Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because enforcement notice was issued after the statutory cutoff date.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against the First Instance Court's decision as inadmissible. The appellant sought to overturn a judgment enforcing a wage order via a bank account seizure, arguing procedural errors. The court ruled that the appeal was barred because the enforcement notice was issued after January 1, 2016, and the judgment was published before January 1, 2022, triggering a specific time limit that excludes the right to appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 937(1b) and 577(2) of the Code of Civil Procedure; An appeal against a judgment enforcing a payment order is inadmissible if the enforcement notice was issued after January 1, 2016, and the judgment was published before January 1, 2022.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 655 / 2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 655/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Αριστείδη Βαγγελάτο, Προεδρεύοντα Αντιπρόεδρο (σύμφωνα με την 1/2025 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Ζώη), Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Βάϊα Ζαρχανή και Παρασκευή Γρίβα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 18 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος Καρπάθου", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στα Πηγάδια Καρπάθου και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Χριστοδουλάκη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: Ν. Φ. του Ν., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ'αριθμ.15/22-6-2018 ανακοπή εκτέλεσης του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο. Καρπάθου. Εκδόθηκαν η 5/2019 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 20/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείο Ρόδου. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-8-2022 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Παρασκευή Γρίβα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις από ...-2024 εκθέσεις επίδοσης της γραμματέως του Δήμου Καρπάθου Κ. Ε. (122 παρ.3 ΚΠολΔ) που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων αναιρεσείων, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 22-8-2022 (αριθμ. έκθ. κατάθ. 6/2022) αίτησης αναίρεσης με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 5/3/2024, οπότε και αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο ,καθώς και της με αριθμ. πρωτ. ...-2024 βεβαίωσης αναβολής συζήτησης της ως άνω αίτησης για την προαναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (18.2.2025) της οικείας Γραμματείας του Αρείου Πάγου, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αντίκλητο δικηγόρο της αναιρεσίβλητης, Αθηνά Πάχου η οποία την εκπροσώπησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρ.143 παρ.1 ΚΠολΔ). Εφόσον, όμως η τελευταία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε την, από τη διάταξη του άρθρου 242 § 2 ΚΠολΔ, δήλωση που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία (άρθρ. 573 § 1 ΚΠολΔ), το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει τη συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία της (άρθ. 576 § 2 ΚΠολΔ).
2.Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 577 παρ.1 ΚΠολΔ. "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης", ενώ κατά την παρ.2 του ίδιου άρθρου "Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως".
Περαιτέρω στη διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1β' εδαφ. α' του ιδίου Κώδικα, όπως αυτή ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο όγδοο παρ.2 του άρθρου 1 του Ν.4335/2015 και εφαρμόζεται όταν, όπως στην κρινόμενη υπόθεση, η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται μετά την 1.1.2016 (παρ. 3 του άρθρου ένατου του αυτού άρθρου 1 και νόμου), ορίζεται ότι "Σε περίπτωση εκτέλεσης που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο έφεσης".
Η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1β' του ΚΠολΔ τροποποιήθηκε και πάλι με το άρθρο 59 του Ν.4842/2021 και ορίστηκε ότι "στις δίκες τις σχετικές με την εκτέλεση ...β) δεν επιτρέπεται η ανακοπή ερημοδικίας, ούτε στο πρωτοβάθμιο, ούτε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο", όμως, κατά την μεταβατική διάταξη του άρθρου 116 παρ. 6β' του ιδίου νόμου η διάταξη αυτή, όπως τροποποιείται, εφαρμόζεται για τις αποφάσεις, που θα δημοσιευθούν μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, η οποία, κατά το άρθρο 120 του νόμου αυτού ορίστηκε για το άρθρο 116 να είναι η 1.1.2022.
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, ο ν.4335/2015, με την ανωτέρω τροποποίηση του άρθρου 937 παρ. 1β' του ΚΠολΔ, περιόρισε με ρητή διάταξη και σε σημαντικό βαθμό, τα ένδικα μέσα, επιλέγοντας να υπηρετήσει κατά προτεραιότητα την αξία της γρήγορης περάτωσης των δικών περί την εκτέλεση στην πλειοψηφία των δικών, που ανοίγονται με ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ., στις περιπτώσεις, όπου η αναγκαστική εκτέλεση θεμελιώνεται στους συχνότερα εφαρμοζόμενους εκτελεστούς τίτλους και ειδικότερα σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, ορίζοντας ότι η απόφαση που εκδίδεται θα μπορεί να προσβάλλεται μόνο με έφεση.
Συνεπώς, επί απόφασης, που εκδόθηκε επί ανακοπής κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής, εφόσον η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση έγινε μετά την 1.1.2016 και η δημοσίευση της απόφασης έγινε πριν την 1.1.2022 (όταν αρχίζει η εφαρμογή της νέας διάταξης του άρθρου 937 παρ. 1β') αποκλείονται, εκτός βέβαια από την ανακοπή ερημοδικίας, και τα έκτακτα ένδικα μέσα, δηλαδή η αναίρεση και η αναψηλάφηση και συνεπώς αν ασκηθούν αυτά είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα (ΑΠ 429/2023, 501/2023).
Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα ως προς το παραδεκτό της αναίρεσης: Με την με αριθμ. 02/2018 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Ειρηνοδικείου Καρπάθου που εκδόθηκε μετά από αίτηση της αναιρεσίβλητης, υποχρεώθηκε ο αναιρεσείων, να της καταβάλει το ποσό των 9.599,43 ευρώ, ως οφειλόμενους μισθούς, νομιμότοκα από την 30η εκάστου μήνα, οπότε ήταν καταβλητέος ο κάθε μηνιαίος μισθός.
Στη συνέχεια, η αναιρεσίβλητη επέδωσε νόμιμα στις 31-5-2018, την από 31-5-2018 επιταγή εκτέλεσης κάτω από ακριβές αντίγραφο πρώτου εκτελεστού απογράφου της ανωτέρω διαταγής πληρωμής και ακολούθως με επίσπευσή της και με το από 6-6-2018 κατασχετήριο προέβη σε κατάσχεση του ποσού των 11.451,18 ευρώ για κεφάλαιο και τόκους επιδικίας εις χείρας της Τράπεζας Πειραιώς ως τρίτης, επί του τηρουμένου σε αυτή οικείου τραπεζικού λογαριασμού του αναιρεσείοντος.
Κατά των ανωτέρω πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης ο αναιρεσείων άσκησε κατά της αναιρεσίβλητης ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καρπάθου την από 21-6-2018 (αριθμ.έκθ.κατάθ.15/2018) ανακοπή ζητώντας την ακύρωσή τους, επί των οποίων εκδόθηκε η με αριθμ.5/2019 οριστική απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία απέρριψε την ανακοπή.
Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου την από 4-3-2019 (αριθμ. έκθ. κατάθ. 2/2019) έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε η 20/2020 απόφαση του εν λόγω δικαστηρίου, η οποία την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη. Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου την κρινόμενη από 22-8-2022 (αριθμ.
έκθ. κατάθ. 6/2022) αίτηση αναίρεσης, η οποία όμως είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη σύμφωνα με την ανωτέρω νομική σκέψη, γιατί αφορά σε ανακοπή κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής, η δε επίδοση της επιταγής εκτέλεσης έγινε μετά τις 1.1.2016 και η δημοσίευση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης (20/2020) έγινε πριν την 1.1.2022 και συνεπώς δεν επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης κατά αυτής (αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης) (ΑΠ 501/2023, 1452/2022, 1350/2022, 597/2022, 1164/2021).
Διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν θα συμπεριληφθεί στο διατακτικό της παρούσας λόγω της ερημοδικίας της αναιρεσίβλητης. Σημειώνεται, επίσης ότι ο αναιρεσείων ως ΝΠΔΔ δεν υποχρεούται κατ' άρθρο 276 παρ.1 εδ.β'Ν.3463/2006) σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ παραβόλου, για την άσκηση αναίρεσης, για αυτό και δεν διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 22-8-2022 (αριθμ.έκθ.κατάθ. 6/2022) αίτηση αναίρεσης της με αριθμ. 20/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Απριλίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Απριλίου 2025.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ