Supreme Court dismisses appeal against child support order due to lack of admissible grounds and evidence evaluation errors.

Απόφαση 5 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 5/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη, Στυλιανή Μπλέτα και Άλκηστη Σιάννου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Ν. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ζαχαρούλα Καλύβα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Π. Χ. του Ν., κατοίκου ..., υπό την ιδιότητά της ως ασκούσας την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου της Ε. Ν., που ενηλικιώθηκε και παρίσταται πλέον ατομικά, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ...2018 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 298/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 377/2022 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/5/2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 63 ΚΠολΔ, όποιος είναι ικανός για οποιαδήποτε δικαιοπραξία μπορεί να παρίσταται στο δικαστήριο με το δικό του όνομα, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 64 § 1 του ίδιου Κώδικα, όσοι είναι ανίκανοι να παρίστανται στο δικαστήριο με το δικό τους όνομα εκπροσωπούνται από τους νόμιμους αντιπροσώπους τους.

Ικανός για κάθε δικαιοπραξία, σύμφωνα με το άρθρο 127 ΑΚ, είναι όποιος έχει συμπληρώσει το 18° έτος της ηλικίας του (ενήλικος). Άρα ο ανήλικος δεν έχει δικαίωμα να παρίσταται με το δικό του όνομα στο δικαστήριο, αλλά εκπροσωπείται σ' αυτό από τους δύο γονείς του, οι οποίοι από κοινού ασκούν τη γονική μέριμνά του (άρθρο 1510 ΑΚ), ενώ σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης των γονέων, τις αξιώσεις διατροφής που έχει το τέκνο κατά του γονέα, ο οποίος δεν έχει την επιμέλεια του προσώπου του, μπορεί να τις ασκεί αυτός που έχει την επιμέλεια (άρθρο 1516 § 2 ΑΚ), ο οποίος και τον εκπροσωπεί στο δικαστήριο.

Διάδικος, όμως, είναι το ανήλικο τέκνο και όχι οι γονείς του, οι οποίοι απλώς αναπληρώνουν την έλλειψη ικανότητας αυτού να παρίσταται το ίδιο στο δικαστήριο με το δικό του όνομα. Κατά συνέπεια, σε δίκη με διάδικο ανήλικο τέκνο που δεν έχει περατωθεί, μετά την ενηλικίωσή του, οπότε αυτό καθίσταται ικανό για κάθε δικαιοπραξία, επομένως και για να υπερασπίζεται τα δίκαιά του, παύει αυτοδικαίως η αντιπροσωπευτική εξουσία του νόμιμου αντιπροσώπου του και στο εξής, χωρίς να μεσολαβήσει διακοπή της δίκης κατά τα άρθρα 286επ ΚΠολΔ, συνεχίζεται πλέον η διαδικασία με τη συμμετοχή στη δίκη του τέκνου που ενηλικιώθηκε και η αναίρεση κατά απόφασης που αφορά σε διατροφή τέκνου που ενηλικιώθηκε πρέπει να ασκείται από αυτό ή κατ' αυτού (αν ο αναιρεσείων έλαβε γνώση της ενηλικίωσής του μέχρι την άσκηση της αναίρεσης), στο δικό του όνομα και όχι στο όνομα του τέως αντιπροσώπου του.

Τυχόν ασκηθείσα στο όνομα του τελευταίου (αντιπροσώπου του) είναι απαράδεκτη (ΑΠ 1002/2022, ΑΠ 1037/2021, ΑΠ 492/2021, 1136/2021). Στην προκειμένη περίπτωση, υπόκειται προς κρίση η από ...2022 αίτηση για αναίρεση της, εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων, υπ' αριθ. 377/2022 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Με την απόφαση αυτή το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την από ...2020 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 298/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης, που είχε κάνει εν μέρει δεκτή ως κατ' ουσία βάσιμη την από ...2018 αγωγή της πρώτης αναιρεσίβλητης, υπό την ιδιότητά της ως ασκούσας την επιμέλεια του ανηλίκου (τότε) τέκνου των διαδίκων, Ε.

Ν., κατά του αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την απόφαση αυτή, κράτησε την υπόθεση, δέχτηκε εν μέρει την αγωγή και υποχρέωσε τον εναγόμενο και νυν αναιρεσείοντα να καταβάλει στον ήδη ενήλικο, κατά τη συζήτηση της έφεσης (...2021), ως συνεισφορά του για την τακτική σε χρήμα διατροφή του, το ποσόν των διακοσίων εξήντα (260) ευρώ, καταβαλλόμενο προκαταβολικά, για το χρονικό διάστημα από ...2018 μέχρι και τον ... 2020, εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε μήνα, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση της καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση.

Η άνω αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε στις ...2022, σύμφωνα με την υπ' αριθ. ...2022 πράξη κατάθεσης του οικείου γραμματέα, απευθύνεται κατά α) της Χ. Π. του Ν., ως ασκούσας την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, Ε. Ν. και β) κατά του Ε. Ν. του Ι., ο οποίος έχει ήδη ενηλικιωθεί και παρίσταται πλέον ατομικά, όπως ρητά αναγράφεται στο αναιρετήριο.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι ο Ε. Ν. του Ι. ενηλικιώθηκε στις ...2020, ήτοι μετά την κατάθεση της έφεσης, που έλαβε χώρα στις ...2020 και ήδη κατά τη συζήτηση της έφεσης, στις ...2021, ήταν ενήλικος, όπως αναφέρεται και στην προσβαλλόμενη απόφαση. Επομένως, το τέκνο των διαδίκων ήταν ενήλικος και πριν από την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, που έλαβε χώρα, όπως προαναφέρθηκε, στις ...2022.

Το γεγονός αυτό της ενηλικίωσης το γνώριζε ο αναιρεσείων, διότι τόσο στην προσβαλλόμενη απόφαση, όσο και στα σχετικά δικόγραφα (αγωγή, έφεση, προτάσεις) αναφερόταν, ότι το τέκνο των διαδίκων γεννήθηκε στις ...2002, οπότε ενηλικιώθηκε στις ...2020. Επομένως, η ένδικη αίτηση αναίρεσης απευθυνόμενη κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης, ως ασκούσας την επιμέλεια του Ε.

Ν. του Ι., του οποίου την ενηλικίωση γνώριζε, κατά τα προεκτεθέντα, ο αναιρεσείων, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.

ΙΙ. Από την προσκομιζομένη από τον αναιρεσείοντα υπ' αριθμ....2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης Ν. Χ. Κ. αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από ...2022 ένδικης αίτησης αναίρεσης, με πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου περί ορισμού του Α-1 τμήματος ως αρμοδίου για την εκδίκαση αυτής, πράξη της Προέδρου του Α-1 Τμήματος περί ορισμού δικασίμου της αίτησης την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος στον αναιρεσίβλητο, Ε. Ν.. Όμως, ο τελευταίος δεν εμφανίστηκε στη δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο και γι' αυτό, αφού κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, θα πρέπει το δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία του (άρθρο 576 § 2 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ. Με την κρινόμενη από ...2022 αίτηση αναίρεσης (ΓΑΚ .../2022, ΕΑΚ …/2022, Αριθ. Δικ. …/2023) προσβάλλεται η με αριθμό 377/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών, που αφορούν την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, επί της από ...2020 έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 298/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης. Η αίτηση αναίρεσης, που κατατέθηκε την ...2022, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 § 3, 566 § 1 ΚΠολΔ) και επομένως είναι παραδεκτή ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο (άρθρο 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την, κατ' άρθρο 561 § 2 KΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει η ακόλουθη διαδικαστική διαδρομή της υπόθεσης: Η πρώτη αναιρεσίβλητη - ενάγουσα με την από ...2018 αγωγή της εξέθετε ότι από τον ήδη λυθέντα γάμο της με τον αναιρεσείοντα - εναγόμενο απέκτησε στις ...2002 ένα ανήλικο (τότε) τέκνο, τον Ε.

Ν., την επιμέλεια του οποίου ασκεί αποκλειστικά. Ότι αυτό δεν έχει εισοδήματα και δεν μπορεί να εργασθεί, ως εκ της ηλικίας του, ώστε να καλύπτει τις κατά μήνα ανάγκες του, για την διατροφή του, που ανέρχονται στο ποσόν των 680 ευρώ μηνιαίως, όπως αυτές αναφέρονταν αναλυτικά στην αγωγή. Ότι με προγενέστερη αγωγή της κατά του αναιρεσείοντος, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 208/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης, της επιδικάσθηκε μηνιαία διατροφή για το ως άνω ανήλικο τέκνο, ύψους 300 ευρώ μηνιαίως, μέχρι τον Φεβρουάριο του έτους 2017 καθώς και ότι μετά την πάροδο του χρόνου αυτού οι διάδικοι συμφώνησαν, στις ...2017, να καταβάλει ο αναιρεσείων διατροφή ύψους 300 ευρώ μηνιαίως, μέχρι την ενηλικίωση του ανηλίκου τέκνου τους, συμφωνία που τήρησε μέχρι τον ... 2017, οπότε από τον ...

του έτους αυτού και εφεξής έπαυσε να καταβάλει το ποσόν αυτό, παρά την προφορική του όχληση εκ μέρους της ενάγουσας. Με βάση αυτό το ιστορικό, ζήτησε να της καταβάλει ο αναιρεσείων το ποσόν των 510 ευρώ, ως συνεισφορά του στην διατροφή του τέκνου τους, από τον ... του έτους 2017, οπότε κατέστη υπερήμερος, αναφορικά με την παραπάνω συμφωνία, άλλως από την επίδοση της αγωγής και για χρονικό διάστημα τριών (3) ετών.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 298/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης, η οποία έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα - εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα, ως ασκούσα την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου τους, το ποσόν των 350 ευρώ μηνιαίως, ως συνεισφορά στην διατροφή του, για το χρονικό διάστημα από ...2018 μέχρι και τον ...

του έτους 2020. Κατά της απόφασης αυτής, ο αναιρεσείων άσκησε την από ...2020 έφεση και επ' αυτής εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, 377/2022, η οποία, αφού δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή, την οποία έκανε εν μέρει δεκτή και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα - εναγόμενο να καταβάλει στο ήδη ενήλικο τέκνο των διαδίκων, Ε.

Ν., το ποσόν των 260 ευρώ μηνιαίως, για το χρονικό διάστημα από ...2018 μέχρι και τον ... του έτους 2020, με το νόμιμο τόκο. Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε την ερευνώμενη αίτηση αναίρεσης.

ΙV.Α. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ. αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σε αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με την μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2022, ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005, ΑΠ 30/2022). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να αναφέρεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, το συγκεκριμένο ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, στο οποίο, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, υπέπεσε το δικαστήριο της ουσίας και η επίδραση του σφάλματος αυτού στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 4/2022, ΟλΑΠ 20/2005, ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 140/2022), αλλιώς ο λόγος αυτός είναι αόριστος και γι' αυτό απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Β. Περαιτέρω, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος, κατ' άρθρο 106 ΚΠολΔ, αλλά και της αρχής της ακρόασης όλων των διαδίκων, κατ' άρθρο 110 § 2 ΚΠολΔ (ΑΠ 625/2019), ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 22/2005, ΑΠ 50/2020, ΑΠ 429/2019). Δεν αποτελούν "πράγματα" η άρνηση, αιτιολογημένη ή μη, της αγωγής, ανταγωγής ή ένστασης ή τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου που αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων και που δεν έχουν "αυτοτέλεια" (ΟλΑΠ 469/1984, ΑΠ 155/2022), έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης.

Επίσης, δεν είναι "πράγμα" η επίκληση των αποδεικτικών μέσων και του περιεχομένου αυτών (ΑΠ 625/2008, ΑΠ 10/2008), καθώς και τα πορίσματα των αποδείξεων, τα οποία το δικαστήριο εκτιμά ανέλεγκτα (ΟλΑΠ 469/1984, ΑΠ 26/2022, ΑΠ 816/2022, ΑΠ 57/2022). Γ. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την επίκληση ότι το Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε τον πρώτο λόγο της έφεσής του, ως αβάσιμο ως προς το ύψος των μηνιαίων εισοδημάτων του.

Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "δεν έλαβε υπόψη της την πραγματική οικονομική κατάστασή του για τον καθορισμό του ύψους της συνεισφοράς του στην διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους, κατά την οποία το μηνιαίο ύψος του πραγματικού εισοδήματος του ανέρχεται στο ποσόν των 200,00 ευρώ (100,00€ μετρητά + 100,006 σε τρόφιμα) από την λήψη του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης (ΚΕΑ), συν 25,00 ευρώ από την διδασκαλία μαθήματος φυσαρμόνικας, συν 3,00€ από το ποσοστό 2,14% από μισθώματα αγροτεμαχίων, που του ανήκουν εξ αδιαιρέτου καθώς και του ποσού των διακοσίων (200,006) ευρώ που συνεισφέρουν ή του δανείζουν περιστασιακά φίλοι και συνεργάτες του σε έκτακτες περιστάσεις, ήτοι συνολικά τετρακόσια είκοσι οκτώ ευρώ (200,00+ 25,00+3,00+200,00= 428,00) μηνιαίο εισόδημα, στερείται δε οποιουδήποτε άλλου εισοδήματος.

Κατά τις αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, στην προσβαλλόμενη απόφαση συνάγεται ότι, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, αυτός έχει μηνιαίο εισόδημα που ανέρχεται στο ποσόν των 619,00€, εκ των οποίων 100,00€ από την διδασκαλία μαθημάτων φυσαρμόνικας, επειδή έχει διανείμει διαφημιστικές κάρτες και έχει αναρτήσει προσωπικές καταχωρήσεις στο διαδίκτυο, γεγονός που δεν αποδείχθηκε ούτε από τις μαρτυρικές καταθέσεις ούτε προκύπτει από την κοινή λογική ότι η διανομή διαφημιστικών καρτών και γενικών ανακοινώσεων στο διαδίκτυο του απέφεραν βάσιμα κατά το επίδικο χρονικό διάστημα μηνιαίο εισόδημα ποσού 100,00€.

Επίσης ως προς το ποσόν των 250,00€, που αναλογικά κατά το εταιρικό του μερίδιο με ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου εισπράττει ως μηνιαίο μίσθωμα από την τοποθέτηση κεραίας κινητής τηλεφωνίας στις εγκαταστάσεις της έδρας της ομορρύθμου εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε. ...", αυτό έχει εκχωρηθεί ανέκκλητα προς την πιστώτρια τράπεζα (ALPHA BANK Α.Ε.) και συμψηφίζεται έναντι των ληξιπρόθεσμων οφειλών της ομορρύθμου εταιρείας, μέλος της οποίας εξακολουθεί να είναι και δεν μπορεί να αποδεσμευθεί λόγω της μη εκκαθάρισης και λύσης αυτής, αν και έχει αναστείλει την εμπορική της δραστηριότητα από το έτος 2017, όπως προκύπτει από τα αντίγραφα των φορολογικών δηλώσεων που υποβάλλει το νομικό πρόσωπο και προσκόμισε ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου μετ' επικλήσεως.

Επίσης, αιτιάται ο αναιρεσείων ότι ενώ προσκόμισε αναλυτικό απόσπασμα λογαριασμού της ως άνω τράπεζας με τις σχετικές καταβολές, αυτό δεν αναφέρθηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση ούτε και σχολιάσθηκε σ' αυτή, επιπλέον δε ότι από την αποδεικτική διαδικασία προέκυψε α) ότι δεν έχει άλλα εισοδήματα, αλλά ευθύνεται εις ολόκληρον και με το σύνολο της προσωπικής του κινητής και ακίνητης περιουσίας κατά το εταιρικό του μερίδιο για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της ως άνω ομορρύθμου εταιρείας, η οποία ήδη από το 2017 προχώρησε στην απόλυση όλων των εργαζομένων και είναι με μηδενική εμπορική δραστηριότητα από το έτος 2018, όπως προέκυψε από τα προσαγόμενα έγγραφα και υποχρεούται να καταβάλλει προς την πιστώτρια τράπεζα με την επωνυμία ALPHA BANK Α.Ε.

τα ποσά των 180.414,53 € και 17.525,15 € αντίστοιχα, το ποσόν των 19.416,00€ προς την ΔΕΗ από ληξιπρόθεσμους λογαριασμούς κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, β) ότι ο ίδιος περαιτέρω ευθύνεται ατομικά προς τον ασφαλιστικό φορέα του πρώην ΟΑΕΕ νυν (ΕΦΚΑ) με την υποχρέωση καταβολής του ποσού των 33.761,52 € για ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές προηγουμένων ετών, αλλά και για τα έτη 2018 και εντεύθεν από την μη εξόφληση των τρεχουσών ασφαλιστικών του εισφορών, εξαιτίας δε της οικονομικής του αδυναμίας δεν έχει υποβάλλει αίτημα για υπαγωγή στην ρύθμιση των 120 δόσεων και γ) ότι από τα ποσοστά συνιδιοκτησίας του σε επτά (7) αγροτεμάχια, στα οποία είναι συγκύριος κατά 2,14% εξ αδιαιρέτου στην ...

έχει συνολικό ετήσιο εισόδημα (3,00€ X 12μήνες=36,00 €). Υποστηρίζει περαιτέρω ο αναιρεσείων ότι τα οικονομικά αυτά στοιχεία, αν και τα έθεσε υπόψη του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου αγνοήθηκαν ή εκτιμήθηκαν εσφαλμένα, συνάγεται δε στην αναιρεσίβλητη απόφαση όλως αυθαίρετα ότι έχει μηνιαία εισοδήματα τουλάχιστον 619,00€ υιοθετώντας τους αβάσιμους ισχυρισμούς της αντιδίκου του, η οποία από την προσωπική της εμπάθεια προς το πρόσωπό του προκάλεσε επιπλέον την απώλεια ετησίου εισοδήματος ποσού 2.500,00€ περίπου από την εμπορική εκμετάλλευση φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων στην στέγη της κατοικίας, της οποίας είναι κατά ποσοστό 50% συγκύριοι εξ αδιαιρέτου.

Η εκμετάλλευση αυτή καταγγέλθηκε στον ΔΕΔΔΗΕ στις ...2018, λόγω αδυναμίας διαχείρισής της εκ μέρους του, οπότε έπαυσε έκτοτε να του αποφέρει οποιοδήποτε εισόδημα. Τέλος, διαλαμβάνει ο αναιρεσείων στον πρώτο λόγο αναίρεσης ότι η ως άνω κατοικία έχει παραχωρηθεί από λόγους επιείκειας ως οικογενειακή στέγη χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα ή συμψηφισμό προς την υποχρέωσή του για συνεισφορά στην διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους στην αντίδικο μέχρι την ενηλικίωση αυτού σύμφωνα με την με αριθ. 752/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που επικύρωσε την με αριθ. 208/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης, ότι ως προς την παλαιότητα του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, του οποίου έχει την κυριότητα, ενός OPEL, τύπου CORSA 1.229κ.εκ. με άδεια πρώτης κυκλοφορίας 2005, την οποία προσκόμισε και επικαλέστηκε ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου αναγράφεται λανθασμένα στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι είναι με άδεια πρώτης κυκλοφορίας το έτος 2015, εμφανίζοντας τον, αν και άπορο, να είχε την οικονομική δυνατότητα και ενώ βρισκόταν ήδη σε αντιδικία με τους αναιρεσίβλητους για τον καθορισμό του ύψους της διατροφής να προβεί στην αγορά καινούργιου οχήματος, καθώς και ότι κατά τα ανωτέρω, το μηνιαίο εισόδημά του δεν υπερβαίνει το ποσόν των 428,00 €, από το οποίο τα 100,00 € είναι παροχή σε είδος (τρόφιμα)".

Με βάση τα παραπάνω, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, με την επικαλούμενη πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του, σύμφωνα και με όσα εκτίθενται στην υπό στοιχεία ΙVΑ νομική σκέψη της παρούσας, διότι, ανεξάρτητα από το ότι δεν παρατίθενται οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το επίμαχο ζήτημα, δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο α) ποια συγκεκριμένη διάταξη παραβιάσθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση και β) ποιο ακριβώς νομικό σφάλμα αποδίδεται στην απόφαση ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το οποίο οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό.

Επίσης, ο λόγος αυτός της αναίρεσης, έτσι όπως είναι διατυπωμένος είναι απαράδεκτος ως αόριστος και διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου, για την αληθινή έννοια του οποίου χρησιμοποιήθηκε το επικαλούμενο ως δίδαγμα της κοινής πείρας και η έννοια που προσδόθηκε σ' αυτόν, από το Εφετείο, την οποία ο αναιρεσείων χαρακτηρίζει ως εσφαλμένη, καθώς και ο τρόπος της παραβίασής του.

Επίσης, ο ίδιος ως άνω λόγος αναίρεσης, κατά το δεύτερο σκέλος του, προβαλλόμενος ως παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, με την επίκληση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της τους ισχυρισμούς του, που είχε προτείνει με τον πρώτο λόγο της έφεσής του, ότι δηλαδή το ύψος του μηνιαίου εισοδήματός του, όπως αναλύεται, ανέρχεται στο ποσόν των 428 ευρώ και όχι στο ποσόν των 619 ευρώ, που δέχθηκε εσφαλμένα η προσβαλλόμενη απόφαση (με βάση το οποίο και καθορίστηκε η συνεισφορά του στη διατροφή του τέκνου του), δεν ιδρύεται, διότι όσα αυτός επικαλείται για τη στοιχειοθέτηση των μηνιαίων αναγκών του, συνιστούν αιτιάσεις, που, υπό το πρόσχημα της επικαλούμενης ως άνω αναιρετικής πλημμέλειας, πλήττουν την ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς τα πορίσματα των αποδείξεων, τα οποία πορίσματα δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην υπό στοιχεία ΙVΒ νομική σκέψη της παρούσας (ΑΠ 57/2022).

Επομένως, ο πρώτος λόγος πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του ως απαράδεκτος.

IV. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 § 3 του Συντάγματος, συνάγεται ότι ο προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν οι ουσιαστικές παραδοχές αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (ΟλΑΠ 1/1999, ΑΠ 132/2021, ΑΠ 945/2019).

Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός, εάν οι ελλείψεις και αντιφάσεις αφορούν στην εκτίμηση των αποδείξεων, ήτοι στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγησή τους και στην αξιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται από αυτές (ΟλΑΠ 861/1984, ΑΠ 945/2019), γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ, οπότε ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος (ΟλΑΠ 861/1984, ΑΠ 1022/2019, ΑΠ 814/2019, ΑΠ 529/2019).

Κρίσιμο, δηλαδή, είναι μόνο το τί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 153/2022, ΑΠ 1547/1997). Για να είναι δε ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και να εξειδικεύονται οι ανεπάρκειες ή οι αντιφάσεις που προσάπτονται στις ως άνω παραδοχές, δηλαδή να διαλαμβάνεται ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας ή να εντοπίζονται οι αντιφάσεις.

Επίσης, πρέπει στο αναιρετήριο να παρατίθεται η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και ο προταθείς ουσιώδης αυτοτελής ισχυρισμός με τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν αυτόν (ΑΠ 270/2023, ΑΠ 512/2023, ΑΠ 620/2023, ΑΠ 326/2018, ΑΠ 69/2016, ΑΠ 1454/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, και συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι αυτή εσφαλμένα και με αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα του ύψους των κονδυλίων των μηνιαίων εισοδημάτων του, απέρριψε τους ισχυρισμούς του και τα προσαχθέντα μετ' επικλήσεως αποδεικτικά του στοιχεία, ενώ έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς των αντιδίκων του, λαμβάνοντας υπόψη μόνον την κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης των αναιρεσίβλητων, χωρίς μάλιστα να λάβει υπόψη της την κατάθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης από την οποία προέκυπτε ότι η αντίδικός του και μητέρα του τέκνου τους απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι λαμβάνει από την πολιτεία οικογενειακά επιδόματα και έχει άδηλα εισοδήματα από ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικών, που παραδίδει, το ύψος των οποίων δεν είναι δυνατόν ο ίδιος να προσδιορίσει, αλλά μόνο κατά προσέγγιση, αφού δεν προκύπτει από έγγραφα.

Ο λόγος αυτός, πέραν της αοριστίας του, καθόσον στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται οι κρίσιμες πραγματικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης, ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και οι αντιφάσεις σε σχέση με όσα αποδείχθηκαν, κατά τα αναφερόμενα στην ως άνω οικεία νομική σκέψη, είναι απαράδεκτος και διότι οι διαλαμβανόμενες σε αυτόν αιτιάσεις πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου καθόσον αφορούν στην εκτίμηση των αποδείξεων, ήτοι στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγησή τους και σε απλά επιχειρήματα του αναιρεσείοντος προς στήριξη των απόψεών του περί του ύψους των μηνιαίων εισοδημάτων του καθώς και αυτών της μητέρας του ανηλίκου, που, όπως αναφέρθηκε και στην οικεία νομική σκέψη, δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 529/2019).

V. Κατ` ακολουθίαν τούτων, μη υπάρχοντος άλλου αναιρετικού λόγου προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της. Διάταξη για την τύχη του προβλεπόμενου στον νόμο παραβόλου για την παραδεκτή άσκηση της αναίρεσης δεν περιλαμβάνεται στην απόφαση αυτή διότι δεν καταβλήθηκε τέτοιο εξαιτίας του ότι ο αναιρεσείων έτυχε του ευεργετήματος της παροχής νομικής βοήθειας (άρθρο 9 § 2 του Ν. 3226/2004) (ΑΠ 1401/2022).

Τέλος, δικαστικά έξοδα σε βάρος του ηττηθέντος αναιρεσείοντος, δεν επιβάλλονται καθόσον λόγω της ερημοδικίας τους οι αναιρεσίβλητοι δεν υποβλήθηκαν σε τέτοια (ΑΠ ΑΠ 429/2024).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.5.2022 αίτηση του Ι. Ν. του Ε. για αναίρεση της υπ' αριθ. 377/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Ιανουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ