Supreme Court allows appeal against second-instance decision for failure to consider notarized certificates as indirect evidence.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the appeal against the Athens Court of Appeal's decision of 964/2018, ordering a remand for retrial. The appellant argued that notarized certificates obtained in a separate lawsuit were improperly excluded as indirect evidence under Article 559(11g) of the Civil Procedure Code. The Court found the appellant's claim valid because the certificates were not obtained for the current trial, thus the lower court erred in rejecting their use for deriving judicial presumptions. Consequently, the decision was annulled and the case remitted to the same court with a new panel.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559(11g) KPolD; Art. 339 KPolD: An appeal based on the failure to consider notarized certificates as indirect evidence is admissible if those certificates were obtained in a different lawsuit and not for the current trial, allowing their use to derive judicial presumptions without requiring summons of the opposing party.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 593 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 593/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη - Εισηγητή, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Φ. Ί. του Χ., κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Παπασπύρου, ο οποίος ανακάλεσε την από 21-2-2019 δήλωσή του για παράσταση με το άρθρο 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο. Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Κ. του Ι., κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Χαλιακόπουλο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-9-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 717/2016 του ίδιου Δικαστηρίου και 964/2018 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-4-2018 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11γ ΚΠολΔ προκύπτει ότι επιτρέπεται αναίρεση και αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, κατ' άρθρο 339 ΚΠολΔ, και τα προς έμμεση απόδειξη χρησιμεύοντα δικαστικά τεκμήρια, τα οποία μπορεί να συναχθούν από τα δικαστήρια της ουσίας και από ένορκες βεβαιώσεις που έχουν ληφθεί, ακόμη και χωρίς κλήτευση, όχι στο πλαίσιο της δίκης που διεξάγεται αλλά άλλης δίκης μεταξύ των ιδίων ή άλλων διαδίκων (ΑΠ 627/2018, ΑΠ 736/2016, ΑΠ 1342/2010), εκτός εάν κατά την κυριαρχική και ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου αυτές έχουν ληφθεί επίτηδες για να χρησιμοποιηθούν και στη δίκη για την οποία κρίνεται η διαφορά (ΑΠ 100/2007).
Με το μοναδικό λόγο της αιτήσεως προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η, από το άρθρο 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ, αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη νομοτύπως επικληθέντα και προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα τις, προς έμμεση απόδειξη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μετ' επικλήσεως προσκομισθείσες από τον ίδιο και ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης έχουσες ένορκες βεβαιώσεις υπ' αριθ.
…66/14.2.2017 του Δ. Π. ενώπιον της συμβολαιογράφου Ε. Α.-Κ., …3/14.2.2017 του Ι. Ζ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Ιλίου, …4/14.2.2017 της Β. Τ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αχαρνών, …468/14.2.2017 του Δ. Σ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Ε. Α.-Κ., 44/14.2.2017 του L. M. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Ιλίου, …5/14.2.2017 του Χ. Β. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αχαρνών, …467/14.2.2017 του Χ.
Κ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Ε. Α.-Κ., που δόθηκαν στα πλαίσια άλλης προηγούμενης πολιτικής δίκης μεταξύ αυτών και τρίτων. Ο λόγος αυτός πρέπει να γίνει δεκτός ως και ουσιαστικά βάσιμος αφού από τη σχετική παραδοχή της προσβαλλομένης αποφάσεως (9η σελίδα), κατά την οποία δεν λαμβάνονται υπόψη οι ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις "ούτε ως δικαστικά τεκμήρια, καθόσον δεν επικαλείται (ο αναιρεσείων) ούτε προκύπτει ότι ελήφθησαν μετά από εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου", σε συνδυασμό με διαλαμβανόμενη στις παραδεκτώς επισκοπούμενες προτάσεις του αναιρεσείοντος ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου σαφή και ρητή επίκληση (σελ. 29-31) ότι, προς ανταπόδειξη κατά του αγωγικού ισχυρισμού περί εικονικότητας της ένδικης μεταβιβάσεως, προσκομίζει και επικαλείται τις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις, προκύπτει η βασιμότητα της επικαλουμένης αιτιάσεως, καθόσον οι νομοτύπως επικληθείσες και προσκομισθείσες από τον αναιρεσείοντα ως άνω ένορκες βεβαιώσεις δεν είχαν ληφθεί στο πλαίσιο της ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου δίκης ώστε για το υποστατό τους να απαιτείται νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου, όπως εσφαλμένα δέχεται η προσβαλλομένη απόφαση, αλλά είχαν δοθεί στο πλαίσιο της από 4.11.2016 άλλης αγωγής του ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου κατά του αναιρεσείοντος και άλλων τρίτων (Μ.
Ί. και "... ΕΠΕ") με αντικείμενο μεταξύ τους εταιρική διαφορά. Σημειώνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διαλαμβάνει παραδοχή ότι αποκρούει τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, με το αιτιολογικό ότι έχουν ληφθεί επίτηδες για να χρησιμοποιηθούν και στη δίκη για την οποία κρίνεται η διαφορά. Επομένως δεν ήταν αναγκαία η κλήτευση του ενάγοντος και γι' αυτό οι ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις μπορούσαν κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη να χρησιμεύσουν, όχι για άμεση απόδειξη (ως ένορκες βεβαιώσεις), αλλά για έμμεση προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, την οποία όμως (έμμεση απόδειξη) παρά το νόμο απέκρουσε η προσβαλλομένη απόφαση κατά την αποδεικνυόμενη ως και ουσιαστικά βάσιμη σχετική αιτίαση του αναιρεσείοντος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση πρέπει να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Στη συνέχεια πρέπει κατά την παρ. 3 του άρθρ. 580 ΚΠολΔ να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές διαφορετικούς από αυτούς που εξέδωσαν την απόφαση αυτή, ενώ ο αναιρεσίβλητος που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183, 189 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί κατά την παρ. 3 του άρθρ. 495 ΚΠολΔ η απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ' αυτόν.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 964/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείoυ Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστές άλλους από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που καταβλήθηκε απ' αυτόν. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 26 Μαρτίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Μαΐου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ