Supreme Court orders retrial of appeal proceedings due to missing power of attorney and missing appeal document.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered a retrial of the appeal proceedings rather than dismissing them immediately. The court found that the first appellant lacked a specific power of attorney for the current hearing and that a crucial appeal document from a religious monastery was missing from the file. To prevent the case from being split and to ensure all parties could present their arguments fully, the court mandated a new hearing where these specific documents must be submitted.
Legislator headnote
AI generatedArticles 254 and 255 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court may order a retrial of appeal proceedings when a party lacks a specific power of attorney for the current hearing or when essential procedural documents are missing, to ensure the unity of the trial and the right to defense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 632 / 2025 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 632/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου και Κωνσταντία Π. Εμμανουηλίδου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Αρ. Πιν.1 Των αναιρεσειόντων: 1) Β. Β. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του Βασιλείας Σεϊτανίδου (ΑΜ ΔΣΑ 17558) και κατέθεσε προτάσεις και 2) Γ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε.
Των αναιρεσίβλητων: 1) Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπήθηκε από την Σωτηρία Κοσμά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με την από 31-11-2024 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που κατατέθηκε μαζί με προτάσεις. 2) Ιεράς Μονής με την επωνυμία "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Σίμωνος Πέτρα", νομίμως εκπροσωπούμενης, με έδρα στο Άγιο Όρος, η οποία δεν παραστάθηκε. 3) Δήμου Σιθωνίας Χαλκιδικής, ως καθολικού διαδόχου της πρώην Κοινότητας Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Δήμαρχο αυτού, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Απόστολο Σοφιαλίδη (ΑΜ ΔΣΘ 1526) με την από 5-11-2024 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που κατατέθηκε μαζί με προτάσεις. Υπέρ ων η αίτηση αναίρεσης: 1) Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε. Σταθμοί Εφοδιασμού Πλοίων δια Καυσίμων", νομίμως εκπροσωπούμενης, με έδρα στον Πειραιά, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Κρεμμύδα (ΑΜ ΔΣΑ 3307) με την από 5-11-2024 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που κατατέθηκε μαζί με προτάσεις. 2) Ιεράς Μονής με την επωνυμία "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Ξενοφώντος", νομίμως εκπροσωπούμενης, με έδρα στο Άγιο Όρος, η οποία δεν παραστάθηκε.
Αρ. Πιν.2 Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε. Σταθμοί Εφοδιασμού Πλοίων δια Καυσίμων", νομίμως εκπροσωπούμενης, με έδρα στον Πειραιά, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Κρεμμύδα (ΑΜ ΔΣΑ 3307) με την από 5-11-2024 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που κατατέθηκε μαζί με προτάσεις.
Των αναιρεσίβλητων: 1) Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπήθηκε από την Σωτηρία Κοσμά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με την από 31-11-2024 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που κατατέθηκε μαζί με προτάσεις. 2)Β. Β. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του Βασιλείας Σεϊτανίδου (ΑΜ ΔΣΑ 17558) και κατέθεσε προτάσεις. 3) Γ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε. 4) Ιεράς Μονής με την επωνυμία "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Σίμωνος Πέτρα", νομίμως εκπροσωπούμενης, με έδρα στο Άγιο Όρος, η οποία δεν παραστάθηκε. 5) Δήμου Σιθωνίας Χαλκιδικής , ως καθολικού διαδόχου της πρώην Κοινότητας Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Δήμαρχο αυτού, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Απόστολο Σοφιαλίδη (ΑΜ ΔΣΘ 1526) με την από 5-11-2024 δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, που κατατέθηκε μαζί με προτάσεις. Και 6) Ιεράς Μονής με την επωνυμία "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Ξενοφώντος", νομίμως εκπροσωπούμενης, με έδρα στο Άγιο Όρος, η οποία δεν παραστάθηκε.
Κατά την εκφώνηση των υποθέσεων από το οικείο πινάκιο η δικηγόρος Βασιλεία Σεϊτανίδου δήλωσε ότι ο 2ος αναιρεσείων της με αρ. πιν.1 αίτησης αναίρεσης και 3ος αναιρεσίβλητος της με αρ. πιν.2 αίτησης αναίρεσης Γ. Α. του Π. απεβίωσε στις ... και τις ανοιγείσες δίκες με τις ως άνω αιτήσεις αναίρεσης συνεχίζει ο καθολικός του διάδοχος ως ο μοναδικός εξ αδιαθέτου κληρονόμος του- υιός του Π. Α. του Γ. , κάτοικος ..., ο οποίος παρίσταται δια της ως άνω πληρεξουσίας δικηγόρου του.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αρ. κατ. 49/10-3-1981 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου κατά της Ιεράς Μονής με την επωνυμία "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Ξενοφώντος" (2ης υπέρ ης η 1η αίτηση αναίρεσης-6ης αναιρεσίβλητης 2ης αίτησης αναίρεσης) και της "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε." (1ης υπέρ ης η 1η αίτηση αναίρεσης- αναιρεσείουσας 2ης αίτησης αναίρεσης), που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πολυγύρου Χαλκιδικής.
Ακολούθησε η με αρ. κατ. 20/4-2-1982 ανακοίνωση δίκης του Ελληνικού Δημοσίου προς την "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Σίμωνος Πέτρα" (2η αναιρεσίβλητη 1ης αίτησης αναίρεσης και 4η αναιρεσίβλητη 2ης αίτησης αναίρεσης). Επί των ανωτέρω αγωγής και ανακοίνωσης δίκης εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η 149/25-6-1982 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, που απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη.
Κατά της ανωτέρω απόφασης άσκησε την με αρ. κατ. 7/10-2-1983 έφεση το Ελληνικό Δημόσιο, η οποία με την 140/16-1-1985 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης -ερήμην των εφεσίβλητων Ιερών Μονών Ξενοφώντος και Σίμωνος Πέτρα-έγινε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής.
Η υπόθεση επαναφέρθηκε προς συζήτηση στο ως άνω Δικαστήριο με τις με αρ. κατ. 66/22-4-1986 κλήση του Ελληνικού Δημοσίου και 6/14-1-1987 κλήση της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα και συνεκδικάσθηκε με τις με αρ. κατ. 104/22-5-1982 κύρια παρέμβαση της τελευταίας και 19/26-1-1987 κύρια παρέμβαση των α) Κοινότητας Νικήτης Σιθωνίας, β) Β.
Α. του Αλεξάνδρου, γ) Κοινότητας Αγίου Νικολάου Σιθωνίας (της οποίας καθολικός διάδοχος είναι ο αναιρεσίβλητος αμφοτέρων των αιτήσεων αναίρεσης Δήμος Σιθωνίας) και δ) Κ. Σ., οπότε και εκδόθηκε η 168/6-11-1987 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, αντιμωλία των διαδίκων, που ανέβαλε την συζήτηση μέχρις ότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση επί της με αρ.
κατ. 133/11-12-1985 αίτησης αναίρεσης που άσκησε το Ελληνικό Δημόσιο κατά της 450/1985 απόφασης του Εφετείου Πειραιά. Μετά την έκδοση της σχετικά εκδοθείσας 1199/1989 απόφασης του Αρείου Πάγου, η Κοινότητα Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής, νομίμως εκπροσωπούμενη, με το με αρ. κατ. 331-122Π/15-3-1993 δικόγραφό της παρενέβη στην ως άνω δίκη αφού παραιτήθηκε από την προρρηθείσα με αρ.
κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβασή της. Στη συνέχεια οι α) Κοινότητα Νικήτης Σιθωνίας Χαλκιδικής, νομίμως εκπροσωπούμενη, β) Εκκλησιαστική Επιτροπή Ενορίας Αγίου Νικήτα Κοινότητας Νικήτης, νομίμως εκπροσωπούμενη, γ) Ν. Τ., δ) Κ. Α., ε) Π. Α. , στ) Κ. Σ. και ζ) Κ. Δ. με το με αρ. κατ. 1053-393Π/1-9-1993 δικόγραφό τους παρενέβησαν (κύρια και πρόσθετα) στην ως άνω δίκη, εκ των οποίων η 1η και 6ος παραιτήθηκαν από την προρρηθείσα με αρ.
κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβασή τους. Με τις με αρ. κατ. 1393-334Π/10-11-1993, 1394-535Π/10-11-1993 και 544-204Π/21-4-1994 κλήσεις του Ελληνικού Δημοσίου εισήχθησαν προς νέα συζήτηση η ως άνω αγωγή, καθώς και οι προρρηθείσες κύριες και πρόσθετες παρεμβάσεις ,επί των οποίων εκδόθηκε η 231/29-9-1995 εν μέρει οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που α) θεώρησε ότι δεν ασκήθηκε η με αρ.
κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβαση για όλους, πλην του Β. Α., β) αφού συνεκδίκασε τις προρρηθείσες αγωγή και παρεμβάσεις, απέρριψε την με αρ. κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβαση αναφορικά με τον Β. Α., την με αρ. κατ. 1053-393Π/1-9-1993 παρέμβαση και την με αρ. κατ. 331-122Π/15-3-1993 πρόσθετη παρέμβαση και γ) ανέβαλλε την έκδοση οριστικής απόφασης διατάσσοντας τη διενέργεια εμμάρτυρων αποδείξεων και τεχνικής πραγματογνωμοσύνης.
Με την με ΓΑΚ 84/ΑΚΔ 44/14-2-2005 κλήση των εναγομένων "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε." και "Ιεράς Μονής Ξενοφώντος" επανήλθε προς συζήτηση η υπόθεση, οπότε εκδόθηκε η 132/5-9-2008 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, η οποία αφού ανακάλεσε εν μέρει την προρρηθείσα 231/29-9-1995 απόφαση, ανέβαλλε εκ νέου την έκδοση οριστικής απόφασης, διατάσσοντας συμπληρωματικές αποδείξεις.
Με την με ΓΑΚ 1988/ΑΚΔ 148/31-10-2012 κλήση της κυρίως παρεμβαίνουσας "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα" επανεισήχθη προς συζήτηση η υπόθεση (αγωγή και κύριες παρεμβάσεις "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα" και Κοινότητας Αγίου Νικολάου Σιθωνίας), η οποία συνεκδικάσθηκε με την με ΓΑΚ 1361/ ΑΚΔ 106/17-9-2014 πρόσθετη παρέμβαση -υπέρ των εναγομένων- Β.
Β. και Γ. Α. (αναιρεσειόντων 1ης αίτησης αναίρεσης- 2ου και 3ου αναιρεσίβλητων 2ης αίτησης αναίρεσης) και εκδόθηκε η 52/14-9-2015 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής αντιμωλία των διαδίκων, που ανακάλεσε τις 168/1987, 231/1989 και 132/2008 μη οριστικές αποφάσεις , απέρριψε τις με αρ.κατ. 104/1982 , με ΓΑΚ 1361/ ΑΚΔ 106/2014 και με αρ.
κατ. 331-12Π/1993 παρεμβάσεις και δέχθηκε εν μέρει την με αρ. κατ. 49/1981 αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκαν οι εφέσεις με αρ. κατ. α) 2324/2016 της εναγομένης "Ιεράς Μονής Ξενοφώντος", β) 2028/2016 της εναγομένης "Σ.Ε.Κ.Α.Α.Ε.", γ) 1580/2016 της κυρίως παρεμβαίνουσας "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα" και δ) 906/2016 των προσθέτως παρεμβαινόντων Β.
Β. και Γ. Α., οι οποίες με την 674/26-3-2020 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, αφού συνεκδικάσθηκαν αντιμωλία των διαδίκων, έγιναν τυπικά δεκτές άπασες, απορρίφθηκαν στην ουσία οι εφέσεις πλην αυτής των προσθέτως παρεμβαινόντων, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη αναφορικά με το κεφάλαιο περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος των προσθέτως παρεμβαινόντων, κρατήθηκε η πρόσθετη παρέμβαση και δικάσθηκε, οπότε και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν α) οι αναιρεσείοντες (προσθέτως παρεμβαίνοντες) με την με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/29-1-2021 αίτηση (αρ. πιν.1) και β) η αναιρεσείουσα (2η εναγομένη) με την με ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/18-3-2022 αίτηση.
Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Η πληρεξούσια δικηγόρος των αναιρεσειόντων 1ης αίτησης - 2ου και 3ου των αναιρεσίβλητων 2ης αίτησης ζήτησε την καταδίκη των αντιδίκων μερών στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο με την με αρ. κατ. 49/10-3-1981 αγωγή του κατά της α) αναιρεσίβλητης "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Ξενοφώντος" και β) της αναιρεσείουσας "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε.", που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πολυγύρου Χαλκιδικής, ζήτησε την αναγνώριση έλλειψη κυριότητας των εναγομένων επί έκτασης 53.800.000 τμ στην περιοχή Σιθωνίας Χαλκιδικής και την αναγνώριση της ακυρότητας -ελλείψει κυριότητας της μεταβιβάζουσας Μονής- του ...
συμβολαίου αγοράς του συμβολαιογράφου Αθηνών Θ. Σ., με το οποίο η 1η εναγομένη φέρεται να πώλησε και να μεταβίβασε στην 2η εναγόμενη το ως άνω ακίνητο. Με την με αρ. κατ. 20/4-2-1982 ανακοίνωση δίκης, το Ελληνικό Δημόσιο ανακοίνωσε την ως άνω δίκη στην "Ιερά Κοινοβιακή Μονή Σίμωνος Πέτρα" (2η αναιρεσίβλητη 1ης αίτησης αναίρεσης και 4η αναιρεσίβλητη 2ης αίτησης αναίρεσης), για το λόγο ότι η τελευταία με την από 5-10-1979 αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά στρεφόμενη κατά της "Σ.Ε.Κ.Α.
Α.Ε." ζήτησε την ακύρωση του προρρηθέντος μεταβιβαστικού συμβολαίου, επικαλούμενη δική της κυριότητα επί του ως άνω ακινήτου. Επί των ανωτέρω αγωγής και ανακοίνωσης δίκης εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η 149/25-6-1982 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, που απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης εγγραφής της στα βιβλία Διεκδικήσεων του Υποθηκοφυλακείου Συκιάς Χαλκιδικής.
Κατά της ανωτέρω απόφασης άσκησε την με αρ. κατ. 7/10-2-1983 έφεση το Ελληνικό Δημόσιο, η οποία με την 140/16-1-1985 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης - ερήμην των εφεσίβλητων Ιερών Μονών Ξενοφώντος και Σίμωνος Πέτρα-έγινε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν , εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής.
Η υπόθεση επαναφέρθηκε προς συζήτηση στο ως άνω Δικαστήριο με τις με αρ. κατ. 66/22-4-1986 κλήση του Ελληνικού Δημοσίου και 6/14-1-1987 κλήση της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα. Η τελευταία με την με αρ. κατ. 104/22-5-1982 κύρια παρέμβασή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, επικαλούμενη ιδίο δικαίωμα κυριότητας επί έκτασης 30.000.000 τμ επί του ως άνω επιδίκου, ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι το Ελληνικό Δημόσιο, η Ιερή Μονή Ξενοφώντος και η "Σ.Ε.Κ.Α.
Α.Ε." ουδέν δικαίωμα κυριότητας απέκτησαν επ' αυτής , το δε ως άνω μεταβιβαστικό συμβόλαιο ότι είναι άκυρο. Οι α) Κοινότητα Νικήτης Σιθωνίας, β) Β. Α. του Α., γ) Κοινότητα Αγίου Νικολάου Σιθωνίας (της οποίας καθολικός διάδοχος είναι ο αναιρεσίβλητος αμφοτέρων των αιτήσεων αναίρεσης Δήμος Σιθωνίας) και δ) Κ.
Σ. με την με αρ. κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβαση ζήτησαν να αναγνωρισθεί η κυριότητα εκάστου εξ αυτών επί μερικότερων τμημάτων της ως άνω επίδικης έκτασης των 53.800.000 τμ και να κηρυχθεί άκυρο το ως άνω ... μεταβιβαστικό συμβόλαιο. Επί των ανωτέρω αγωγής, ανακοίνωσης δίκης και κυρίων παρεμβάσεων, που συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η 168/6-11-1987 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, αντιμωλία των διαδίκων, που ανέβαλε την συζήτηση μέχρις ότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση επί της με αρ.
κατ. 133/11-12-1985 αίτησης αναίρεσης που άσκησε το Ελληνικό Δημόσιο κατά της 450/1985 απόφασης του Εφετείου Πειραιά (που είχε κρίνει επί της αγωγής της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρα κατά της Σ.Ε.Κ.Α. ΑΕ). Μετά την έκδοση της σχετικά εκδοθείσας 1199/1989 απόφασης του Αρείου Πάγου, η Κοινότητα Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής, νομίμως εκπροσωπούμενη, με το με αρ.
κατ. 331-122Π/15-3-1993 δικόγραφό της παρενέβη στην ως άνω δίκη- αφού παραιτήθηκε από την προρρηθείσα με αρ. κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβασή της-, ζητώντας αφενός να αναγνωρισθεί η ίδια κυρία τμήματος του ως άνω επιδίκου -εμβαδού 66.299 τμ- και αφετέρου να αναγνωρισθεί ότι τόσο οι εναγόμενες, όσο και η κυρίως παρεμβαίνουσα Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρα, ουδέν δικαίωμα κυριότητας έχουν επί του επιδίκου, καθώς τούτο ανήκει στο ενάγον Ελληνικό Δημόσιο (πλην του τμήματος που διεκδικεί η ίδια).
Στη συνέχεια οι α) Κοινότητα Νικήτης Σιθωνίας Χαλκιδικής, νομίμως εκπροσωπούμενη, β) Εκκλησιαστική Επιτροπή Ενορίας Αγίου Νικήτα Κοινότητα Νικήτης, νομίμως εκπροσωπούμενη, γ) Ν. Τ., δ) Κ. Α., ε) Π. Α., στ) Κ. Σ. και ζ) Κ. Δ. με την με αρ. κατ. 1053-393Π/1-9-1993 παρέμβασή τους, αφού προηγουμένως οι 1η και 6ος παραιτήθηκαν από την προρρηθείσα με αρ.
κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβασή τους, ζήτησαν αφενός να αναγνωρισθεί το δικαίωμα κυριότητας εκάστου εξ αυτών επί συγκεκριμένων τμημάτων της επίδικης έκτασης και αφετέρου να αναγνωρισθεί το δικαίωμα του Ελληνικού Δημοσίου επί της υπόλοιπης έκτασης. Με τις με αρ. κατ. 1393-334Π/10-11-1993, 1394-535Π/10-11-1993 και 544-204Π/21-4-1994 κλήσεις του Ελληνικού Δημοσίου εισήχθησαν προς νέα συζήτηση η ως άνω αγωγή, καθώς και οι προρρηθείσες κύριες και πρόσθετες παρεμβάσεις, επί των οποίων εκδόθηκε η 231/29-9-1995 εν μέρει οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που α) θεώρησε ότι δεν ασκήθηκε η με αρ.
κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβαση για όλους, πλην του Β. Α., β) αφού συνεκδίκασε τις προρρηθείσες αγωγή και παρεμβάσεις, απέρριψε την με αρ. κατ. 19/26-1-1987 κύρια παρέμβαση αναφορικά με τον Β. Α., την με αρ. κατ. 1053-393Π/1-9-1993 παρέμβαση και την με αρ. κατ. 331-122Π/15-3-1993 πρόσθετη παρέμβαση και γ) ανέβαλλε την έκδοση οριστικής απόφασης διατάσσοντας τη διενέργεια εμμάρτυρων αποδείξεων και πραγματογνωμοσύνης από τοπογράφο μηχανικό και δασολόγο.
Με την με ΓΑΚ 84/ΑΚΔ 44/14-2-2005 κλήση των εναγομένων "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε." και "Ιεράς Μονής Ξενοφώντος" επανήλθε προς συζήτηση η υπόθεση, οπότε εκδόθηκε η 132/5-9-2008 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, η οποία αφού ανακάλεσε εν μέρει την προρρηθείσα 231/29-9-1995 απόφαση, ανέβαλλε εκ νέου την έκδοση οριστικής απόφασης, διατάσσοντας συμπληρωματικές εμμάρτυρες αποδείξεις, διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης από δύο αγρονόμους-τοπογράφους, δασολόγο και τουρκολόγο, καθώς και την προσκόμιση εγγράφων.
Με την με ΓΑΚ 1988/ΑΚΔ 148/31-10-2012 κλήση της κυρίως παρεμβαίνουσας "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα" επανεισήχθη προς συζήτηση η υπόθεση (αγωγή και κύριες παρεμβάσεις "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα" και Κοινότητας Αγίου Νικολάου Σιθωνίας). Οι Β. Β. και Γ. Α. (αναιρεσείοντες 1ης αίτησης αναίρεσης - 2ος και 3ος αναιρεσίβλητοι 2ης αίτησης αναίρεσης), επικαλούμενοι ότι το επίδικο ακίνητο των 53.800.000 τμ τους το κληροδότησε κατά ποσοστό 10% στον καθένα ο Ν.
Β., που απεβίωσε στις 2-7-1973, με την από 27-7-1971 ιδιόγραφη διαθήκη του νομίμως δημοσιευθείσα και κηρυχθείσα κυρία και ότι ο Ν. Β. ήταν ο μοναδικός μέτοχος της εναγομένης "Σ.Ε.Κ.Α. Α.Ε.", με την με ΓΑΚ 1361/ ΑΚΔ 106/17-9-2014 πρόσθετη παρέμβαση τους -υπέρ των εναγομένων- ζήτησαν την απόρριψη της αγωγής και των παρεμβάσεων.
Επί των ανωτέρω αγωγής και παρεμβάσεων, που συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η 52/14-9-2015 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής αντιμωλία των διαδίκων, που ανακάλεσε τις 168/1987, 231/1989 και 132/2008 μη οριστικές αποφάσεις, απέρριψε α) την με αρ.κατ. 104/1982 κύρια παρέμβαση της "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα", β) την με ΓΑΚ 1361/ ΑΚΔ 106/2014 πρόσθετη παρέμβαση -υπέρ των εναγομένων- των Β.
Β. και Γ. Α. και γ) την με αρ. κατ. 331-12Π/1993 κύρια παρέμβαση του Δήμου Σιθωνίας Χαλκιδικής (ως καθολικού διαδόχου της κοινότητας Αγίου Νικολάου Σιθωνίας) και δέχθηκε εν μέρει την με αρ. κατ. 49/1981 αγωγή, αναγνωρίζοντας ότι η Ιερά Μονή Ξενοφώντος ουδέν δικαίωμα κυριότητας είχε αποκτήσει επί της επίδικης έκτασης των 53.800.000 τμ και ότι η "Σ.Ε.Κ.Α.
ΑΕ" ουδέν δικαίωμα κυριότητας απέκτησε δυνάμει του ... συμβολαίου αγοράς του συμβολαιογράφου Αθηνών Θ. Σ. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκαν οι εφέσεις με αρ. κατ. α) 37/25-5-2016(αρ. προσδ. 906/2016) των προσθέτως παρεμβαινόντων Β. Β. και Γ. Α., β) 36/24-5-2016 (αρ. προσδ. 1580/2016) της κυρίως παρεμβαίνουσας "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα", γ) 51/16-6-2016 (αρ.
προσδ. 2028/2016) της εναγομένης "Σ.Ε.Κ.Α.Α.Ε." και δ) με αρ. πρσδ. 2324/2016 της εναγομένης "Ιεράς Μονής Ξενοφώντος", οι οποίες με την 674/26-3-2020 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, αφού συνεκδικάσθηκαν αντιμωλία των διαδίκων, έγιναν τυπικά δεκτές άπασες, απορρίφθηκαν στην ουσία οι εφέσεις των εναγομένων και της κυρίως παρεμβαίνουσας, έγινε δεκτή κατ' ουσίαν η έφεση των προσθέτως παρεμβαινόντων, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη αναφορικά με το κεφάλαιο περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος των προσθέτως παρεμβαινόντων, κρατήθηκε η πρόσθετη παρέμβαση και δικάσθηκε, οπότε στη συνέχεια απορρίφθηκε κατ' ουσίαν.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν α) οι αναιρεσείοντες (προσθέτως παρεμβαίνοντες) με την με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/29-1-2021 αίτηση (αρ. πιν.1) και β) η αναιρεσείουσα (2η εναγομένη) με την με ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/18-3-2022 αίτηση, οι οποίες πρέπει να συνεκδικασθούν κατ' άρθρα 246 και 573§1 του ΚΠολΔ λόγω της μεταξύ τους υπάρχουσας πρόδηλης συνάφειας, αφού έτσι διευκολύνεται η διεξαγωγή της όλης δίκης , αλλά και επέρχεται μείωση των δικαστικών εξόδων (ΑΠ 5/2024).
ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ. α`, 287 και 290 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, συνάγεται, ότι η δίκη διακόπτεται αν, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και έως ότου τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, συντρέξει κάποιος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στη διάταξη αυτή λόγους.
Το αποτέλεσμα της διακοπής και της επανάληψης της δίκης επέρχεται, μόνον εφόσον τόσο το διακοπτικό γεγονός, λ.χ. θάνατος του διαδίκου κ.λ.π., όσο και η κατά νόμιμο τρόπο γνωστοποίησή του, επισυμβούν το βραδύτερο μέχρι την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Ο θάνατος του διαδίκου, απλού ομοδίκου, επιφέρει βίαιη διακοπή της δίκης ως προς τον θανόντα διάδικο και μόνον, ενώ, ως προς τους λοιπούς ομοδίκους, η δίκη συνεχίζεται κανονικά.
Αντίθετα , ο θάνατος του αναγκαίου ομοδίκου, κατ' άρθρο 288 του ΚΠολΔ έχει ως αποτέλεσμα την διακοπή της δίκης ως προς όλους τους διαδίκους. Η διακοπή αυτή επέρχεται από τη γνωστοποίηση του λόγου αυτής προς τον αντίδικο, με επίδοση δικογράφου ή με τις προτάσεις (μετά την τροποποίηση του άρθρου 287 με το ν.4335/2015) ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση ή εκτός του ακροατηρίου, κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξης, από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη ή και από εκείνον που μέχρι την στιγμή της επέλευσης του λόγου της διακοπής (όπως του θανάτου κάποιου διαδίκου) ήταν πληρεξούσιος αυτού, οπότε, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση, ως προς την ιδιότητα εκείνου, που δικαιούται να επαναλάβει τη δίκη, ακολουθεί παραδεκτά, άμεση συζήτηση της υπόθεσης.
Ως διάδικος, υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης, στην περίπτωση θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο καθολικός του διάδοχος (κληρονόμος του), ο οποίος και έχει δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη, η οποία δήλωση περί επανάληψης μπορεί να γίνει και σιωπηρά (Ολ. ΑΠ 22/2000, ΑΠ 5/2024, ΑΠ 712/2020, ΑΠ 575/2020 ).
Στην προκείμενη περίπτωση, η Βασιλεία Σεϊτανίδη ως πληρεξούσια δικηγόρος του Π. Α. (δυνάμει του ...-2024 ειδικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. Φ.), με δήλωσή της στο ακροατήριο ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, γνωστοποίησε ότι ο Γ. Α. (2ος αναιρεσείων της με αρ.πιν. 1 αίτησης αναίρεσης - 3ος αναιρεσίβλητος της με αρ.πιν. 2 αίτησης αναίρεσης) απεβίωσε στις ..., κατέθεσε δε το με χαρακτηριστικό ασφαλείας ... απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου της Ληξιάρχου Παλαιού Φαλήρου Αττικής , καθώς και την ...-2024 Διάταξη κληρονομητηρίου του Ειρηνοδικείου Αθηνών και δήλωσε ότι ο εκπροσωπούμενος από αυτή Π. Α. συνεχίζει την ως άνω δίκη ως ο μοναδικός εξ αδιαθέτου (υιός)- καθολικός διάδοχος του Γ. Α., ιδιότητα που ουδόλως αμφισβητήθηκε. Η γνωστοποίηση του θανάτου - που συνέβη μετά την άσκηση των ένδικων αιτήσεων αναίρεσης - του διαδίκου αυτού είναι νόμιμη, όπως και η δήλωση επανάληψης της δίκης, οπότε διακόπτεται βιαίως η δίκη ως προς τον Γ. Α. και επαναλαμβάνεται άμεσα από τον καθολικό του διάδοχο Π. Α.
ΙΙΙ. Από το άρθρο 576 παρ. 1-2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος ή ο μη νόμιμα παριστάμενος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.
Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 670/2024, ΑΠ 206/2017). Στην προκείμενη περίπτωση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, η 2η αναιρεσίβλητη της με αρ.
πιν.1 αίτησης αναίρεσης -4η αναιρεσίβλητη της με αρ. πιν.2 αίτησης αναίρεσης (Ιερά Κοινοβιακή Μονή Σίμωνος Πέτρα), όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε γι` αυτήν έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται, κατά τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, και στη διαδικασία της αναιρετικής δίκης, οι δε αναιρεσείοντες της με αρ.
πιν. 1 αίτησης αναίρεσης, που επισπεύδουν την συζήτηση αμφοτέρων των υπό κρίση αιτήσεων αναίρεσης, επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν τις ...-2023 και ...-2023 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ι. Π. Από αυτές προκύπτει ότι ακριβή επικυρωμένα αντίγραφα των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης, με τις κάτω από αυτές πράξεις κατάθεσης, πράξεις ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την σημερινή δικάσιμο (6-11-2024), επιδόθηκαν νόμιμα με επιμέλεια των αναιρεσειόντων (της με αρ.
πιν 1 αίτησης αναίρεσης)-2ου και 3ου αναιρεσίβλητων (της με αρ. πιν.2 αίτησης αναίρεσης) κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεωργίου Αντωνόπουλου, στον Παναγιώτη Κατσαδούρη, πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο της αναιρεσίβλητης Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Σίμωνος Πέτρα, ο οποίος είχε παραστεί κατά την συζήτηση των εφέσεων επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλομένη (κατ' άρθρα 96 και 143 παρ.1 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το ν.4335/2015 και 4938/2022).
Επίσης κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, η 2η υπέρ ης η κοινοποίηση της με αρ. πιν.1 αίτησης αναίρεσης -6η αναιρεσίβλητη της με αρ. πιν.2 αίτησης αναίρεσης (Ιερά Κοινοβιακή Μονή Ξενοφώντος), όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε γι` αυτήν έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, οι δε αναιρεσείοντες της με αρ.
πιν. 1 αίτησης αναίρεσης, που επισπεύδουν την συζήτηση αμφοτέρων των υπό κρίση αιτήσεων αναίρεσης, επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν τις 1750Α/3-7-2024 και ...-2023 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ε. Ν. Από αυτές προκύπτει ότι ακριβή επικυρωμένα αντίγραφα των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης, με τις κάτω από αυτές πράξεις κατάθεσης, πράξεις ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την σημερινή δικάσιμο(6-11-2024), επιδόθηκαν νόμιμα με επιμέλεια των αναιρεσειόντων (της με αρ.
πιν 1 αίτησης αναίρεσης)-2ου και 3ου αναιρεσίβλητων (της με αρ. πιν.2 αίτησης αναίρεσης) κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεωργίου Αντωνόπουλου, στον Ιωάννη Βλάχο, πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο της αναιρεσίβλητης Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Ξενοφώντος, ο οποίος είχε παραστεί κατά την συζήτηση των εφέσεων επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλομένη ( κατ' άρθρα 96 και 143 παρ.1 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το ν.4335/2015 και 4938/2022).
Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης, παρά την απουσία των ως άνω αναιρεσίβλητων Μονών, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ. IV. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 3 και 104 παρ. 1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ενώπιον του Αρείου Πάγου έχουν υποχρέωση οι διάδικοι να παρίστανται δια πληρεξουσίου δικηγόρου, ότι ως προς τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υφίσταται πληρεξουσιότητα, ενώ ως προς την συζήτηση απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα, η οποία δίδεται μόνον με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση του διαδίκου που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση (ιδιαίτερη ρύθμιση αφορά τις εργατικές διαφορές) και ότι ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως κατά πάσα στάση της δίκης την ύπαρξη πληρεξουσιότητας, της οποίας η έλλειψη ή η μη προσήκουσα χορήγηση ή η υπέρβασή της συνεπάγεται την μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά την συζήτηση της υπόθεσης και την κήρυξη ως άκυρων όλων των προπαρασκευαστικών πράξεων και των κλήσεων (ΑΠ 1321/2021, ΑΠ 954/2020, ΑΠ 676/2020, ΑΠ 711/2019, ΑΠ 356/2019).
Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 254 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ, η οποία εφαρμόζεται και επί της διαδικασίας της κατ' αναίρεση δίκης σύμφωνα προς τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι ο Άρειος Πάγος δύναται να διατάξει την επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης, η οποία έχει κηρυχθεί περαιωμένη, όταν κατά την μελέτη της υπόθεσης ή την διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία που χρήζουν συμπλήρωση ή επεξήγηση.
Βάσιμος λόγος επανάληψης της συζήτησης συντρέχει, κατ' εφαρμογή της εν λόγω διάταξης, και προκειμένου να προσκομισθούν τα αναγκαία έγγραφα, ώστε να ερευνηθεί η εγκυρότητα της εκπροσώπησης ορισμένου διαδίκου και της χορηγηθείσας προς τον παρασταθέντα ως πληρεξούσιο δικηγόρο αυτού πληρεξουσιότητας (ΑΠ 1321/2021).
Στην προκείμενη περίπτωση, κατά την συζήτηση των κρινόμενων αιτήσεων αναίρεσης, τον πρώτο αναιρεσείοντα (της με αρ. πιν.1 αίτησης με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/29-1-2021) και 2ο αναιρεσίβλητο της με αρ. πιν 2 αίτησης με ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/18-3-2022) Β. Β. του Ι., εκπροσώπησε η δικηγόρος Βασιλεία Σεϊτανίδου (ΑΜ ΔΣΑ 17558), η οποία προσκόμισε προς απόδειξη της πληρεξουσιότητας αυτής το 8561/4-11-2024 ειδικό πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ε.
Φ. Σύμφωνα με το ως άνω πληρεξούσιο ο Γεώργιος Αντωνόπουλος, δικηγόρος (ΑΜ ΔΣΑ 8595) , ενεργώντας ως ειδικός πληρεξούσιος, αντιπρόσωπος και αντίκλητος του ως άνω Β. Β. "δυνάμει ειδικής εντολής και πληρεξουσιότητας που δόθηκε σε αυτόν δυνάμει των υπ' αριθμών ...-2021 και ...-2023 πληρεξούσιων της συμβολαιογράφου Πειραιά Ε.
Μ." διόρισε "ειδική αυτού πληρεξουσία, αντιπρόσωπο και αντίκλητό του, καθόσον το δικαίωμα τούτο του παρασχέθηκε με τα ανωτέρω αναφερόμενα πληρεξούσια" την Βασιλεία Σεϊτανίδου, στην οποία παρείχε την "ειδική εντολή, την πληρεξουσιότητα και το δικαίωμα, όπως αντ' αυτού και για λογαριασμό του (του άνω εντολέως του)" να παρασταθεί ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά την δικάσιμο της 6-11-2024 και σε κάθε μετ' αναβολή αυτής κατά την συζήτηση των με α) ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/2021 (αρ.δικ. 767/2023) και β) ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/2022 (αρ.
δικ. 768/2024) αιτήσεων αναίρεσης κατά της 674/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, να καταθέσει προτάσεις, υπομνήματα και γενικά να τον αντιπροσωπεύει ενώπιον του Αρείου Πάγου ενεργώντας η εντολοδόχος και κάθε άλλη πράξη μέσα στα πλαίσια των εντολών που της δίνονται με το ως άνω πληρεξούσιο. Πλην όμως, όπως προκύπτει από τα ...-2021 και ...-2023 πληρεξούσια της συμβολαιογράφου Πειραιά Ε.
Μ., ο Γεώργιος Αντωνόπουλος είχε εντολή και πληρεξουσιότητα από τον Β. Β. να διορίζει υποκατάστατο αυτού (μεταπληρεξούσιο) μόνο αναφορικά με την συζήτηση της με ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/2022 (αρ. δικ. 768/2024) αίτησης αναίρεσης, όπου είναι αναιρεσίβλητος (βλ. 2η σελίδα του ...-2023 πληρεξουσίου) (ΟλΑΠ 964/1982, ΑΠ 835/2010, ΑΠ 1554/2008). Αντίστοιχη εντολή δεν περιελήφθη στο ...-2021 πληρεξούσιο, που αφορά την με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/2021 (αρ.δικ. 767/2023) αίτηση αναίρεσης όπου ο Β.
Β. είναι αναιρεσείων και τούτο προφανώς διότι εκτός από τον Γεώργιο Αντωνόπουλο, διόρισε με τούτο ειδικούς πληρεξουσίους, αντιπροσώπους και αντίκλητους και την Μαρία Σμυρνιού, δικηγόρο (ΑΜ ΔΣΘ 6977) (η οποία και κατέθεσε την ως άνω αίτηση αναίρεσης), καθώς και την Βασιλική Δουινούδη, δικηγόρο (ΑΜ ΔΣΘ 6916). Ενόψει των ανωτέρω και προκειμένου να αποφευχθεί ο χωρισμός της δίκης, που ανοίχθηκε με την με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/2021 (αρ.δικ. 767/2023) αίτηση αναίρεσης και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση αυτής ως προς τον 1ο αναιρεσείοντα (Β.
Β.) ελλείψει εντολής μετεπληρεξουσιότητας προς την παρασταθείσα δικηγόρο Βασιλεία Σεϊτανίδου, το Δικαστήριο κρίνει ότι για λόγους οικονομίας της δίκης (που αφορά μείζονος περιουσιακής και οικολογικής αξίας ακίνητο), ενιαίας αντιμετώπισης των αναιρετικών λόγων που προβλήθησαν με αμφότερες τις κρινόμενες αιτήσεις και αποφυγής διάσπασης της δίκης λόγω άκρατου φορμαλισμού, πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης κατ' άρθρο 254 ΚΠολΔ, προκειμένου κατά την επαναληπτική συζήτηση σε νέα δικάσιμο που θα οριστεί με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων, προσκομισθεί από τον πρώτο (1ο) αναιρεσείοντα της με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/2021 (αρ.
δικ.767/2023) αίτησης αναίρεσης, συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο με το οποίο αυτός (1ος αναιρεσείων) θα παρέχει στην ανωτέρω δικηγόρο την ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα να παραστεί κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης αναίρεσης και να τον εκπροσωπήσει στη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Επιπρόσθετα, επειδή από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας ελλείπει η με αρ.
προσδ. 2324/2016 έφεση της εναγομένης "Ιεράς Μονής Ξενοφώντος" και ήδη 6ης αναιρεσίβλητης (της με ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/2022 -αρ. δικ. 768/2024 αίτησης αναίρεσης), και επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη, να προσκομισθεί με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων το σχετικό δικόγραφο στην μετά από επανάληψη συζήτηση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Διατάσσει την επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο των με α) ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/2021 (αρ.δικ. 767/2023) και β) ΓΑΚ 864/ΕΑΚ 106/2022 (αρ. δικ. 768/2024) αιτήσεων αναίρεσης κατά της 674/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκειμένου, κατά την επαναληπτική συζήτηση σε νέα δικάσιμο, που θα οριστεί με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων, α) να προσκομιστεί από τον 1ο αναιρεσείοντα της με ΓΑΚ 261/ΕΑΚ 17/2021 (αρ.δικ. 767/2023) αίτησης αναίρεσης το αναφερόμενο στο σκεπτικό πληρεξούσιο και β) προσκομισθεί με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων η με αρ. προσδ. 2324/2016 ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης έφεση της εναγομένης "Ιεράς Κοινοβιακής Μονής Ξενοφώντος"
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Απριλίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ