(4) and 576(1)-(3) of the Code of Civil Procedure; The appeal request is inadmissible if the appellant fails to prove service of the hearing summons to necessary co-defendants, thereby preventing the court from determining which party expedited the hearing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 726 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 726/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα και Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 25 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Τ. του Χ., 2) Χ. Τ. του Α., 3) Φ. Τ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Κοντογιάννη και δεν κατέθεσαν προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Τ.Ε. ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον ειδικό εκκαθαριστή αυτής, Εταιρεία με την επωνυμία "PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ" ως ειδικής διαδόχου της πρώην Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "Τ-ΒΑΝΚ ΑΤΕ" (πρώην "ASPIS BANK ATE"), η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/7/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1739/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5059/2018 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26/3/2019 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 568 παρ.4 και 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση δεν εμφανισθεί κάποιος από τους διαδίκους, είτε αυτός είναι ο αναιρεσείων είτε ο αναιρεσίβλητος, εξετάζεται ποιος από αυτούς επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης. Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανισθεί ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση το αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσης προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον αντίδικο του διαδίκου που εμφανίστηκε, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που του επιδόθηκε (είτε αυτοτελής είτε μετά της αιτήσεως αναιρέσεως και της πράξης ορισμού δικασίμου).
Αν δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη (ΟλΑΠ 23/1996 και 4/1994,ΑΠ 1377/2019, ΑΠ 2273/2014,ΑΠ 1143/2014, ΑΠ 860/2006). Περαιτέρω το άρθρο 76 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση ή η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους, οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται, με τους οποίους συνδέονται με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας.
Αναγκαστική ομοδικία, κατά την τελευταία διάταξη, υπάρχει και στην περίπτωση, κατά την οποία ο δανειστής ασκώντας την αγωγή του άρθρου 939 ΑΚ, για διάρρηξη απαλλοτριώσεως, που έγινε προς βλάβη του από τον οφειλέτη του (παυλιανή αγωγή) ενάγει τον τελευταίο και τον τρίτο, στον οποίο διατέθηκε το περιουσιακό του στοιχείο, διότι στην περίπτωση αυτή δεν είναι νοητή η έκδοση αντιθέτων αποφάσεων έναντι των ομοδίκων αυτών (ΑΠ 1145/2007, ΑΠ 31/1993, ΑΠ 217/1981).
Περαιτέρω στην παρ. 4 του παραπάνω άρθρου 76 ΚΠολΔ ορίζεται ότι η άσκηση των ένδικων μέσων από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1 έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του, παρόλο ότι αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία του ένδικου μέσου (Ολ ΑΠ 63/1981).
Στην περίπτωση δε αυτή (της πλασματικής ασκήσεως του ενδίκου μέσου) πρέπει οι μη ασκήσαντες ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους, κατ' εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ (ΑΠ 1406/1996 και 214/1998).
Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται για συζήτηση η από 26.03.2019 αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθμ. 5059/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία, δικάζοντας επί της από 27.10.2015 εφέσεως των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθμ. 1739/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που έκανε δεκτή την παυλιανή αγωγή της ενάγουσας τραπεζικής εταιρείας και ήδη αναιρεσίβλητης κατά των ως άνω εναγομένων οφειλέτη της και τέκνων του, προς τα οποία οι προσβαλλόμενες επίδικες καταδολιευτικές δικαιοπραξίες, απέρριψε αυτήν (έφεση) κατ' ουσίαν.
Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο από τη σειρά του πινακίου, κατά την αναφερομένη στην αρχή δικάσιμο(25.01.2021), παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, χωρίς να καταθέσουν προτάσεις, ενώ δεν εμφανίστηκε η αναιρεσίβλητη. Από τα έγγραφα του φακέλου της δικογραφίας προσκομίζεται μεν ακριβές αντίγραφο του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης, με την πράξη ορισμού δικασίμου και με παραγγελία για επίδοση προς το δικαστικό επιμελητή του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσίβλητης Παναγιώτη Λάππα, μόνο προς τον δεύτερο των αναιρεσειόντων και αναγκαίων ομοδίκων Χ.
Τ., προς τον οποίο προκύπτει από τη σχετική επισημείωση επί του δικογράφου της δικαστικής επιμελήτριας Α. Α. ότι έλαβε χώρα η επίδοση, ενώ για τους πρώτο και τρίτο των αναγκαίων ομοδίκων Α. Τ. και Φ. Τ., αντίστοιχα, οι οποίοι, κατά τις προεκτεθείσες σκέψεις, πρέπει και αυτοί να καλούνται, καθόσον το απορρέον από τη διάταξη του άρθρου 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., θεμελιώδες δικονομικό δικαίωμα της υπερασπίσεως, εκατέρωθεν ακροάσεως, δημοσιότητας και ισότητας των διαδίκων, που εφαρμόζεται και στην αναγκαστική ομοδικία, αποκλείει τη χωριστή εκδίκαση της διαφοράς ως προς ορισμένους μόνο ομοδίκους (ΑΠ 197/2020, ΑΠ 1433/2012), δεν προσκομίζονται με επίκληση τα αποδεικτικά επιδόσεως της σχετικής κλήσης προς συζήτηση που τους επιδόθηκαν, ώστε να προκύπτει, με σαφήνεια, ποιος εκ των διαδίκων επισπεύδει τη συζήτηση, και για τους αναγκαίους αυτούς ομοδίκους αυτούς.
Πρέπει, συνεπώς, η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, κατά την αυτεπάγγελτη περί τούτου έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 26-3-2019 και με ειδ. αριθμ. κατάθεσης 342/2019 αίτησης, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5059/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2021.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Ιουνίου 2021.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ