Legislator Case Law & Legislation
621/2017 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and failure to prove document distortion.

Case Number 621/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the First Instance Court's judgment regarding an employment dispute. The appellant argued that the lower court violated substantive law and distorted evidence, but the court found these grounds inadmissible because they did not specifically cite the violated legal rules and failed to submit the alleged distorted document. Consequently, the appeal was rejected as abstract and unsubstantiated, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 118(4), 566(1), 577(3) and 559(1), 17, 20 of the Code of Civil Procedure; Appeals for direct or indirect violation of substantive law must cite specific rules numerically, and claims of document distortion require the appellant to submit the alleged document to prove the court's error.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure appeal admissibility substantive law violation document distortion legal costs specific citation requirement evidence interpretation

Cited Legislation

AI generated
Articles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 559(1), 17, 20 of the Code of Civil Procedure
Articles 339 and 432 et seq. of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191(2) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 621 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 621/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο - Εισηγητή, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Σ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Αμπατζή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Σ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μπουγά, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-7-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο 'Αμφισσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 56/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 3/2016 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητάει η αναιρεσείουσα με την από 25 -5 -2016 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθ.118 αριθ.4, 566§1 και 577§3 ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένοι, άρα και παραδεκτοί, οι προβλεπόμενοι από τους αριθ.1 και 19 του άρθ.559 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης (για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου), πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, αριθμητικά ο συγκεκριμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, ευθέως ή εκ πλαγίου, διαφορετικά οι λόγοι αναίρεσης απορρίπτονται αυτεπάγγελτα ως αόριστοι, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή στην προσβαλλομένη απόφαση ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα (ΟλΑΠ 20/2005, 18/2005, 32/1996, ΑΠ 43/2017).

Εξάλλου, κατά τον αριθ. 17 του αυτού ως άνω άρθ.559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν η ίδια απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η αντίφαση πρέπει να εντοπίζεται στο διατακτικό της απόφασης μεταξύ των διατάξεων αυτής και όχι στο αιτιολογικό ή μεταξύ του αιτιολογικού και του διατακτικού της (ΑΠ 840/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προβάλλεται, ότι το Μονομελές Εφετείο Λαμίας, κρίνοντας επί αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας κατά του τώρα αναιρεσιβλήτου με αντικείμενο αξιώσεις της από μεταξύ τους σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου (με βάση τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό) και δεχθέν με την προσβαλλομένη 3/2016 απόφασή του ότι "[Στην Τοπική Κοινότητα ...

του Δήμου ... του Νομού ..., ο εναγόμενος διατηρεί ατομική επιχείρηση-αρτοποιείο, το οποίο στεγάζεται στο ισόγειο διώροφης οικοδομής, όπου και διαμένει με την σύζυγο του και τα τέκνα του]. Η ενάγουσα...[στις αρχές Σεπτεμβρίου του έτους 2004] συμφώνησε με τον εναγόμενο να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως καθαρίστρια στην οικία και στο αρτοποιείο....Ειδικότερα, συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι η ενάγουσα θα απασχολείται τέσσερις με πέντε ημέρες την εβδομάδα (Δευτέρα με Παρασκευή), [με ωράριο από 05.30 π.μ.

έως 08.30 π.μ.]...με αντικείμενο εργασίας της την καθαριότητα της οικίας, της αυλής του φούρνου και των εξωτερικών χώρων του αρτοποιείου...με αμοιβή ανερχομένη στο ποσό των 150 ευρώ εβδομαδιαίως. Σε εκτέλεση της ανωτέρω συμφωνίας, η ενάγουσα προσέφερε τις υπηρεσίες της στον εναγόμενο [απασχολούμενη αποκλειστικά με εργασίες καθαριότητας στην οικία και στο αρτοποιείο του] μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου του έτους 2011 [οπότε ο τελευταίος....την ενημέρωσε ότι πρέπει να διακόψουν την συνεργασία τους και εκείνη αποχώρησε αναντίρρητα]", αλλά και περαιτέρω (δεχθέν) ότι "εξάλλου, λόγω ελλείψεως επαρκούς αποδεικτικού υλικού, δεν εξακριβώθηκε από το δικαστήριο η ακριβής σύμβαση που συνέδεε τους διαδίκους και δεν διαπιστώθηκε αν της οφείλεται οποιοδήποτε ποσό από κάποια αιτία ως καθαρίστρια και ποια ακριβώς ποσά της δόθηκαν" (α) διέλαβε, σύμφωνα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης και κατά το σχετικό σκέλος του από τον αριθ. 19 του άρθ.559 ΚΠολΔ, αντιφατικές αιτιολογίες, αφού, επάγεται στην συνέχεια η αναιρεσείουσα, το μεν χαρακτηρίζει την μεταξύ των σχέση ως σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου (καθαρίστρια) το δε "αμφισβητεί την βασιμότητα των άνω παραδοχών", αλλά και ανεπαρκείς, κατά τον δεύτερο λόγο αναίρεσης από την ίδια διάταξη, ειδικότερα ως προς την απόρριψη των αξιώσεων της αναιρεσείουσας "για δεδουλευμένες αποδοχές, δώρα και άδειες, υπερωρίες και υπερεργασία" (β) υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ.1 του αυτού άρθρου, κατά τον πέμπτο λόγο αναίρεσης, "αφού αρνήθηκε ουσιαστικά να χαρακτηρίσει την σχέση" που συνέδεε τους διαδίκους.

Οι λόγοι αυτοί πρέπει ν' απορριφθούν προεχόντως ως αόριστοι, διότι δεν εξειδικεύονται και δεν συγκεκριμενοποιούνται οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες, ευθέως ή/και εκ πλαγίου, κανόνες ουσιαστικού δικαίου. Ο αυτός ως άνω πρώτος λόγος κατά το σκέλος του από τον αριθ. 17 του άρθ.559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προσάπτεται η μομφή ότι, υπό τα ως άνω αναφερθέντα και γενόμενα δεκτά από το Εφετείο, η αναιρεσιβαλλομένη περιέχει αντιφατικές διατάξεις, καθώς και ο από την ίδια διάταξη τέταρτος λόγος αναίρεσης, κατά τον οποίο η προσβαλλομένη απόφαση περιέχει και περαιτέρω αντιφατικές διατάξεις, αφού, επάγεται στην συνέχεια η αναιρεσείουσα, ενώ δέχεται την ύπαρξη μεταξύ των διαδίκων σχέσης εργασίας (καθαρίστριας), δέχεται επίσης και ότι το υποκατάστημα … του ΙΚΑ, κατόπιν ελέγχου στην επιχείρηση του εναγομένου, ύστερ' από καταγγελία της ενάγουσας "αποφάσισε ότι δεν προέκυψε απασχόληση της στην επιχείρηση του εναγομένου και απέρριψε την αίτηση δήλωσης απασχόλησης-καταγγελίας της (ενάγουσας) περί υπαγωγής της στα πρόσωπα που παρέχουν εργασία έναντι αμοιβής".

Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι οι προβαλλόμενες αντιφάσεις δεν αφορούν το διατακτικό της απόφασης, αλλά τις αιτιολογίες της.

II. Κατά τον αριθ. 20 του άρθ.559 ΚΠολΔ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής παραμόρφωση υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε διαγνωστικό λάθος (εσφαλμένη ανάγνωση), αποδίδει δηλ.

σε ορισμένο αποδεικτικό έγγραφο, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό εκείνου που πραγματικά έχει, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 840/2015, 2234/2013). Για την ευδοκίμηση του λόγου αυτού, απαιτείται η προσκομιδή από τον αναιρεσείοντα του φερομένου, κατά τους ισχυρισμούς του, ως παραμορφωθέντος εγγράφου, προκειμένου να διαπιστωθεί, σε σχέση με το περιεχόμενο του, το σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας, διαφορετικά ο λόγος είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος (αναπόδεικτος, ΑΠ 840/2015).

Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης από την ως άνω διάταξη προβάλλεται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε την από 11-3-2011 και με αριθ.45 απόδειξη πληρωμής ποσού 2.000€, την οποία προσκόμισε σ' αυτό, αποδίδοντας σ' αυτήν περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό απ' αυτό που πραγματικά είχε. Ο λόγος αυτός πρέπει ν' απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, διότι η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει, αλλά και ούτε επικαλείται, το ως άνω, φερόμενο ως παραμορφωθέν, έγγραφο.

Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολο της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθ.176, 183, 191 §2 ΚΠολΔ), που κατέθεσε προτάσεις, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-5-2016 αίτηση για αναίρεση της 3/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Απριλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ