Supreme Court allows appeal against first-instance dismissal of debt restructuring request due to lack of clarity.

Απόφαση 635 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 635/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Τ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ρωμοσιό, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων το 3ο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Γεωργιάδη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ οι 1η και 2η δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-1-2013 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9-3-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνο Παναρίτη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και το 3ο των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. γ' και δ' του ΚΠολΔ, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε, κατά την οποία δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου προς εμφάνιση και η εγγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Ωστόσο κατά την έννοια των τελευταίων αυτών διατάξεων, η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του απολειπόμενου κατ' αυτή διαδίκου, εφόσον αυτός είτε είχε επισπεύσει ο ίδιος τη συζήτηση της υπόθεσης κατά την αρχική δικάσιμο είτε είχε νόμιμα κλητευθεί να παραστεί κατ' αυτή, οπότε με τη νόμιμη παράστασή του, χωρίς εναντίωσή του, καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο. Διαφορετικά η αναβολή της υπόθεσης και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευση του απολειπόμενου κατ' αυτή διαδίκου (ΑΠ 1507/2017,

ΑΠ 716/2012). Στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από τον αναιρεσείοντα υπ' αριθμ. ….84Β/27-7-2017 και …4/27-7-2017 εκθέσεις επίδοσης των Δικαστικών Επιμελητών της Περιφέρειας το Εφετείου Αθηνών Ν. Ζ. και Κ. Π., αντίστοιχα, ότι αυτός (αναιρεσείων) επέσπευσε τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων και επέδωσε στην πρώτη και στο δεύτερο των αναιρεσιβλήτων ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσής της στη γραμματεία του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και προσδιορισμένο χρόνο συζήτησής της στο Δ' Τμήμα του Αρείου Πάγου τη δικάσιμο της 2-3-2018, κατά την οποία οι αναιρεσίβλητοι αυτοί κλήθηκαν να παραστούν (άρθρα 122 παρ. 1, 123, 126 παρ. 1δ' 230 παρ. 2, 498, 568 παρ. 4 ΚΠολΔ).

Κατά την εν λόγω δικάσιμο η υπόθεση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο της 1-2-2019, κατά την οποία όφειλαν να παραστούν χωρίς άλλη κλήση, αφού η αναβολή της υπόθεσης από το πινάκιο, με δεδομένο ότι είχαν νόμιμα κλητευθεί κατά την αρχική δικάσιμο, επέχει θέση κλήτευσής τους για τη νέα δικάσιμο.

Οι ανωτέρω όμως αναιρεσίβλητοι δεν παρέστησαν κατά τη δικάσιμο αυτή στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου, γι' αυτό πρέπει να δικαστούν ερήμην, η συζήτηση όμως θα προχωρήσει σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 3869/2010 "ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων", όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 85 παρ. 1 του ν. 3996/2011, φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει, δίχως δόλο, σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους, δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 για τη ρύθμιση των οφειλών τους και απαλλαγή.

Την ύπαρξη δόλου αποδεικνύει ο πιστωτής. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ίδιου νόμου, για την έναρξη της διαδικασίας, ο οφειλέτης καταθέτει αίτηση στο γραμματέα του αρμοδίου δικαστηρίου. Η αίτηση πρέπει να περιέχει: α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη και των κάθε φύσεως εισοδημάτων του ιδίου και του συζύγου του, β) κατάσταση των πιστωτών του και των απαιτήσεών τους κατά κεφάλαιο τόκους και έξοδα και γ) σχέδιο διευθέτησης οφειλών, που να λαμβάνει υπόψη με εύλογο τρόπο και συσχέτιση, τόσο τα συμφέροντα των πιστωτών, όσο και την περιουσία, τα εισοδήματα και την οικογενειακή κατάσταση του οφειλέτη (ΑΠ 213/2018).

Επομένως, δεν αποτελεί στοιχείο του ορισμένου της αιτήσεως η αναφορά των βιοτικών αναγκών του οφειλέτη, αφού από την περιγραφή της οικογενειακής του κατάστασης δύναται να εκτιμηθεί το ύψος αυτών, όλα δε τα στοιχεία που αποδεικνύουν τη μόνιμη αδυναμία πληρωμής του αιτούντος αποτελούν αντικείμενο απόδειξης.

Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του ν. 3869/2010 επιβάλλεται στον οφειλέτη το καθήκον για ειλικρινή δήλωση των περιουσιακών του στοιχείων και εισοδημάτων καθ' όλο το διάστημα που αρχίζει με την κατάθεση της αίτησης του άρθρου 4 παρ. 1 του ίδιου νόμου, αλλά και την περίοδο της ρύθμισης των άρθρων 8 παρ. 2 και 9 παρ. 2 του ίδιου νόμου.

Ειδικότερες μορφές του καθήκοντος αυτού αποτελούν οι υποχρεώσεις για ακρίβεια των στοιχείων που περιέχονται στις καταστάσεις της παρ. 1 του άρθρου 4 και για την αλήθεια του περιεχομένου της δήλωσης της παρ. 2 του άρθρου 4. Η παράβαση των υποχρεώσεων αυτών, εφόσον έγινε από δόλο ή βαριά αμέλεια έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αίτησης ή την έκπτωση από τη ρύθμιση ή την έκπτωση από την απαλλαγή που έχει ήδη αποφασισθεί και μέχρι δύο χρόνια μετά την επέλευσή της, παράλληλα δε νέα αίτηση μπορεί να υποβληθεί μετά την πάροδο 2 ετών από την τελεσίδικη απόρριψη της προηγούμενης αίτησης ή την τελεσιδικία της απόφασης περί έκπτωσης.

Την παραβίαση αυτή μπορεί να επικαλεσθεί οποιοσδήποτε πιστωτής με αίτησή του εντός έτους από τη στιγμή που πληροφορήθηκε τη διάσταση της πραγματικής κατάστασης του οφειλέτη σε σχέση με τη δηλωθείσα, εάν δε βρίσκεται σε εκκρεμότητα η αίτηση του άρθρου 4 ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να προβληθεί κατ' ένσταση.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 745 ΚΠολΔ, ο οφειλέτης μπορεί να προβάλει πραγματικούς ισχυρισμούς ως την περάτωση της τελευταίας συζήτησης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Επομένως, δεν συντρέχει περίπτωση παραβίασης του καθήκοντος ειλικρινούς δήλωσης, αν πριν την έναρξη της διαδικασίας, συμπληρώσει την αίτησή του όσον αφορά την κατάσταση της περιουσίας (ΑΠ 1580/2017).

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για τους αναφερόμενους στο άρθρο αυτό έξι λόγους, μεταξύ των οποίων για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (αρ. 1) και λόγω μη λήψης υπόψη πραγμάτων προταθέντων ή λήψης υπόψη πραγμάτων μη προταθέντων (αρ. 5).

Προκειμένου περί αοριστίας της αγωγής, η νομική αοριστία αυτής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με την εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παράβαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο, για την κρίση του ως προς τη νομική βασιμότητα της αγωγής είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα ο νόμος απαιτεί, είτε αρκέστηκε σε λιγότερα, ενώ αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 560 αρ. 5 του ΚΠολΔ.

Στην κρινόμενη υπόθεση με τον περιεχόμενο στην υπό κρίση αίτηση μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, που δίκασε ως Εφετείο, παρά το νόμο απέρριψε, ως αόριστη, την από 22-1-2013 αίτησή του, του άρθρου 4 ν. 3869/2010, επειδή, κατά τις παραδοχές της, μέσω των στοιχείων που επικαλείται ο αιτών με την αίτησή του υποδηλώνεται απόκρυψη εισοδημάτων και ύπαρξη αφανών εισοδημάτων, και σε κάθε περίπτωση τα εισοδήματα που εμφανίζει δεν μπορούν να καλύψουν τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και της οικογενείας του και επιπλέον και το σχέδιο αποπληρωμής των πιστωτών, αφού τα επικαλούμενα από αυτόν εισοδήματα ύψους 900 ευρώ υπολείπονται του επικαλούμενου για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του ιδίου και της οικογενείας του (1.000 ευρώ το μήνα) και του ποσού που προτείνει (100 ευρώ) για τη ανά μήνα πληρωμή των πιστωτών, ενώ στο δικόγραφο της αίτησής του, όπως νόμιμα συμπληρώθηκε, αναφέρονται όλα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν τις προϋποθέσεις εφαρμογής των ως άνω κανόνων δικαίου, στους οποίους στηρίζεται το αίτημά του για τη ρύθμιση των οφειλών του και την απαλλαγή του από αυτές, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3869/2010.

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι με την από 22-1-2013 αίτησή του προς το Ειρηνοδικείο Τρικάλων (διαδικασία εκουσίας δικαιοδοσίας) ο αιτών και ήδη αναιρεσείων ισχυρίσθηκε, μετά από παραδεκτή συμπλήρωσή της, ότι είναι, από 11-3-2014, συνταξιούχος του Δημοσίου και ότι το μοναδικό του εισόδημα είναι η σύνταξή του που, μετά από συνεχείς περικοπές, ανέρχεται στο ποσό των 900,00 ευρώ το μήνα.

Ότι είναι διαζευγμένος από το έτος 2009, έχει δύο ενήλικα τέκνα από το γάμο του και ένα ανήλικο τέκνο εκτός γάμου, το οποίο απέκτησε με τη σύντροφό του, με την οποία συζεί, ότι με το παραπάνω εισόδημά του αφενός στηρίζει τα δύο ενήλικα τέκνα του, καθόσον το μεν πρώτο, ηλικίας 27 ετών, είναι άνεργο, το δε δεύτερο είναι φοιτητής στην …, ενώ η πρώην σύζυγός του δεν έχει καθόλου εισοδήματα και αφετέρου συντηρούνται αποκλειστικά ο ίδιος, η σύντροφός του και το ανήλικο τέκνο του και ότι το κόστος διαβίωσης του ιδίου και της οικογενείας του ανέρχεται στο ποσό των 1.000,00 ευρώ το μήνα, συμπεριλαμβανομένου του ποσού των 65,00 ευρώ που μηνιαίως καταβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα.

Ότι έχει την πλήρη κυριότητα μιας οικίας, που βρίσκεται στην περιοχή …. της πόλης των …, που αποτελείται από υπόγειο εμβαδού 104 τ.μ., αποθήκη 24 τ.μ., ισόγειο 104 τ.μ. και πρώτο όροφο 124,48 τ.μ., ο οποίος είναι σιδηροκατασκευή, και αποτελεί τη μοναδική κύρια κατοικία του ιδίου και της οικογενείας του, η εμπορική της δε αξία είναι 60.000,00 ευρώ.

Ότι ο ίδιος έχει περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του, οι οποίες ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 105.653,58 ευρώ και προέρχονται από επτά (7) δάνεια, εκ των οποίων τα τρία στεγαστικά, το ένα επισκευαστικό και τα υπόλοιπα τρία καταναλωτικά. Με βάση το ιστορικό αυτό και επικαλούμενος μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του προς τα πιστωτικά ιδρύματα (…., … και Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων - καθών η αίτηση και ήδη αναιρεσίβλητους), καθώς, κατά τους ισχυρισμούς του, το ως άνω μηνιαίο εισόδημα από τη σύνταξή του δεν επαρκεί, ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτησή του και να ρυθμιστούν τα χρέη του, σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης που υποβάλλει, με εξαίρεση της ως άνω κύριας κατοικίας του από την εκποίηση, με σκοπό την απαλλαγή του από αυτά.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 38/2015 απόφασή του, αφού έκρινε ότι η αίτηση είναι ορισμένη και νόμιμη, τη δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, που συνεκδίκασε τις από 22-6-2015 και 26-5-2015 εφέσεις της ... A.E. και του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, αντίστοιχα, έκρινε, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, ότι η υπό κρίση αίτηση του αναιρεσείοντος, με το παραπάνω περιεχόμενό της, είναι αόριστη για τους λόγους που προαναφέρθηκαν.

Μετά από αυτά, αφού δέχθηκε τις εφέσεις κατά το τυπικό και ουσιαστικό τους μέρος, εξαφάνισε την εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 38/2015 απόφαση του Ειρηνοδικείου Τρικάλων και απέρριψε την από 22-1-2013 αίτηση ως αόριστη. Έτσι όμως που έκρινε, το δικάσαν ως Εφετείο, Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, εσφαλμένα απέρριψε την ένδικη αίτηση ως αόριστη, αφού αναφέρονται σε αυτή, σύμφωνα και με όσα στην εν αρχή νομική σκέψη αναφέρονται, όλα τα πραγματικά περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία και ειδικότερα αναφέρονται τα κατά νόμο αναγκαία στοιχεία, ήτοι 1) κατάσταση της περιουσίας του αιτούντος και των εισοδημάτων του, 2) κατάσταση των πιστωτών και των απαιτήσεών τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και 3) σχέδιο διευθέτησης των οφειλών, δεν αποτελεί δε στοιχείο του ορισμένου της αιτήσεως η αναφορά των βιοτικών αναγκών του αιτούντος οφειλέτη, αφού από την περιγραφή της οικογενειακής κατάστασης μπορεί να εκτιμηθεί το ύψος αυτών, ενώ η απόδειξη της παράβασης της υποχρεώσεως για ακρίβεια της κατάστασης της περιουσίας και των εισοδημάτων του οφειλέτη, εφόσον αποδειχθεί ότι έγινε από δόλο ή βαριά αμέλεια, έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αίτησης ως αβάσιμης.

Επομένως, ο προαναφερόμενος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται αιτίαση από το άρθρο 560 αρ. 5 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος. Κατόπιν τούτων, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, κατά την παρ. 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά το άρθρο 495 παρ. 4 του ΚΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012, η απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτόν με τα παράβολα του Δημοσίου και του ΤΑΧΔΙΚ, όπως αυτά αναφέρονται στην υπ' αριθμ. 1/2017 έκθεση κατάθεσης, που συντάχθηκε από τη γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Στην παρούσα απόφαση δεν περιλαμβάνεται διάταξη για δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 746 ΚΠολΔ, έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται κατά τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 εδ. β' του ν. 3869/2010), γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδ.

β' του ν. 3869/ 2010), κατά το οποίο "Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται...", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 156/2018, ΑΠ 1208/2017, ΑΠ 636/2017).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 6/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο παραπάνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Και Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου, που κατατέθηκε από αυτόν.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαΐου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιουνίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ