Appeal dismissed as inadmissible because the insurer was a co-defendant in the main action regarding liability for the traffic accident.

Απόφαση 63 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 63/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ειρήνη Καλού, Γεώργιο Χοϊμέ, Μαρία Τζανακάκη και Ελένη Φραγκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Φ. του Ν., 2) Ν. Φ. του Σ. και 3) Φ. Λ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Παπανδρουλάκη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σωτηρία Βελέντζα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, 2) Η. M. του Σ., κατοίκου ..., 3) Σ. Π. του Β., 4) Κ. συζ. Σ. Π., το γένος Σ. Μ., 5) Β. Π. του Σ., 6) Α. Μ. του Β., κατοίκων ..., 7) Γ. Α. του Π. και 8) Κ. - Μ. Κ. του Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-7-2011 αγωγή του ήδη 2ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 31-10-2011 αγωγή των ήδη 3ου, 4ης, 5ης, 6ης των αναιρεσιβλήτων, την από 24-9-2012 αγωγή του ήδη 7ου αναιρεσιβλήτου, την από 28-9-2012 αγωγή της ήδη 8ης αναιρεσίβλητης, την από 21-3-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την προφορικώς ασκηθείσα ενώπιον του ακροατηρίου πρόσθετη παρέμβασή τους, καθώς και με τις από 16-12-2011 (αρ. εκθ. κατ. 8487/28-12-2011) και από 1-12-2012 (αρ. εκθ. κατ. 8212/5-12-2012 και 8215/5-12-2012) παρεμπίπτουσες αγωγές της ήδη 1ης των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 695/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 425/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-10-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες και η 1η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Φραγκάκη διάβασε την από 11-9-2018 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της με αριθμό 937/2015 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 425/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 §§ 1, 2 ΚΠολΔ αν ο διάδικος, που επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει ότι επί ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται αν ο απών διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε από τον επισπεύδοντα αυτή και επί μη κλητεύσεως του αντιδίκου εκείνου, που επισπεύδει τη συζήτηση, κηρύσσεται αυτή απαράδεκτη.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν κατά την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί κάποιος από τους διαδίκους, είτε αυτός είναι ο αναιρεσείων είτε ο αναιρεσίβλητος, εξετάζεται ποίος από αυτούς επισπεύδει την συζήτηση της υποθέσεως.

Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από τον διάδικο που εμφανίσθηκε και δεν εμφανισθεί ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον αντίδικο του διαδίκου που εμφανίσθηκε, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση, η κλήση που επιδόθηκε (είτε αυτοτελής, είτε μετά της αιτήσεως αναιρέσεως και της πράξεως ορισμού δικασίμου).

Αν δεν προκύπτει ποίος από τους διαδίκους επισπεύδει την συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση υπόκειται προς κρίση η με αριθμ. 937/2015 αίτηση για αναίρεση της 425/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει, ότι κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης παραστάθηκαν οι αναιρεσείοντες και η πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, ενώ οι 2ος, 3ος, 4η, 5η, 6η, 7ος και 8η αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν, αλλά ούτε και κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνησή της, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 572 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

Δεν προκύπτει ωστόσο, ποίος από τους διαδίκους επισπεύδει την συζήτηση, με προσκομιδή της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση (που επιδόθηκε) ή της εκθέσεως επιδόσεως αυτής. Κατά συνέπειαν η συζήτηση της ένδικης αναίρεσης πρέπει ως προς τους ως άνω απολειπόμενους αναιρεσίβλητους να κηρυχθεί απαράδεκτη. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 556 και 558 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η αναίρεση απευθύνεται κατ' εκείνων των διαδίκων, έναντι των οποίων ο αναιρεσείων έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την εξαφάνιση της απόφασης, δηλαδή κατ' εκείνων έναντι των οποίων ηττήθηκε.

Εάν οι προτεινόμενοι με το αναιρετήριο λόγοι δεν αφορούν κάποιον διάδικο, ως προς αυτόν η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη. Επί ομοδικίας, απλής ή αναγκαίας, η αναίρεση του ενός ομοδίκου δεν στρέφεται κατά των λοιπών, εκτός εάν η απόφαση διέλαβε διάταξη ευνοϊκή υπέρ του ομοδίκου και βλαπτική για τον αναιρεσείοντα (Ολ.ΑΠ 15, 16/1996).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος, που συνέβη στη λεωφόρο Αθηνών - Σουνίου στις 12.6.2011, είναι ο πρώτος αναιρεσείων, ο οποίος, οδηγώντας το, ασφαλισμένο στην πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με αριθμό κυκλοφ. ...51 Ι.Χ.Ε, αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας και κατοχής των δεύτερου και τρίτης των αναιρεσειόντων, συγκρούστηκε διαδοχικά με τα με αριθμό κυκλοφ. ...52 και ...43 Ι.Χ.Ε αυτοκίνητα που οδηγούσαν οι 2ος και 7ος των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα.

Από το ατύχημα αυτό προκλήθηκαν ο θάνατος της Β. Π., συνεπιβαίνουσας στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, ο σοβαρός τραυματισμός της επιβαίνουσας στο αυτοκίνητο του έβδομου αναιρεσιβλήτου Κ. - Μ. Κ., και εκτεταμένες υλικές ζημίες στα οχήματα. Ως εκ τούτου απορρίφθηκε η ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων, ως εναγόντων που στρεφόταν κατά των 2ου και 7ου των αναιρεσιβλήτων και των εταιριών, (μη διαδίκων εν προκειμένω), ασφαλιστικής κάλυψης των αυτοκινήτων τους ως εναγομένων.

Αντίθετα έγιναν εν μέρει δεκτές, κατά τα στο διατακτικό της προσβαλλομένης ειδικότερα αναφερόμενα, οι συνεκδικασθείσες μ' αυτήν αγωγές αποζημίωσης που άσκησαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών οι: α) 2ος αναιρεσίβλητος ως ενάγων κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας ως εναγομένης, β) οι τρίτος, τέταρτη, πέμπτη και έκτη (3ος, 4η, 5η και 6η), των αναιρεσιβλήτων, γ) ο έβδομος (7ος) αναιρεσίβλητος και δ) η όγδοη (8η) αναιρεσίβλητη, άπαντες ως ενάγοντες κατά των αναιρεσειόντων και της πρώτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας ως εναγομένων.

Συνακόλουθα δεκτές στην ίδια έκταση έγιναν και οι αντίστοιχες για καθεμία των ως άνω αγωγών των αναιρεσιβλήτων ασκηθείσες παρεμπίπτουσες αγωγές, που άσκησε η ασφαλίζουσα το ζημιογόνο όχημα πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική με το διακριτικό τίτλο "...", επειδή το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε, ότι συνέτρεχε λόγος απαλλαγής της έναντι των παρεμπιπτόντως εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, διότι διαπιστώθηκε ότι, η συνδεόμενη αιτιωδώς με το ένδικο τροχαίο ατύχημα, παραβατική οδήγηση του ζημιογόνου αυτοκινήτου από τον πρώτο αναιρεσείοντα, οφειλόταν στην από μέρους του κατανάλωση ποσότητας αλκοόλ που υπερέβαινε τα από το νόμο επτρεπτά όρια.

Οι περιεχόμενοι όμως στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης λόγοι, δεν αφορούν το κεφάλαιο της προσβαλλομένης απόφασης, κατά το οποίο έγιναν δεκτές οι ως άνω κατά των αναιρεσειόντων, στρεφόμενες και γενόμενες δεκτές παρεμπίπτουσες (εξ αναγωγής) αγωγές της πρώτης των αναιρεσιβλήτων ασφαλιστικής εταιρίας, κεφάλαιο στο οποίο (και μόνον) οι αναιρεσείοντες είναι ηττηθέντες αντίδικοι της τελευταίας, ώστε να υπάρχει έννομο συμφέρον των αναιρεσειόντων για την άσκησή της και να νομιμοποιούνται αυτοί μεν ενεργητικά, η δε πρώτη αναιρεσίβλητος παθητικά (ΑΠ 685/ 2011).

Αντίθετα, από το περιεχόμενο του αναιρετηρίου προκύπτει, ότι όλοι οι λόγοι αναίρεσης αφορούν το κεφάλαιο της προσβαλλομένης απόφασης, κατά το οποίο απορρίφθηκε η κύρια αγωγή των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων, ενώ έγιναν δεκτές οι κύριες αγωγές των ζημιωθέντων τρίτων, 2ου έως 8ης των αναιρεσιβλήτων, ως προς τους οποίους, όπως προαναφέρθηκε η συζήτηση της αναίρεσης είναι απαράδεκτη και στις οποίες (αγωγές), η νυν πρώτη των αναιρεσιβλήτων δεν ήταν αντίδικος των αναιρεσειόντων, αφού στην μεν αγωγή που άσκησε ο αντίδικός τους και δεύτερος αναιρεσίβλητος Η.

Μ. ήταν η μόνη εναγομένη, στις δε λοιπές αγωγές που άσκησαν για τους υπό στοιχ. της παρούσας 3 έως και 8 αναιρεσιβλήτους ήταν συνεναγόμενη-ομόδικος των νυν αναιρεσειόντων.

Εν προκειμένω, άπαντες οι από το άρθρο 559 αριθμ. 1, 8,1 1 και 19 ΚΠολΔ, λόγοι αναίρεσης, αφορούν τις κύριες αγωγές, στις οποίες η πρώτη αναιρεσίβλητη ήταν ομόδικος των αναιρεσειόντων και ειδικότερα αφορούν το ζήτημα της υπαιτιότητας, του πρώτου αναιρεσείοντος οδηγού, ο οποίος κρίθηκε αποκλειστικά υπαίτιος, από την προσβαλλόμενη απόφαση, για το ένδικο ατύχημα. Επομένως, ως προς την πρώτη των αναιρεσιβλήτων ασφαλιστική εταιρία, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, ενώ ως προς τους λοιπούς αναιρεσίβλητους οι λόγοι αναίρεσης δεν ερευνώνται, αφού ως προς αυτούς κρίθηκε απαράδεκτη η συζήτηση, κατά τα εκτεθέντα. Ακολούθως, πρέπει να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της πρώτης αναιρεσίβλητης (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε προτάσεις. Δεν τίθεται διάταξη για το παράβολο καθόσον από την έκθεση κατάθεσης της αναίρεσης προκύπτει ότι δεν κατατέθηκε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της κρινόμενης, από 20-10-2015 και με αριθμό κατάθεσης 937/2015, αίτησης αναίρεσης, ως προς τους 2ο, 3ο, 4η, 5η, 6η, 7ο και 8η των αναιρεσιβλήτων.

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως προς την πρώτη των αναιρεσιβλήτων, ασφαλιστική εταιρία με τον διακριτικό τίτλο "...". Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιανουαρίου 2019.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ