Supreme Court dismisses appeal against insurance company's acceptance of third-party claims due to lack of interest.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible regarding the insurance company, finding the appellants lacked legal interest to challenge the lower court's decision. The appellants, who were the vehicle owner and driver, had withdrawn their appeal against the insurance company's acceptance of third-party claims but sought to overturn the acceptance itself. The court ruled that since the appellants had already withdrawn their claims against the third parties, they had no standing to appeal the insurance company's decision to accept those claims.
Legislator headnote
AI generatedArticles 176 and 183 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellant lacks legal interest, particularly when they have withdrawn their claims against the third parties whose acceptance by the insurer is being challenged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 685 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 685/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή Ιωάννα Λούκα και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) Γ. Τ. του Β., 2) Β. Τ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Μαντά και κατέθεσαν προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων-καθ'ων η κλήση: 1) Σ. Κ. του Σ., ατομικά και ως νομίμου εκπροσώπου ασκούντος τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων του Σ. και Σ., 2) Π. Σ. του Α., 3) Κ. συζύγου Π. Σ., 4) Α. συζύγου Β. Μ., το γένος Π. Σ., 5) Β. Μ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αρνέλλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 7) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 8) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΙΚΑ ΕΤΑΜ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των ως άνω αναιρεσειόντων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε, ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 14/4/2009 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 249/2008 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας ως προς τους υπό στοιχεία 1, 2, 3, 4, 5, 7 και 8 των ως άνω αναιρεσιβλήτων.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 7/5/2003 και 1/6/2004 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, τις από 13/9/2004 παρεμπίπτουσες αγωγές και την από 13/9/2004 ανακοίνωση δίκης της έκτης των ως άνω αναιρεσιβλήτων, τις από 6/10/2004 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και από 20/4/2005 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση-αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 27/1/2005 κύρια παρέμβαση του όγδοου των ως άνω αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 132/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 249/2008 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 14/4/2009 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 986/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφεραν προς συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 13/7/2010 κλήση τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 24/2/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι δεύτερος και τρίτος λόγοι της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 249/2008 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά τα άρθρα 294, 295 και 297 του ΚΠολΔ ο ενάγων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αγωγής χωρίς τη συναίνεση του εναγομένου πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υποθέσεως ή με δικόγραφο, που επιδίδεται στον αντίδικο ή με δήλωσή του που καταχωρίζεται στα πρακτικά, η δε παραίτηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αγωγή θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε. Κατά δε το άρθρο 299 του ίδιου Κώδικα οι διατάξεις των άρθρων 294 ως 298 εφαρμόζονται και στα ένδικα μέσα. Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, είτε με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου, είτε με δήλωση του αναιρεσείοντα που καταχωρίζεται στα πρακτικά, χωρίς συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν αυτός προχωρήσει στη συζήτηση επί της ουσίας της υπόθεσης, η παραίτηση δε αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται ως μη ασκηθείσα και η δίκη κηρύσσεται καταργημένη.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Θεόδωρου Μαντά, ενεργούντος δυνάμει των υπ' αριθμ. .../11-2-2011 και .../11-2-2011 πληρεξουσίων των συμβολαιογράφων Καλαμάτας Μάρθας Ζωντανού και Αθηνών Ιουλίας Παπαδοπούλου αντίστοιχα, ενώπιον του ακροατηρίου του παρόντος Δικαστηρίου, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, ως προς όλους τους αναιρεσιβλήτους (πλην της έκτης εξ αυτών). Επομένως, ως προς τους αναιρεσιβλήτους αυτούς, η αναίρεση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και η δίκη πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη.
ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 556 και 558 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, η αναίρεση απευθύνεται κατ' εκείνων των διαδίκων, έναντι των οποίων ο αναιρεσείων έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την εξαφάνιση της απόφασης, δηλαδή κατ' εκείνων έναντι των οποίων ηττήθηκε. Εάν οι προτεινόμενοι με το αναιρετήριο λόγοι δεν αφορούν κάποιον διάδικο, ως προς αυτόν η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη. Επί ομοδικίας, απλής ή αναγκαίας, η αναίρεση του ενός ομοδίκου δεν στρέφεται κατά των λοιπών, εκτός εάν η απόφαση διέλαβε διάταξη ευνοϊκή υπέρ του ομοδίκου και βλαπτική για τον αναιρεσείοντα (Ολ.ΑΠ 15, 16/1996).
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε ότι, για την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος, κατά το οποίο συγκρούσθηκε η δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ενάγων-εναγόμενος Σ. Κ., με το φορτηγό αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο ενάγων-εναγόμενος πρώτος των αναιρεσειόντων Γ.
Τ. και προκλήθηκε ο τραυματισμός του ως άνω οδηγού της μοτοσυκλέτας και ο θανάσιμος τραυματισμός της συνεπιβαίνουσας σε αυτήν συζύγου του, ήταν αποκλειστικά υπαίτιος ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου και έκρινε ότι έπρεπε να γίνουν δεκτές, ως βάσιμες κατ' ουσία, οι αγωγές του ενάγοντος-τραυματισθέντος οδηγού της μοτοσυκλέτας, καθώς και των λοιπών μελών της οικογένειας της θανούσας συνεπιβάτιδος της μοτοσυκλέτας, ενώ, αντίθετα, έκρινε απορριπτέα, ως αβάσιμη την αγωγή των νυν αναιρεσειόντων (οδηγού και ιδιοκτήτου του ζημιογόνου αυτοκινήτου).
Περαιτέρω, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε ότι συνέτρεχε λόγος απαλλαγής της ασφαλίζουσας το ζημιογόνο όχημα ασφαλιστικής εταιρίας "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε." νυν έκτης των αναιρεσιβλήτων, έναντι του ασφαλισμένου ιδιοκτήτη και του οδηγού, διότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της, ο τελευταίος δεν κατείχε, κατά το χρόνο του ατυχήματος, την κατά νόμο απαιτούμενη άδεια οδήγησης (κατείχε άδεια Β' κατηγορίας και όχι Γ' κατηγορίας, όπως απαιτείται για το ζημιογόνο φορτηγό αυτοκίνητο) και έκρινε ότι έπρεπε να γίνουν δεκτές, ως βάσιμες κατ' ουσία, οι παρεμπίπτουσες (εξ αναγωγής) αγωγές της ασφαλίζουσας το ζημιογόνο όχημα ασφαλιστικής εταιρίας νυν έκτης των αναιρεσιβλήτων, οι στρεφόμενες κατά του ασφαλισμένου της ιδιοκτήτη και κατά του οδηγού - νυν αναιρεσειόντων.
Πλην όμως, οι περιεχόμενοι στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης λόγοι ουδόλως αφορούν το κεφάλαιο της προσβαλλομένης απόφασης, κατά το οποίο έγιναν δεκτές οι ως άνω κατά των νυν αναιρεσειόντων στρεφόμενες και γενόμενες δεκτές παρεμπίπτουσες (εξ αναγωγής) αγωγές της νυν έκτης των αναιρεσιβλήτων, κεφάλαιο στο οποίο (και μόνον) οι αναιρεσείοντες είναι ηττηθέντες αντίδικοι της νυν αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, ώστε να υπάρχει έννομο συμφέρον των αναιρεσειόντων για την άσκησή της και να νομιμοποιούνται αυτοί μεν ενεργητικά, η δε αναιρεσίβλητος παθητικά.
Αντίθετα, από το περιεχόμενο του αναιρετηρίου προκύπτει ότι όλοι οι λόγοι αναίρεσης αφορούν το κεφάλαιο της προσβαλλομένης απόφασης, κατά το οποίο έγιναν δεκτές οι κύριες αγωγές των ζημιωθέντων τρίτων, ως προς τους οποίους, όπως προαναφέρθηκε, οι αναιρεσείοντες παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της αναίρεσης και στις οποίες (αγωγές), η νυν έκτη των αναιρεσιβλήτων ήταν συνεναγόμενη-ομόδικος των νυν αναιρεσειόντων.
Ειδικότερα, ο μεν πρώτος, από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, αφορά το ζήτημα της υπαιτιότητας, οι δε δεύτερος και τρίτος, από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 8 ΚΠολΔ, λόγοι αφορούν την έναντι των εναγόντων-ζημιωθέντων τρίτων προβληθείσα ένσταση του εναγομένου-νυν δευτέρου των αναιρεσειόντων, ιδιοκτήτου-μη οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, περί περιορισμού της ευθύνης του μέχρι του ποσού της αξίας του αυτοκινήτου, κατά το άρθρο 4 του ΝΓΠΝ/1911.
Επομένως, ως προς την έκτη των νυν αναιρεσιβλήτων, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη αυτής (άρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, επί της από 14-4-2009 αίτησης, για αναίρεση της υπ' αριθμό 249/2008 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας, ως προς όλους τους αναιρεσιβλήτους (πλην της έκτης εξ αυτών).
Ως προς την έκτη των αναιρεσιβλήτων, "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 2011. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαΐου 2011.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ