Supreme Court dismisses appeal against enforcement order due to statutory limitation on appeal remedies for enforcement proceedings.

Απόφαση 597 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 597/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2'Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου, Μαρία Ανδρικοπούλου - Εισηγήτρια και Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου Δημοτικής Επιχείρησης Κοινωφελούς Χαρακτήρα με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ - ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΒΟΛΟΥ" (Δ.Ε.Υ.Α.Μ.Β.), που εδρεύει στο Βόλο και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Τριαντάφυλλο Εμμανουηλίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης τεχνικής εταιρείας με την επωνυμία "…" και το διακριτικό τίτλο "…" που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγγελική Γαβαλά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-04-2018 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 110/2020 του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με την από 13-04-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 577 παρ. 1 ΚΠολΔ. "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης", ενώ κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου "Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως". Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1β ιδίου Κώδικα, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο όγδοο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 (και πριν τροποποιηθεί με το άρθρο 59 του ν.4842/2021, με έναρξη ισχύος την 1-1-2022, σε συνδυασμό με τη διαχρονικού δικαίου διάταξη του άρθρου 116 παρ.6β του ίδιου ως άνω νόμου) και εφαρμόζεται όταν η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται μετά την 1.1.2016 (παρ. 3 άρθρου ένατου του αυτού άρθρου και νόμου), ορίζεται ότι "Σε περίπτωση εκτέλεσης που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο έφεσης".

Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, ο ν. 4335/2015 περιόρισε με ρητή διάταξη και σε σημαντικό βαθμό, τα ένδικα μέσα, επιλέγοντας να υπηρετήσει κατά προτεραιότητα την αξία της γρήγορης περάτωσης των δικών περί την εκτέλεση. Στην πλειοψηφία των δικών που ανοίγονται με ανακοπή του άρθρου 933 Κ.Πολ.Δ., στις περιπτώσεις δηλαδή όπου η αναγκαστική εκτέλεση θεμελιώνεται στους συχνότερα εφαρμοζόμενους εκτελεστούς τίτλους, σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, η απόφαση που εκδίδεται μπορεί να προσβάλλεται μόνο με έφεση.

Συνεπώς, αποκλείονται, εκτός βέβαια από την ανακοπή ερημοδικίας, και τα έκτακτα ένδικα μέσα, η αναίρεση και η αναψηλάφηση (Πελαγία Γέσιου-Φαλτσή, Δίκαιο Αναγκαστικής Εκτέλεσης, Γενικό Μέρος, Β' έκδοση, παρ. 41, αρ. στοιχ. 89, σελ. 783).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επιτρεπτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της κρινόμενης υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσίβλητη (ανάδοχος εταιρεία) άσκησε, ενώπιον του Εφετείου Λάρισας, την με αρ. κατ. … προσφυγή κατά του αναιρεσείοντος (κυρίου του έργου), ζητώντας να υποχρεωθεί αυτό να της καταβάλει, ως αμοιβή για αυθαιρέτως περικοπείσες ποσότητες έργου, το ποσό των 4.028.026,46 ευρώ, πλέον του αναλογούντος εργολαβικού οφέλους 28%, της νόμιμης αναθεώρησης και του Φ.Π.Α.

Επί της προσφυγής αυτής εκδόθηκε η με αριθμό 510/2011 τελεσίδικη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία υποχρεώθηκε το αναιρεσείον να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 4.028.026,46 ευρώ, πλέον του αναλογούντος εργολαβικού οφέλους 28%, της νόμιμης αναθεώρησής και του Φ.Π.Α., νομιμοτόκως από την επίδοση της προσφυγής, με το οριζόμενο στο άρθρο 4§4 του π.δ. 166/2003 επιτόκιο υπερημερίας.

Η απόφαση αυτή κατέστη αμετάκλητη μετά την έκδοση της με αριθμό 8/2014 απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Στις 16/4/2018 η αναιρεσίβλητη επέδωσε στο αναιρεσείον την από … επιταγή προς εκτέλεση (πληρωμή) κάτω από ακριβές αντίγραφο του με αριθμό … πρώτου εκτελεστού απογράφου της με αριθμό 510/2011 απόφασης του Εφετείου Λάρισας, με την οποία επιτάσσει το αναιρεσείον να της καταβάλει:

α) Για επιδικασθέν κεφάλαιο, το χρηματικό ποσό των έξι εκατομμυρίων οκτακοσίων τριάντα τεσσάρων χιλιάδων οκτακοσίων ενενήντα ευρώ και σαράντα επτά λεπτών (6.834.890,47) ήτοι ποσό 4.028.026,46 ευρώ, ως αμοιβή για τις περικοπείσες ποσότητες έργου (εργασιών), πλέον ποσού 1.127.847,41 ευρώ (= 4.028.026,46 € X 28%), ως αναλογούντος εργολαβικού οφέλους, ποσοστού 28%, επί της επιδικασθείσας αμοιβής, πλέον ποσού 400.947,65 ευρώ, ως νόμιμης αναθεώρησης της επιδικασθείσας αμοιβής, β) Για τόκους υπερημερίας, που επιδικάστηκαν για το πιο πάνω κεφάλαιο, από 17/9/2009 έως και 12/6/2015, το χρηματικό ποσό των δύο εκατομμυρίων διακοσίων ογδόντα χιλιάδων τριακοσίων σαράντα ενός ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτών (2.280.341,79), γ) Για τέλος απογράφου, το χρηματικό ποσό των ογδόντα δύο χιλιάδων ενενήντα δύο ευρώ και είκοσι οκτώ λεπτών (82.092,28), δ) Για έξοδα αντιγράφου, το χρηματικό ποσό των πέντε (5) ευρώ, ε) Για σύνταξη και υπογραφή της από 12/4/2018 επιταγής και της παραγγελίας για επίδοση, το χρηματικό ποσό των δώδεκα χιλιάδων τετρακοσίων (12.400) ευρώ, και στ) Για τα έξοδα επίδοσης της από 12/4/2018 επιταγής, το χρηματικό ποσό των σαράντα τριών ευρώ και σαράντα λεπτών (43,40), και συνολικά το ποσό των εννέα εκατομμυρίων διακοσίων εννέα χιλιάδων επτακοσίων εβδομήντα δύο ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (9.209.772,94), νομιμοτόκως (εκτός από το κονδύλι των τόκων), από την επίδοση της από 12/4/2018 επιταγής προς πληρωμή (εκτέλεση) και μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, διαφορετικά όρισε ότι θα εκτελεστεί ο προαναφερόμενος εκτελεστός τίτλος και ότι θα εισπραχθούν και πενήντα (50) ευρώ για εντολή προς αναγκαστική εκτέλεση.

Κατά της επιταγής αυτής το αναιρεσείον άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, την από … και με αρ. εκθ. κατ. δικ. … ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ, ζητώντας να ακυρωθούν α) το με αριθμό … πρώτο εκτελεστό απόγραφο της με αριθμό 510/2011 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας, β) η από … επιταγή προς εκτέλεση κάτω από το αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου και γ) η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης καθώς και κάθε άλλη συναφής πράξη που άρχισε εναντίον του, με τα ως άνω εκτελεστό απόγραφο και επιταγή προς εκτέλεση.

Η παραπάνω ανακοπή συζητήθηκε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, στις 27/9/2018, εκδόθηκε δε επ' αυτής η με αριθμό 94/2018 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκαν οι πρώτος, δεύτερος και τέταρτος λόγοι της ανακοπής και έγινε δεκτός ο τρίτος λόγος, κατόπιν δε αυτού ακυρώθηκε το από … κατασχετήριο της αναιρεσίβλητης, με το οποίο επιβλήθηκε σε βάρος του αναιρεσείοντος κατάσχεση στα χέρια των αναφερόμενων τραπεζικών εταιρειών ως τρίτων μέχρι του ποσού των 9.209.822,94 ευρώ.

Κατά της απόφασης αυτής η αναιρεσίβλητη άσκησε την από 10/12/2018 έφεση και το αναιρεσείον την από 5/4/2019 αντέφεση και επ' αυτών εκδόθηκε η με αριθμό 110/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας, που απέρριψε ως απαράδεκτη την αντέφεση του αναιρεσείοντος, δέχτηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση και δικάζοντας επί της ουσίας απέρριψε την από 17/4/2018 ανακοπή του αναιρεσείοντος.

Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης το ανακόπτον νπιδ άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία όμως είναι απαράδεκτη, αφού η νέα διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1 περ. β. εδ. α. Κ.Πολ.Δ. όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο όγδοο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται στην κρινόμενη υπόθεση, εφόσον η επίδοση της από … επιταγής προς εκτέλεση έγινε στις 16/4/2018, ήτοι μετά την 1/1/2016, δεν επιτρέπει την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης που εκδόθηκε επί ανακοπής, σε περίπτωση που επισπεύδεται αναγκαστική εκτέλεση με βάση δικαστική απόφαση, όπως εν προκειμένω.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, δεκτού γενόμενου και του σχετικού αιτήματος της αναιρεσίβλητης, να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, που ηττήθηκε, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, περιορισμένη σύμφωνα με τα άρθρα 276 παρ. 1 και 281 παρ. 2 του ν. 3463/2006, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13/4/2020 αίτηση του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου Δημοτικής Επιχείρησης Κοινωφελούς Χαρακτήρα με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ - ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΒΟΛΟΥ" (Δ.Ε.Υ.Α.Μ.Β.), για αναίρεση της με αριθμό 110/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Δεκεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Απριλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ