Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling no substantive law was violated.

Απόφαση 594 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 594/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σταυρόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στον … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κίμων Γκιουλιστάνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/6/2011 αγωγή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και την από 8/6/2015 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 204/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 710/2018 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6/11/2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 6-11-2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 710/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, η οποία απέρριψε την από 24-2-2017 έφεση της εναγομένης, νυν αναιρεσείουσας, κατά της υπ' αριθμ. 204/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία δέχθηκε την από 8-6-2015 παρεμπίπτουσα αγωγή της προσεπικαλούσας ενάγουσας, νυν αναιρεσίβλητης, για την καταβολή αποζημίωσης από ασφαλιστική σύμβαση. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 ΚΠολΔ, εν όψει του ότι κατά το χρονικό διάστημα από 7-11-2020 έως και τις 18-1-2021 με διαδοχικές ΚΥΑ (ΦΕΚ Β 4899/6-11-2020, 5486/14-12-2020, 1/2-1-2021 και 30/8-1-2021), ανεστάλησαν οι δικονομικές προθεσμίες άσκησης ενδίκων μέσων λόγω λήψης έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοιού. Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρα 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006, 4/2005).

Με το λόγο αναίρεσης από το άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ.

ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (ΟλΑΠ 27, 28/1998). Εξ άλλου, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 2496/1997 με την ασφαλιστική σύμβαση η ασφαλιστική επιχείρηση (ασφαλιστής) αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει έναντι του ασφαλίστρου στον συμβαλλόμενό της (λήπτη της ασφάλισης) ή σε τρίτον παροχή (ασφάλισμα) σε χρήμα ή εφόσον υπάρχει ειδική συμφωνία άλλη παροχή σε είδος, όταν επέλθει το περιστατικό από το οποίο συμφωνήθηκε να εξαρτάται η υποχρέωσή του (ασφαλιστική περίπτωση), ενώ η παρ. 2 του ως άνω άρθρου ορίζει το περιεχόμενο της ασφαλιστικής σύμβασης.

Περαιτέρω, στο άρθρο 1 του π.δ. 237/1986 που κωδικοποίησε τις διατάξεις του ν. 489/1976 "Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης" (ΦΕΚ 331/Α) και τροποποιήθηκε με το ν. 3557/2007 ορίζεται ότι αυτοκίνητο όχημα είναι το επί του εδάφους και όχι επί τροχιών με μηχανική δύναμη ή με ηλεκτρική ενέργεια κινούμενο όχημα, ανεξάρτητα αριθμού τροχών.

Ως αυτοκίνητο θεωρείται και κάθε ρυμουλκούμενο όχημα συζευγμένο μετά του κυρίως αυτοκινήτου ή μη ως και ποδήλατο εφοδιασμένο με κινητήρα. Στην παρ. 1 του άρθρου 2 του ως άνω π.δ. ορίζεται το υποχρεωτικό της ασφάλισης για τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα, ενώ στις παρ. 1 ορίζονται περιπτώσεις εξαίρεσης από την ασφάλιση, στη δε παρ. 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι με τη σύμβαση ασφάλισσης επιτρέπεται να ορίζονται, πέραν των περιπτώσεων της προηγούμενης παραγράφου και άλλες περιπτώσεις εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη, εφόσον οι περιπτώσεις αυτές αφορούν μόνον προαιρετική ασφαλιστική κάλυψη.

Στην παρ. 3 του άρθρου 16 του ν. 3557/2007 ορίζεται ότι για κάθε θέμα που δεν ρυθμίζεται ειδικά από τις διατάξεις του π.δ. 237/1986 εφαρμόζονται συμπληρωματικά οι διατάξεις του ν. 2496/1997, όπως εκάστοτε ισχύει, ενώ το άρθρο 17 του ν. 3557/2007 ορίζει ότι από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου (14-5-2007) καταργείται η υπ' αριθμ.

Κ/4/585/1978 Απόφαση του Υπουργού Εμπορίου, στην παρ. 10 του άρθρου 25 της οποίας οριζόταν ότι αποκλείονται της ασφάλισης ζημίες προξενούμενες εκ του μεταφερόμενου ή επί του μεταφερόμενου δια του οχήματος φορτίου, διάταξη που μπορούσε να αποτελέσει περιεχόμενο σύμβασης ασφάλισης και ίσχυε μεταξύ των μερών, και μετά την κατάργηση της ως άνω ΚΥΑ μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας κατ' εφαρμογή του άρθρου 361 ΑΚ.

Η συμφωνία αυτή εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη θα πρέπει να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα των άρθρων 173 και 200 ΑΚ. Πράγματι, κατά την αληθινή έννοια της συμφωνίας αυτής αποκλείεται η ευθύνη της ασφαλιστικής εταιρείας έναντι των από το ασφαλισμένο αυτοκίνητο ενεχομένων προσώπων μόνον όταν η προξενηθείσα από τρίτο ζημία οφείλεται αποκλειστικώς στο φορτίο και όχι όταν στην επέλευσή του της ζημίας αυτής συνετέλεσε και συντρέχουσα αμέλεια του οδηγού που καλύπτεται από την ασφαλιστική σύμβαση, όπως τούτο επιρρωνύεται και από την απαίτηση αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της υπαιτιότητας του οδηγού κατά την οδήγηση του ασφαλισμένου αυτοκινήτου και της ζημίας που προξενήθηκε στο μεταφερόμενο με αυτό φορτίο, υπό την έννοια ότι η πράξη ή η παράλειψη του υπαίτιου προσώπου κατά την οδήγηση του αυτοκινήτου, εν όψει των ειδικών περιστάσεων και των διδαγμάτων κοινής πείρας ήταν πρόσφορη αιτία του επιζήμιου αποτελέσματος (πρβλ.

ΑΠ 729/1998). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη άσκησε την από 8-6 -2015 προσσείκληση-αγωγή της επικαλούμενη την ύπαρξη ασφαλιστικής σύμβασης με την εναγόμενη, ήδη αναιρεσείουσα, και ζήτησε να υποχρεωθεί αυτή να της καταβάλλει ό,τι υποχρεωθεί να καταβάλει αυτή στην ενάγουσα, μη διάδικο εδώ, της από 20-6-2011 εναντίον της κύριας αγωγής.

Μετά την αποδοχή κατ' ουσίαν της κύριας αγωγής, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την υπ' αριθμ. 204/2017 απόφασή του δέχθηκε κατ' ουσίαν και την προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή και υποχρέωσε την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στην ηττηθείσα εναγόμενη επί της προαναφερθείσας κύριας αγωγής το ποσό των 23730 ευρώ, απορρίψασα σχετική ένσταση της παρεμπιπτόντως εναγομένης περί εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη δυνάμει ρητού συμφωνηθέντος όρου με την παρεμπιπτόντως ενάγουσα.

Κατά της ως άνω απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου η παρεμπιπτόντως εναγόμενη άσκησε την από 24-2-2017 έφεσή της, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η οποία δέχθηκε τα εξής, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπησή της: "Στις 31-3-2011 και περί ώρα 08.30'π.μ., ο υπάλληλος- προστηθείς της εναγόμενης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." (...."), Θ.

Κ., εκτελούσε εργασία εκφόρτωσης από ρυμουλκούμενο (τρέιλερ) φορτηγού οχήματος ενός μεταχειρισμένου ηλεκτροπαραγωγού ζεύγους (γεννήτριας), μάρκας ..., τύπου TJ385DW (αριθμού σειράς CCFO819), κατασκευής έτους 2011, κυριότητας της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...."εντός του χώρου της έδρας της εναγόμενης (αποθήκη Γ5), όπου λίγο πριν (ώρα 07.30'της ίδιας ημέρας) είχε μεταφερθεί από την Τουρκία ως εμπόρευμα εισαγωγής από την αλλοδαπή και είχε παραληφθεί από την εναγόμενη, επί σκοπόν φύλαξης και εκτελωνισμού του, ώστε να αποδοθεί στη συνέχεια στην άνω κυρία.

Για την εκφόρτωση ο άνω προστηθείς χειριζόταν το υπό στοιχεία ΜΕ 78123 περονοφόρο όχημα-μηχάνημα έργων (κλαρκ) κυριότητος της εναγόμενης. Ο ενδεικνυόμενος χειρισμός, υπό τις επικρατούσες συνθήκες σε συνδυασμό με τις διαστάσεις της γεννήτριας, απαιτούσε να προσεγγίσει το κλαρκ τη γεννήτρια κατά μέτωπο, να εισχωρήσουν τα πηρούνια του κάτω από τη βάση της και αφού την ανυψώσει λίγο, στη συνέχεια με οπισθοπορεία και ελιγμό προς το πλάϊ να την κατεβάσει-εναποθέσει στο έδαφος.

Ο άνω προστηθείς, από πταίσμα του (αμέλεια), που προκλήθηκε διότι δεν επέδειξε την συνήθως επιδεικνυόμενη και επιβαλλόμενη από τις περιστάσεις προσοχή και επιμέλεια του μέσου συνετού χειριστού τοιούτου είδους μηχανήματος, στα πλαίσια της εργασίας που του είχε ανατεθεί, δεν υπολόγισε ορθά την κατά πλάτος απόσταση των πηρουνιών του κλαρκ και το μήκος εισχώρησής τους κάτω από τη γεννήτρια, ώστε να εξασφαλίσει την οριζόντια ευστάθεια της, με αποτέλεσμα αυτή να απολεσθεί κατά τον ελιγμό εκφόρτωσης, να ανατραπεί η γεννήτρια με καθοδική και πλάγια κλίση του εμπρόσθιου τμήματός της και να επιπέσει ανώμαλα (λοξώς και υπό γωνία) στο έδαφος από ύψος ενός και ημίσεως (1 1/2) μέτρου, με συνακόλουθη πρόκληση καιρίων υλικών ζημιών σε αυτή.

Οι ζημίες αυτές ήταν: 1) Στο αντικραδασμικό σύστημα, όπου προκλήθηκε μόνιμη διατμητική παραμόρφωση (εγγίζουσα τα όρια της αποκοπής) των αντικραδασμικών στήριξης της γεννήτριας, 2)Στη βάση έδρασης του ηλεκτροπαραγωγού ζεύγους και στην ενσωματωμένη δεξαμενή καυσίμου, 3)Στο ψυγείο του κινητήρα, που απώλεσε την κάθετη θέση του, λαμβάνοντας κλίση, όπου:

α) στράβωσαν όλοι οι σωλήνες διασύνδεσής του με τo intercooler (διάταξη ψύξης του αέρα καύσης)του κινητήρα, β) υπέστη ζημία ο ανεμιστήρας και έσπασαν τα πτερύγιά του, γ) στράβωσε ο άξονας μετάδοσης κίνησης του ανεμιστήρα, που συνδέεται με το στρόφαλο του κινητήρα, δ) υπέστη ζημία το προστατευτικό πλέγμα του ψυγείου, 4) Στο τμήμα στέγασης του πίνακος αυτοματισμού (στρεβλώσεις ορθοστατών) και του διακόπτη παροχής ισχύος, 5) Στο κουτί παροχής τάσης, που είναι ενσωματωμένο πάνω στη γεννήτρια, 6) Στο διαστολικό σύνδεσης του σιγαστήρα, όπου προκλήθηκε μόνιμη παραμόρφωση και 7) Στα αντικραδασμικά στήριξης του πετρελαιοκινητήρα, όπου προκλήθηκε μόνιμη διατμητική παραμόρφωση.

Οι άνω ζημίες συνιστούν ολοσχερή καταστροφή της γεννήτριας, της οποίας η επισκευή θα ήταν οικονομοτεχνικά ασύμφορη, καθώς ακόμη και με επισκευή θα ήταν οικονομοτεχνικά ασύμφορη, καθώς ακόμη και με επισκευή δεν θα ήταν εγγυημμένη η λειτουργική διαπίστευσή της και η ασφαλής χρήση της, όπως πιστοποιήθηκε και από την κατασκευάστρια εταιρεία(...

διότι: α) Η μόνιμη παραμόρφωση των αντικραδασμικών (γεννήτριας και κινητήρα) που ήταν και ασύμμετρη, καταδεικνύει σοβαρή καταπόνηση των εσωτερικών λειτουργικών εξαρτημάτων της (στον άξονα και τους τριβείς του, καθώς και στο ρότορα), β) Οι βλάβες στο συγκρότημα του ψυγείου, κυρίως στον άξονα μετάδοσης κίνησης στον ανεμιστήρα, συνδυαζόμενες προς τις μόνιμες παραμορφώσεις των αντικραδασμικών, παραπέμπουν σε αντίστοιχη σοβαρή καταπόνηση του στροφάλου του κινητήρα και των τριβέων του.

Η αξία της γεννήτριας κατά το χρόνο επελεύσεως της ζημίας ανερχόταν στο ποσό των 19.064 ευρώ (τιμολογιακή), προσαυξημένη, λόγω της ιδιότητάς της, ως φορτίου εισαγωγής (προέλευση Τουρκία), κατά ποσοστό 25% (4.766 ευρώ), ήτοι συνολικά (19.064+4.766=) 23.830 ευρώ. Η ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "....", είχε συνάψει με την κυρία του πράγματος (γεννήτριας), ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "....", έγκυρη ασφαλιστική σύμβαση (διαρκές ασφαλιστήριο μεταφορών με αριθμ...., με διάρκεια ισχύος από τη 12η μεσημβρινή της 31-3-2010 μέχρι τη 12 μεσημβρινή της 31-3-2011) κάλυψης των κινδύνων σε μεταφερόμενα μηχανήματα για λογαριασμό της.

Με βάση τη σύμβαση αυτή, με την πραγματοποίηση του ασφαλιστικού κινδύνου και την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, η ενάγουσα, στις 9-6-2011, αποζημίωσε την άνω κυρία- λήπτρια της ασφάλισης, καταβάλλοντας ασφάλισμα ποσού 23.730 ευρώ, καθώς αφαιρέθηκε ποσό απαλλαγής ασφαλιστή, ύψους 100 ευρώ, με βάση τη συναφθείσα σύμβαση...Από τα ίδια, ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδεικνύεται, ακόμη, ότι μεταξύ της εναγόμενης-προσεπικαλούσας-παρεμπιπτόντως ενάγουσας και ήδη, εφεσίβλητης, "...." και της καθ'ης η προσεπίκληση-παρεμπιπτόντως εναγόμενης και ήδη, εκκαλούσας, ασφαλιστικής εταιρείας, είχε συναφθεί έγκυρη σύμβαση ασφάλισης αστικής ευθύνης έναντι τρίτων, για ζημίες που προκαλούνται κατά τη διάρκεια λειτουργίας του ως άνω, υπό στοιχεία ΜΕ 78123 περονοφόρου οχήματος, ως εργαλείου, διεπόμενη από τους όρους του-με αριθμ....

συμβολαίου (με αριθμ. ανανεωτηρίου 10839310), με διάρκεια ισχύος από τη 12η μεσημβρινή της 31.1.2011 μέχρι τη 12η μεσημβρινή της 31.3.2011 (κατά την οποία ανανεώθηκε και έτι περαιτέρω, μέχρι τη 12η μεσημβρινή της 31-3-2012), η οποία συνεπώς, ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο επέλευσης της ζημίας, στις 8.30'π.μ. της 31-3-2011.

Συνεπώς, με βάση τη σύμβαση αυτή, η παρεμπιπτόντως εναγόμενη ευθύνεται να αποζημιώσει την ασφαλισμένη της-λήπτρια της ασφάλισης, παρεμπιπτόντως ενάγουσα, κατά το άνω ποσό των 23.730 ευρώ, που η τελευταία θα υποχρεωθεί να καταβάλει στην κυρίως ενάγουσα, ως έχουσα υποκαταστήσει την ως άνω αλλοδαπή εταιρεία, κυρία της γεννήτριας και λήπτρια της ασφάλισης.

Ο ισχυρισμός της παρεμπιπτόντως εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας, ασφαλιστικής εταιρείας, που αποτελεί και τον πρώτο λόγο της ένδικης έφεσης, ότι η ένδικη ζημία δεν συγκαταλέγεται στους ασφαλισθέντες κινδύνους, καθώς με βάση τις εξαιρέσεις του ειδικού όρου 1.2 της σύμβασης, "ο ασφαλιστής δεν ευθύνεται για βλάβες σε πράγματα του ασφαλισμένου ή τρίτου που μεταφέρονται με το όχημα" δεν είναι βάσιμος, όπως και η σχετική και, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 25 περ.10 της ...

ένσταση περί αποκλεισμού της ευθύνης της παρεμπιπτόντως εναγόμενης και ήδη, εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρείας, καθώς ο σχετικός αποκλεισμός θα επερχόταν αν το επίδικο ατύχημα οφειλόταν αποκλειστικώς στο μεταφερόμενο φορτίο. Ενόψει, όμως, του ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η επέλευση του επίδικου ατυχήματος και η ζημία του μεταφερόμενου φορτίου(γεννήτριας), οφείλεται αποκλειστικά σε πταίσμα του οδηγού-χειριστή του περονοφόρου οχήματος, η σχετική διάταξη δεν εφαρμόζεται".

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο και ειδικότερα ότι η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να αποζημιώσει την προσεπικαλούσα αυτήν ενάγουσα με βάση την μεταξύ τους ασφαλιστική σύμβαση συνεπεία επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, συνιστάμενου στην από υπαιτιότητα του χειριστή του περονοφόρου οχήματος πρόκληση βλάβης στο μεταφερόμενο με αυτό φορτίο, απορρίψασα τον σχετικό ισχυρισμό της εναγομένης περί ύπαρξης συμφωνίας εξαίρεσης από την ως άνω ασφαλιστική κάλυψη και έτσι που έκρινε, αν και με εσφαλμένο καθορισμό των εφαρμοστέων διατάξεων την προκειμένη περίπτωση κατέληξε σε ορθό διατακτικό με το να κρίνει απορριπτέα την ένσταση της ήδη αναιρεσείουσας και συνακόλουθα να απορρίψει την προαναφερθείσα έφεσή της.

Επομένως, πρέπει κατ' εφαρμογή του άρθρου 578 ΚΠολΔ, να απορριφθεί ως αβάσιμος ο πρώτος σχετικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίον η αναιρεσείουσα, προβάλλουσα τον από τον αριθμό 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, υποστηρίζει τα αντίθετα.

Ο λόγος αναίρεσης από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (άρθρο 106 ΚΠολΔ), αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων (άρθρο 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά τον νόμο έλαβε ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, νοούνται δε ως πράγματα οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 3/1997), δηλαδή οι ισχυρισμοί που κατά το νόμο διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΟλΑΠ 2/1989), θα πρέπει δε οι ισχυρισμοί αυτοί να προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 2/2001, ΟλΑΠ 12/2000) και μάλιστα από τον ήδη αναιρεσείοντα (ΑΠ 792/2015).

Οι ισχυρισμοί πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να επιδρούν στην έκβαση της δίκης και να επηρεάζουν ευνοϊκά για τον αναιρεσείοντα το διατακτικό της απόφασης. Επομένως, δεν είναι πράγματα με την έννοια αυτή, η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης, το περιεχόμενο των αποδεικτικών μέσων, τα επιχειρήματα των διαδίκων ή τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση του δικογράφου της προαναφερθείσας παρεμπίπτουσας αγωγής, των προτάσεων της ενάγουσας-εφεσίβλητης έφεσης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο αλλά και της προαναφερθείσας αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι αυτή επικαλέστηκε στην αγωγή της καθ' υποφορά την ύπαρξη υπαιτιότητας του χειριστή του περονοφόρου οχήματος προς αντίκρουση της σχετικής ένστασης της εναγομένης για την εξαίρεση από την ασφαλιστική κάλυψη των ζημιών του προαναφερθέντος μεταφερόμενου φορτίου και για τον ίδιο λόγο ζήτησε και την απόρριψη της έφεσης της εναγομένης.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του πράγμα που δεν προτάθηκε, τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η άνω αίτηση αναίρεσης. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ, που καταβλήθηκε από την αναιρεσείουσα, στο Δημόσιο Ταμείο.

Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις θα επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183, 191 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 710/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα εταιρεία με την επωνυμία στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Απριλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ