Supreme Court dismisses appeal for insufficient reasoning and document distortion claims in property dispute.

Απόφαση 610 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 610/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπύρο Ιωάννου.

Της αναιρεσίβλητης: ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Κοπακάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-2-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 435/2004 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 16-4-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σταύρος Γαβαλάς ανέγνωσε την από 7-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει όταν στην απόφαση δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο στηρίχθηκε για να απορρίψει κατ' ουσίαν την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Αντιφατικές δε ή ανεπαρκείς αιτιολογίες υπάρχουν, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δε συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και στάθμιση αυτών και την αιτιολόγηση της εξαγωγής από αυτές του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις.

Προϋπόθεση, συνεπώς, για την ίδρυση του λόγου αυτού αποτελεί να έκρινε το δικαστήριο την ουσία του σχετικού ισχυρισμού και να μην υπάρχει ή να είναι ελλιπές ή αντιφατικό το αποδεικτικό πόρισμα, ενώ δε δημιουργείται αυτός αν το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ή την ένσταση ως μη νόμιμη ή εάν, στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, διατυπώθηκε πλήρες, σαφές και χωρίς αντιφάσεις αποδεικτικό πόρισμα, αποδίδονται δε πλημμέλειες στη αιτιολόγηση της εξαγωγής αυτού από τις αποδείξεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο απέρριψε τον λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος, με τον οποίο αυτός παραπονέθηκε διότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε απορρίψει, ως μη νόμιμη, την ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της αναιρεσίβλητης να διεκδικήσει το αναφερόμενο σε αυτή ακίνητο, που αυτός είχε προβάλει πρωτοδίκως.

Ειδικότερα το Εφετείο έκρινε ότι, ενόψει των παρατιθέμενων στην προσβαλλόμενη απόφαση ισχυρισμών του αναιρεσείοντος, ορθώς απορρίφθηκε η ένσταση αυτή από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Έκρινε, δηλαδή, την ένσταση αυτή ως μη νόμιμη, όπως την είχε κρίνει και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και δεν ερεύνησε την αλήθεια των περιστατικών που είχε επικαλεσθεί ο αναιρεσείων προς θεμελίωσή της.

Επομένως, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος ο πρώτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες το Εφετείο απέρριψε την εν λόγω ένστασή του. Περαιτέρω, απορριπτέος, ως απαράδεκτος, είναι και ο δεύτερος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο επίσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αφού με αυτόν ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, διότι δεν αιτιολογείται σε αυτήν πώς το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα σε σχέση με την επιφάνεια την οποία έχει το αναφερόμενο σε αυτή ακίνητο, ως προς το οποίο έγινε δεκτή, ως βάσιμη και κατ' ουσίαν, η διεκδικητική αγωγή της αναιρεσίβλητης, και ειδικότερα δεν αιτιολογείται από ποίον, πώς και πότε έγινε η καταμέτρηση, από την οποία δέχτηκε το Εφετείο την έκταση αυτού, δηλαδή προβάλλει ελλείψεις ως προς την αιτιολόγηση της εξαγωγής του σαφούς και χωρίς αντιφάσεις αποδεικτικού πορίσματος, ως προς την έκταση του εν λόγω ακινήτου.- Επειδή, όπως συνάγεται από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1, 577 αριθ. 3 και 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένος ο από την τελευταία διάταξη λόγος αναίρεσης, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο το ακριβές κατά λέξη περιεχόμενο του εγγράφου, καθώς και το περιεχόμενο του εγγράφου που δέχτηκε το δικαστήριο και να προκύπτει ο ουσιώδης ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο αυτό.

Εξάλλου, ο αναιρετικός αυτός λόγος δε στοιχειοθετείται, όταν το δικαστήριο, χωρίς να υποπίπτει σε σφάλμα ανάγνωσης του εγγράφου, αλλά αναγιγνώσκοντας ορθώς, όπως ακριβώς έχει, το περιεχόμενο του εγγράφου, εκτιμά ακολούθως αυτό, είτε ερμηνεύει τις περιεχόμενες σε αυτό δικαιοπρακτικές δηλώσεις, κατά τρόπο διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Εφετείο, προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος ότι το ένα από τα διεκδικούμενα με την αγωγή της αναιρεσίβλητης ακίνητα περιήλθε ολόκληρο σε αυτήν, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του .....

συμβολαίου γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Αυλώνα Αναστασίου Παπαδοπούλου. Ωστόσο, στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται ποίο το ακριβές κατά λέξη περιεχόμενο του εγγράφου αυτού, ούτε ποίο περιεχόμενο προσέδωσε σε αυτό το Εφετείο.

Συνεπώς ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Απριλίου 2005 αίτηση του .....για αναίρεσης της 435/2004 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.- Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ