Supreme Court dismisses appeal for lack of legal basis due to sufficient appellate court reasoning on facts and law.

Απόφαση 638 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 638/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη), Γ. Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γ. Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 28 Μαρτίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Α. Β. του Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Βολιώτη και 2.Θ. Β. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Βολιώτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Κ. του Θ., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γ. Ρηγανιά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Μαΐου 2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2221/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 261/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12 Αυγούστου 2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας, ανέγνωσε την από 14 Μαρτίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί ο λόγος αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ.19 του ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολομ.

ΑΠ 30/1997, Ολομ. ΑΠ 28/1997). Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσεως, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ' άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 1206/2008, ΑΠ 358/200, 361/2008, ΑΠ 610/2007, ΑΠ 1490/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ως αποδειχθέντα, ότι οι Μ. Μ. του Ν. και Α. Λ. του Π., δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Κρωπίας Δήμητρας Κόλλια, πώλησαν και μεταβίβασαν κατά κυριότητα στον πατέρα των εναγομένων, αλλά και κουμπάρο και παιδικό φίλο του ενάγοντα Γ.

Β. του Θ. ένα οικόπεδο, τμήμα αποκλειστικής χρήσης (κάθετη ιδιοκτησία), που βρίσκεται εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου της περιοχής ...) στο Ο.Τ. ... του ... του ως άνω Δήμου και στην ειδικότερη θέση ..., το οποίο φαίνεται με τον αραβικό αριθμό … και με τα στοιχεία ... στο από Φεβρουαρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Μ.

Μ., έχει εμβαδόν 396,37 τ.μ., ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του όλου οικοπέδου, επιφανείας 795,33 τ.μ., 50% και συνορεύει (η κάθετη αυτή ιδιοκτησία) βορειοανατολικά επί πλευράς Ζ-Γ μήκους 16,45 μ. με ιδιοκτησία των ως άνω πωλητών, νοτιοανατολικά επί πλευράς Β-Γ μήκους 21,70μ. με ιδιοκτησία Δήμου-αδιάθετη, νοτιοδυτικά επί προσώπου Ε-Β μήκους 18,73μ.

με εγκεκριμένη οδό και βορειοδυτικά επί πλευράς Ε-Ζ μήκους 23,47μ. με την κάθετη ιδιοκτησία με τον αραβικό αριθμό 1 των ως άνω πωλητών. Στο εν λόγω συμβόλαιο ο Γ. Β. συνεβλήθη μεν ως αγοραστής στο όνομα του, αλλά για λογαριασμό του ενάγοντος κατόπιν ατύπου εντολής αυτού, η οποία δεν ήταν απαραίτητο να δοθεί με συμβολαιογραφικό έγγραφο (Α.Π. 4541994 Ε.Δ. 36315) και με την ειδικότερη συμφωνία ο εντολοδόχος Γ.

Β. να μεταβιβάσει στον εντολέα ενάγοντα την κυριότητα του ως άνω ακινήτου στα τέλη Αυγούστου 2003, χωρίς να έχει αυτός (Γ. Β.) ουδεμία οικονομική απαίτηση από την εν λόγω μεταβίβαση. Αυτό έγινε σε γνώση των ως άνω πωλητών και ο λόγος για τον οποίο ο ενάγων δεν ήθελε να εμφανιστεί ως αγοραστής άμεσα στο εν λόγω συμβόλαιο ήταν ότι είχε εκπονήσει την πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης της περιοχής του ....

Το τίμημα όμως της αγοράς ύψους 27.739,26 ευρώ, καταβλήθηκε στους πωλητές εξ ολοκλήρου από τον ενάγοντα. Τα παραπάνω περιστατικά προκύπτουν από τις σαφείς και κατηγορηματικές καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντα και ειδικά αυτή του εξετασθέντος στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου εκ των πωλητών Μ.

Μ., καταθέσεις που ενισχύονται ως προς το γεγονός της καταβολής του τιμήματος και από τις προσκομιζόμενες από τον ενάγοντα δύο χειρόγραφες αποδείξεις με ημερομηνίες 10-1-2003 και 7-3-2003, υπογραφόμενες η μεν πρώτη από τον Μ. Μ. η δε δεύτερη από αμφότερους τους πωλητές. Η κρίση δε αυτή του Δικαστηρίου δε μπορεί να αναιρεθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων των εναγομένων, εκ των οποίων η μητέρα των εναγομένων δεν έχει ιδία γνώση αφού τελούσε εν διαστάσει με τον εντολοδόχο Γ.

Β. από το 1985 και είχαν πάρει διαζύγιο, μη συζώντας μαζί του κατά τον επίδικο χρόνο της αγοράς, ενώ οι λοιποί μάρτυρές τους δεν έχουν άμεση γνώση των γεγονότων αλλά συμπερασματικά (λόγω του χαρακτήρα και της οικονομικής του κατάστασης) εξάγουν ότι ο Γ. Β. αγόρασε εξ ιδίων χρημάτων το επίδικο ακίνητο. Ο τελευταίος όμως απεβίωσε αιφνιδίως στις 12-8-2003, χωρίς να έχει μεταβιβάσει στον ενάγοντα το ακίνητο αυτό, όπως είχε υποχρέωση από τη μεταξύ τους σχέση εντολής.

Μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι αυτού είναι τα δύο τέκνα του, πρώτη και δεύτερος εναγόμενοι, οι οποίοι και αποδέχθηκαν την επαχθείσα σε αυτούς κληρονομιά, στην οποία ήταν και το επίδικο ακίνητο, δυνάμει της νόμιμα μεταγραφείσας ... σχετική, πράξη/αποδοχής του συμβολαιογράφου Βόλου Ιωάννη Ζούμπου (βλ.

αυτή προσκομιζόμενη). Όπως δε προκύπτει από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων οι εναγόμενοι, αν και γνωρίζουν ότι ο ήδη αποβιώσας πατέρας τους είχε αγοράσει το ακίνητο κατόπιν εντολής του ενάγοντα και για λογαριασμό του, αρνούνται να το μεταβιβάσουν σε αυτόν, παρά τις σχετικές οχλήσεις του. Ακολούθως δέχθηκε την αγωγή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και υποχρέωσε τους εναγομένους σε δήλωση βουλήσεως περί μεταβιβάσεως του ως άνω ακινήτου κατά κυριότητα, στον ενάγοντα.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσεως, αλλά από το αιτιολογικό αυτής προκύπτουν σαφώς όλα τα περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε, ενώ έχει επαρκείς, σαφείς, πλήρεις και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Επομένως, ο μόνος, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αντίθετος, λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος, ώστε πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Οι αναιρεσείοντες, ως ηττώμενοι διάδικοι, πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-8-2009 αίτηση των: 1)Α. Γ. Β. και 2)Θ. Β., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 261/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία καθορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 13 Απριλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 2 Μαΐου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ