Supreme Court dismisses appeal on vague grounds and non-appealable facts regarding property rights.

Απόφαση 58 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 58/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Π. χήρας Γ. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Νικολάου και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Νικολάου καληδώνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/10/2009 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4876/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1465/2018 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30/12/2018 αίτησή της και τους από 13/11/2019 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 30-12-2018 αίτηση αναίρεσης (ΓΑΚ 15/2019, ΕΑΚ 2/2019) και τους από 13-11-2019 προσθέτους λόγους αυτής (Αριθ. Καταθ. 119/2019), προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 1465/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί της από 22-1-2015 έφεσης και των από 8-9-2016 πρόσθετων λόγων αυτής του ήδη αναιρεσίβλητου κατά της 4876/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1). Εξάλλου, παραδεκτοί είναι και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, οι οποίοι ασκήθηκαν εμπρόθεσμα με ιδιαίτερο δικόγραφο, που επιδόθηκε νόμιμα στην αναιρεσίβλητη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, τα ανωτέρω δικόγραφα της αναίρεσης και των πρόσθετων αυτής λόγων να συνεκδικαστούν (άρθρα 246, 573 παρ.1, 569 ΚΠολΔ) και να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577) παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 505 ΑΚ, ο δωρητής έχει δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ του παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή, στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωσή του να διατρέφει το δωρητή. Ως αχαριστία, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η οποία δικαιολογεί την ανάκληση της δωρεάς, θεωρείται η βαριά αντικοινωνική συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου, που αποτελεί παράβαση των κανόνων του δικαίου ή των αντιλήψεων περί ηθικής και ευπρέπειας, οι οποίοι επικρατούν στην κοινωνία και οφείλεται σε υπαιτιότητά του, προσβάλλει δε άμεσα αγαθά του δωρητή.

Έτσι, αχαριστία μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να αποτελεί και η χωρίς σοβαρό λόγο αδιαφορία του δωρεοδόχου γενικώς για την τύχη του δωρητή, ιδιαίτερα όταν ο τελευταίος έχει ανάγκη φροντίδας και περίθαλψης, καθώς και η καταφρόνηση του δωρητή εκ μέρους του δωρεοδόχου με λόγο και έργο. Το ζήτημα αν η συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου, που καταδεικνύει την αχαριστία, συνιστά ή όχι βαρύ παράπτωμα αυτού, κρίνεται από το δικαστή, ο οποίος για την διαμόρφωση της κρίσης του εκτιμά την συμπεριφορά αυτήν με βάση αντικειμενικά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψη και τον βαθμό της υπαιτιότητας του δωρεοδόχου και τυχόν συντρέχον πταίσμα του δωρητού ή του συζύγου ή στενού συγγενούς του και αποφαίνεται, αν η υπ` αυτού γενόμενη δεκτή, ως εμπίπτουσα κατά αντικειμενική κρίση στις νομικές έννοιες του βαρέως παραπτώματος και της αχαριστίας, συμπεριφορά του δωρεοδόχου συνιστά στην συγκεκριμένη περίπτωση βαρύ παράπτωμα και αχαριστία.

Η κρίση αυτή του δικαστή της ουσίας ελέγχεται αναιρετικώς, όχι ως προς το εάν έλαβαν χώρα τα συνιστώντα το βαρύ παράπτωμα και την αχαριστία πραγματικά περιστατικά, αλλά ως προς την περαιτέρω αξιολόγηση αν τα περιστατικά, όπως τα δέχθηκε ο δικαστής της ουσίας ότι αποδείχθηκαν, πληρούν ή όχι το πραγματικό των νομικών εννοιών του βαρέως παραπτώματος και της αχαριστίας και κατά συνέπεια δικαιολογούν ή αποκλείουν την εφαρμογή του άρθρου 505 ΑΚ (ΑΠ 39/2021, ΑΠ 5/2020, ΑΠ 85/2020, ΑΠ 35/2020).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθ. 559 αρ 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία του κανόνα δικαίου, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περιπτώσεως (ΟλΑΠ 10/2011).

Προς εξεύρεση της παραβιάσεως ελέγχεται ο δικανικός συλλογισμός που διατυπώνεται, έστω και ατελώς, και συγκροτείται από τη μείζονα πρόταση (νομική διάταξη), την ελάσσονα πρόταση (πραγματικές παραδοχές) και το συμπέρασμα. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νομό, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στη διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΑΠ 727/2017).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες, αφού το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. (ΑΠ 1254/2010, ΑΠ 179, 495/2013).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, μετ' εκτίμηση των εκατέρωθεν προσκομισθεισών αποδείξεων, δέχθηκε, αναφορικά με το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "... Το έτος 2006, η ενάγουσα από πραγματικό γονικό ενδιαφέρον, προκειμένου να στηρίξει οικονομικά τον γιό της Κ. (εναγόμενο), ο οποίος ήταν μισθοσυντήρητος και ο οποίος συντηρούσε μόνος του την 4μελή οικογένειά του, είχε δε επιβαρυνθεί με πολλά δάνεια (όπως κατωτέρω αναλυτικά θα εκτεθεί), ενώ ο αδελφός του και έτερος υιός της ενάγουσας Μ., πολιτικός μηχανικός, κάτοικος ..., είχε επιτυχημένη επιχειρηματική δραστηριότητα και μεγάλη οικονομική επιφάνεια, όπως και η σύζυγός του (βλ.

ιδία την υπ' αριθ. 11/15-4-2013 ένορκη βεβαίωση της Α. Π. χας Ι. Π., το γένος Τ. Π., φίλης της ενάγουσας), μεταβίβασε προς τον εκκαλούντα υιό της, λόγω γονικής παροχής (της οποίας ζητείται με την ένδικη αγωγή η ανάκληση), δυνάμει του υπ' αριθ. 27438/2006 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβ/φου Αθηνών Μ. Κ., την επικαρπία των προαναφερθεισών δύο (2) οριζοντίων ιδιοκτησιών ΙΣ-1 (στην οποία κατοικούσε η ίδια και συνέχισε μετά την ως άνω μεταβίβαση να κατοικεί) και Α-1 (στην οποία ήδη κατοικούσε ο εναγόμενος υιός της με την σύζυγό του και τα τέκνα του, κάθε φορά που τα τέκνα αυτά επέστρεφαν στην Ελλάδα από την Αγγλία, όπου σπούδαζαν) του ως άνω, κειμένου στο ...

και επί της οδού ... ακινήτου (όπως αναγράφεται στο ως άνω συμβόλαιο), άλλως (όπως επίσης αναγράφεται στο ως άνω συμβόλαιο) παραιτήθηκε χωρίς αντάλλαγμα, υπέρ του τότε ψιλού κυρίου αυτών, ήδη εκκαλούντος υιού της, λόγω γονικής παροχής της επικαρπίας, των προαναφερθεισών οριζοντίων ιδιοκτησιών ΙΣ-1 και Α-1 του ως άνω, κείμενου στο ...

και επί της οδού ... ακινήτου, αποξενωθείσα παντός ιδιοκτησιακού δικαιώματος επ' αυτών, δηλώνοντας επίσης ότι παραιτείται από κάθε δικαίωμα, αγωγή ή ένσταση για διάρρηξη, ακύρωση και γενικά προσβολή της σύμβασης αυτής και ανάκληση γονικής παροχής αυτής γιατί η γονικώς παρέχουσα αναγνωρίζει ότι έγινε "για την εκπλήρωση ιδιαίτερου ηθικού καθήκοντος, λόγους ευπρέπειας και από πραγματικό γονικό ενδιαφέρον και δεν ξεπερνάει το λογικό μέτρο".

Το έτος 2009 (οπότε ανακλήθηκε εξωδίκως από την ενάγουσα η ως άνω (γενόμενη το 2006) γονική παροχή της επικαρπίας των Α-1 κ αι ΙΣ-1 διαμερισμάτων προς τον εναγόμενο) ο εναγόμενος χρησιμοποιούσε την προπεριγραφείσα οριζόντια ιδιοκτησία - διαμέρισμα με στοιχεία Α-1, εμβαδού 191,08 τ.μ. (της οποίας είχε την πλήρη κυριότητα από το 2006), ως κύρια κατοικία του ιδίου, της συζύγου του και των τέκνων του (όποτε αυτά επέστρεφαν στην Ελλάδα από την Αγγλία, όπου σπούδαζαν), η δε μητέρα του (ενάγουσα) συνέχιζε να χρησιμοποιεί ως κύρια κατοικία της (όπως και πριν την ένδικη γονική παροχή) το διαμέρισμα - οριζόντια ιδιοκτησία ΙΣ-1, εμβαδού 191,08 τ.μ., του οποίου ο εναγόμενος είχε την πλήρη κυριότητα από το 2006.

Από όλα τα ανωτέρω αναφερθέντα αποδείχθηκε επίσης ότι, κατά το χρόνο ανακλήσεως της ένδικης γονικής παροχής (2009), ο εναγόμενος ήταν μισθοσυντήρητος, εργαζόμενος, από ετών, ως ιδιωτικός υπάλληλος στον Οργανισμό του ..., στο τμήμα μηχανογράφησης, συντηρούσε δε μόνος αυτός την 4μελή οικογένειά του, καθόσον η μεν σύζυγός του δεν εργαζόταν, τα δε δύο τέκνα του, γεννημένα το 1983 και το 1989, αντιστοίχως (που σπούδαζαν αμφότερα στην Αγγλία στο Πανεπιστήμιο SURREY τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι 2009) δεν εργάζονταν.

Ενισχυτικό των ανωτέρω είναι ιδία οι (περιεχόμενες στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, τηρηθέντα με την μέθοδο της φωνοληψίας) ένορκες καταθέσεις τόσο της μάρτυρος της ενάγουσας, Δ. Ε., όσον και του μάρτυρος του εναγομένου, Γ. - Β. Κ., αλλά και η ανωτέρω αναφερθείσα (μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενη υπό του εναγομένου) υπ' αριθ. 11/15-4-2013 ένορκη βεβαίωση της Α.

Π. χας Ι. Π., το γένος Τ. Π., φίλης της ενάγουσας και η οποία έχει οικογενειακές σχέσεις με αμφοτέρους τους γιούς αυτής (ενάγουσας) δοθείσας ενώπιον του Συμβ/φου Αθηνών Ι. Π.. Αποδείχθηκε περαιτέρω (σε σχέση με την επικαλούμενη από τον εναγόμενο οικονομική κατάστασή του) από όλα τα ανωτέρω αναφερθέντα αποδεικτικά μέσα ότι ο εναγόμενος, κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής βαρυνόταν ως οφειλέτης:

Α) α) με στεγαστικό δάνειο χορηγηθέν από την Τράπεζα EUROBANK, ποσού 35.216,43 ευρώ, εγκεκριμένο από τις 7-3-2002, στο οποίο ήταν ενήμερος και είχε υπόλοιπο οφειλής στις 31-7-2009 ποσό 17.996,68 ευρώ, β) με στεγαστικό δάνειο χορηγηθέν από την Εθνική Τράπεζα, ποσού 8.725,52 ευρώ, εγκεκριμένο από τις 12-3-2002, στο οποίο ήταν ενήμερος και είχε υπόλοιπο οφειλής στις 31-7-2009 ποσό 4.847,48 ευρώ, γ) με στεγαστικό δάνειο χορηγηθέν επίσης από την Εθνική Τράπεζα, ποσού 7.567,35 ευρώ, εγκεκριμένο από τις 12-3-2002, στο οποίο επίσης ήταν ενήμερος και είχε υπόλοιπο οφειλής στις 31-7-2009 ποσό 4.204,11 ευρώ, δ) με καταναλωτικό δάνειο χορηγηθέν από την Τράπεζα Πειραιώς, ποσού 3.000 ευρώ, εγκεκριμένο από τις 31-8-2006, στο οποίο ήταν ενήμερος και είχε υπόλοιπο οφειλής στις 30-7-2009 ποσό 95,36 ευρώ.

Ενισχυτικό των ανωτέρω είναι ιδία τα απευθυνόμενα στον εναγόμενο και αφορώντα τα ως άνω δάνεια έγγραφα του ΤΕΙΡΕΣΙΑ με αρ. .../07-09-2009. Β) Είχε εγγράψει προσημείωση υποθήκης υπέρ της Τράπεζας EUROBANK για ποσό 45.781,36 ευρώ στο Υποθηκοφυλακείο ... σε διαμέρισμα 191 τ.μ. κυριότητάς του, ευρισκόμενο στην κείμενη στο ...

και επί της οδού ... οικοδομής. Ενισχυτικό των ανωτέρω είναι ιδία το απευθυνόμενο στον εναγόμενο έγγραφο του ΤΕΙΡΕΣΙΑ με αρ. .../07-09-2009. Αποδείχθηκε εξάλλου από όλα τα ανωτέρω αναφερθέντα αποδεικτικά μέσα ότι το καλοκαίρι του έτους 2009 ο εγγονός της ενάγουσας και (εξετασθείς ως μάρτυς απόδειξης στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο) γιός του εναγομένου περάτωσε τις σπουδές του στην Αγγλία, επέστρεψε στην Ελλάδα για μόνιμη εγκατάσταση, ζήτησε δε από τον πατέρα του να του παραχωρήσει την χρήση της προπεριγραφείσας ΙΣ-1 ισογείου οριζοντίου ιδιοκτησίας, προκειμένου να εγκατασταθεί εκεί με την μέλλουσα σύζυγό του, για το λόγο δε αυτό, το καλοκαίρι του έτους 2009 (σε μη επακριβώς εξακριβωμένη ημερομηνία), ο εναγόμενος ζήτησε προφορικά από τη μητέρα του να του αποδώσει την χρήση της προαναφερθείσας ΙΣ-1 ισογείου οριζοντίου ιδιοκτησίας, προκειμένου αυτός να την επισκευάσει, έτσι ώστε να την παραχωρήσει αυτός, ως κύρια κατοικία, στον γιό του και εγγονό της ενάγουσας, πρότεινε δε ταυτόχρονα στην μητέρα του να κατοικήσει αυτή στο πρόσφατα ανακαινισμένο ΗΜ-1 και ΗΜ-2 διαμέρισμα ημιυπογείου ορόφου - πυλωτής, που της ανήκε κατά την επικαρπία, μετεγκατάσταση που αυτή αρχικά αποδέχθηκε και άρχισε να ετοιμάζει την μετακόμισή της.

Και ενώ έτσι είχαν τα πράγματα η ενάγουσα όλως αιφνιδίως μετέβαλε γνώμη και αρνήθηκε να μετακομίσει. Μετά την ως άνω μεταβολή γνώμης της ενάγουσας, ο εναγόμενος της κοινοποίησε στις 24-9-2009 την από 16-09-2009 εξώδικη αναφορά, διαμαρτυρία, πρόσκληση και δήλωση με επιφύλαξη δικαιώματος, στην οποία ανέφερε κατά λέξη τα ακόλουθα: "Όπως γνωρίζετε, έχω στην πλήρη και αποκλειστική κυριότητά μου, δυνάμει των : 1.

υπ' αριθμ. 2004/28-02-2001 συμβολαίου διανομής ακινήτων της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. Β. Κ. και 2. υπ' αριθμ. 27438/30-05-2006 συμβολαίου γονικής παροχής δικαιώματος ισοβίου επικαρπίας οριζοντίων ιδιοκτησιών της Συμβολαιογράφου Αθηνών Μ. Κ. - Β., την υπό στοιχεία ΙΣ-1 οριζόντια ιδιοκτησία (διαμέρισμα) επιφανείας τ.μ. 191,08 του ισογείου ορόφου πολυώροφης οικοδομής, που βρίσκεται στο δήμο ..., επί της οδού ..., καθώς επίσης και την υπό στοιχεία Α-1 οριζόντια ιδιοκτησία του Α' ορόφου επί της ιδίας οικοδομής.

Τα ανωτέρω ακίνητα, πλην ενός μικρού διαμερίσματος στο κέντρο της Αθήνας, αποτελούν και την μοναδική μου περιουσία, την οποία επιθυμώ να μεταβιβάσω, εν ευθέτω χρόνω, με γονική παροχή στα δύο μου παιδιά, προκειμένου να τα αποκαταστήσω. Επ' ευκαιρία, μάλιστα και της επιστροφής του υιού μου από το εξωτερικό και της απόφασής του να μείνει και να εργαστεί μόνιμα στην Ελλάδα, επιθυμώ να του παραχωρήσω το ως άνω ΙΣ-1 διαμέρισμα, το οποίο έχω παραχωρήσει σ' εσάς χωρίς αντάλλαγμα τα τελευταία χρόνια όπου και διαμένετε.

Το άνω διαμέρισμα προτίθεμαι και εγώ και ο υιός μου, να το χρησιμοποιεί ο ίδιος ο υιός μου ως κύρια κατοικία. Δυστυχώς, όμως, εσείς, αν και γνωρίζετε ότι δεν διαθέτω άλλους οικονομικούς πόρους πέραν της εργασίας μου, ώστε να βοηθήσω τον υιό μου να μισθώσει άλλη κατοικία, δεν συμμερίζεστε και δεν κατανοείτε την επιθυμία μας αυτή και δεν συνδράμετε στην πραγματοποίηση και ολοκλήρωση αυτής μας της απόφασης.

Αντιθέτως, εσείς είστε οικονομικά εύρωστη, διαθέτοντας εισοδήματα και από μισθώματα, ώστε να μην καθίσταται οικονομικά δυσβάσταχτη για εσάς η αλλαγή κατοικίας και μπορείτε, αναμφισβήτητα, να υπολογίζετε στην αμέριστη βοήθεια και στήριξή μου για την ανεύρεση άλλης λύσης ή αναζήτηση νέας κατοικίας. Με την προσδοκία να αξιοποιήσω, όπως νομίμως δικαιούμαι, και να μοιράσω τη μοναδική μου ακίνητη περιουσία και να αποκαταστήσω τα δύο μου παιδιά, εξαναγκάζομαι να σας απευθύνω την παρούσα, καλώντας σας όπως μέχρι το πολύ 31-12-2009 αποχωρήσετε από το ανωτέρω ΙΣ-1 διαμέρισμά μου, στο οποίο διαμένετε, άλλως σας γνωρίζω ότι, θα πράξω παν νόμιμο για την απόδοση σε εμένα της χρήσεως του ως άνω ΙΣ-1 διαμερίσματός μου.

Αθήνα, 16-09-2009. Ο εξωδίκως διαμαρτυρόμενος δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του (ακολουθεί σφραγίδα και υπογραφή της πληρεξουσίας δικηγόρου)". Μετά ταύτα η ενάγουσα κοινοποίησε στις 1-1-2009 στον εναγόμενο την από 28-09-2009 εξώδικη απάντηση - διαμαρτυρία - δήλωση και ανάκληση γονικής παροχής στην οποία ανέφερε κατά λέξη τα ακόλουθα: "Εν συνεχεία της από 16-09-2009 κοινοποιηθείσης προς εμέ την 24-9-09 αναφοράς σου, διαμαρτυρίας σου, προσκλήσεώς σου κλπ όλως απαραδέκτου, και της ασεβούς και αχαρίστου συμπεριφοράς σου αντιθέτου προς την συμπεριφορά τέκνου προς τον γονέα του, με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων μου, σου δηλώνω τα εξής:

Εσύ και ο αδελφός σου Μ., τέκνα μου εκ του μετά του μόνου γάμου μου πατρός σας και συζύγου μου Γ., αποβιώσαντος το έτος 1978, τυγχάνοντες κληρονόμοι εξ αδιαθέτου αυτού και εγώ ως κληρονόμος του, αλλά και εξ αρχής συγκυρία των 50% εξ αδιαιρέτου της επί της οδού ... εις ... οικοδομής, αφού δια της υπ' αριθμ. .../27-8-90 πράξης συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας της συμβ/φου Αθηνών Ε. - Α.

Λ., συστήσαμε οριζόντια ιδιοκτησία επί της άνω οικοδομής, εν συνεχεία δια του υπ' αρ. 2004/28-2-01 συμβολαίου της συμβ/φου Καλλιθέας Ε.. Κ. διανείμαμε το άνω ακίνητο και εις εμέ (μεταξύ των άλλων) περιήλθε η εφ' όρου ζωής επικαρπία των υπ' αρ. ΙΣ-1 και Α-1 διαμερισμάτων - οριζοντίων ιδιοκτησιών της άνω οικοδομής. Αργότερα δε και κατόπιν αφορήτων πιέσεών σου εδέχθην και δια του υπ' αριθμ. 27438/2006 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβ/φου Αθηνών Μ.

Κ. σου παρείχα την επικαρπία των ως άνω δύο ακινήτων. Προηγουμένως όμως και δια της από 27-8-90 επιστολής σας, τόσον εσύ, όσο και ο αδελφός σου Μ. το μεν μου εδηλώσατε ότι το σύνολο των εισοδημάτων των διαμερισμάτων θα περιέρχεται εις εμέ (λόγω του ότι εκ της προς υμάς μητρικής μου αγάπης και αφοσιώσεως, αποξενώθην πλήρως της περιουσίας μου, ανερχομένης τουλάχιστον εις το 65% των κοινών μας ακινήτων) το δε μου παραχωρήσατε το δικαίωμα οικήσεως εις το διαμέρισμα ΙΣ-1 του ισογείου ισοβίως άνευ ανταλλάγματος, εδηλώσατε δε κατηγορηματικά ότι αποδέχεστε ότι πάσα παράβασις των οιωνδήποτε όρων της επιστολής θα συνεπάγεται και την εκ μέρους μου ανάκληση των δωρεών.

Ούτω είμαι εγκατεστημένη εις το ως άνω ακίνητο ΙΣ-1 διαμέρισμα του ισογείου της οικοδομής, το οποίο χρησιμοποιώ μονίμως ως μοναδική μου κατοικία, όπως άλλωστε διέμενα και με τον πατέρα σας μέχρι του θανάτου του. Επειδή προ τριών μηνών περίπου με επισκέφθηκες και μου εγνωστοποίησες ότι προκειμένου να επισκευάσεις τα ακίνητα επέτυχες δάνειο από κάποιο πιστωτικό ίδρυμα και μου εδήλωσες ότι θα έπρεπε να απομακρυνθώ από το σπίτι μου για λίγους μήνες, προκειμένου να γίνουν οι εργασίες επισκευής και μου εδήλωσες μάλιστα ότι θα μπορούσα να φιλοξενηθώ είτε στο σπίτι του αδελφού μου Β., είτε στη θεία σου, είτε θα εφρόντιζες εσύ για το ολιγόμηνο αυτό διάστημα να μισθώσεις, δαπάναις σου, ανάλογο διαμέρισμα σε ανάλογη περιοχή για λογαριασμό μου και μάλιστα, ενόψει διατηρήσεως των καλών μας σχέσεων άρχισα να μαζεύω τα κινητά μου πράγματα, προκειμένου να διευκολυνθούν οι εργασίες επισκευής.

Όμως όλως αιφνιδίως την 24-9-09 μου εκοινοποίησες την άνω εξώδικο δήλωσή σου, ξεχνώντας και την άνω απ'27-8-90 επιστολή σου και τις δηλώσεις σου περί επισκευής και επισκευαστικού δανείου, λέγοντάς μου ότι δεν διαθέτεις περιουσία από εισοδήματα πλην της εργασίας σου και ότι θέλεις στο υπ' αριθμ. ΙΣ-1 διαμέρισμα να εγκαταστήσεις τον γιό σου, ο οποίος περάτωσε τις σπουδές του (ενώ κατά πληροφορίες μου εργάζεται εις Μ.

Βρετανία και του απομένει και η στρατιωτική θητεία) και θέλει να κατοικήσει μονίμως εις Αθήνας εις το άνω διαμέρισμα. Και μάλιστα ότι εγώ δεν θέλω να συνδράμω την προσπάθειά σας αυτή, δηλαδή "να φύγω από το σπίτι μου" που κατά τα άνω δια γονικής παροχής σου εδώρησα. Παράλληλα δε και σε προσωπική μας συνάντηση στις 25-9-09 ξέχασες πάλι τα παραπάνω και μου εδήλωσες ότι θα με διώξεις ούτως ή άλλως από το διαμέρισμα για να το πουλήσεις.

Επειδή ενόψει των ανωτέρω, της όλως αχαρίστου και απαραδέκτου και ασεβούς συμπεριφοράς σου προς εμέ, την μητέρα σου, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ και σου δηλώνω ότι, καθ' ο έχω δικαίωμα κατ' άρθρο 505 ΑΚ επ., ανακαλώ λόγω αχαριστίας την γενόμενη προς εσέ γονική παροχή της επικαρπίας των υπό στοιχεία ΙΣ-1 και Α-1 οριζοντίων ιδιοκτησιών της επί της οδού ...

εις ... πολυκατοικίας, με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματός μου, επανερχομένης αυτοδικαίως εις εμέ της επικαρπίας και οικήσεως των άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών. Σε πληροφορώ επίσης παρ' όλον ότι το γνωρίζεις καλά ότι ως μόνα εισοδήματα έχω την εξ 920 ευρώ μηνιαία σύνταξή μου και ένα μίσθωμα εξ 620 ευρώ μηνιαίως.

Η παρούσα κοινοποιείται και προς τον κ. Υποθηκοφύλακα Προϊστάμενο του Κτηματολογίου ... με την παράκληση να μη μεταγράψει οποιαδήποτε συμβολαιογραφική πράξη εκποιήσεως της επικαρπίας των άνω ακινήτων υπό του Κ. Γ. Κ. προς οιονδήποτε. Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει την παρούσα... Αθήνα 28 Σεπτεμβρίου 2009.

Η εξωδίκως δηλούσα - απαντώσα - διαμαρτυρομένη και ανακαλούσα (ακολουθεί η υπογραφή της ενάγουσας, της οποίας - υπογραφής - η γνησιότητα δεν αμφισβητείται". Από όλα τα ανωτέρω αναλυτικά εκτεθέντα δεν αποδείχθηκε η υπό της ανακαλούσας - ενάγουσας επικαλούμενη αχαριστία του εναγομένου υιού της που να δικαιολογεί την ανάκληση της γενόμενης προς αυτόν γονικής παροχής της επικαρπίας των ΙΣ-1 και Α-1 οριζοντίων ιδιοκτησιών (ακόμη και εάν ήθελε γίνει δεκτό ότι η ως άνω γονική παροχή υπερβαίνει το προσήκον μέτρο και αποτελεί δωρεά) και δη δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος εκδήλωσε σε βάρος της ενάγουσας μητέρας του βαριά υπαίτια αντικοινωνική συμπεριφορά και διαγωγή, αντιβαίνουσα σε κανόνες δικαίου και στις κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας.

Ειδικότερα και ανεξαρτήτως του ότι (όπως και ανωτέρω στο οικείο κεφάλαιο της παρούσας αναλυτικά εκτέθηκε) μη νομίμως επικαλείται η ενάγουσα την γενόμενη με ιδιωτικό έγγραφο συμφωνία της με τα τέκνα της, η οποία σε κάθε περίπτωση είχε σιωπηρά καταργηθεί με την μεταξύ τους συναφθείσα συμβολαιογραφικά διανομής της κοινής τους περιουσίας, από όλα τα ανωτέρω αναφερθέντα αποδεικτικά μέσα, προεχόντως Α] δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι στις 25-9-09 ο εναγόμενος δήλωσε προφορικά σε αυτήν (αντιθέτως προς τα ρητώς αναγραφόμενα στην ως άνω εξώδικη δήλωσή του) ότι θα την διώξει ούτως ή άλλως από το διαμέρισμα για να το πουλήσει, Β] δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος κοινοποίησε όλως αιφνιδίως στην ενάγουσα το από 16-9-2009 εξώδικό του, ενώ εκείνη είχε αρχίσει να μαζεύει τα κινητά της πράγματα "προκειμένου να διευκολυνθούν οι εργασίες επισκευής".

Γ] αντιθέτως αποδείχθηκε ότι η υπό του εναγομένου κοινοποίηση στην ενάγουσα μητέρα του της προαναφερόμενης από 16-9-09 εξώδικης δήλωσής του έγινε μετά την αιφνίδια μεταβολή της αρχικής απόφασης της ενάγουσας να συναινέσει στην μετεγκατάστασή της στο ΗΜ-1, ΗΜ-2 διαμέρισμα, προκειμένου να διευκολύνει την χωριστή εγκατάσταση του γιού του και εγγονού της στο ΙΣ-1 διαμέρισμα, Δ] επίσης αποδείχθηκε ότι υπό του εναγομένου κοινοποίηση στην ενάγουσα μητέρα του της προαναφερόμενης από 16-9-09 εξώδικης δήλωσής του, α) αφενός δεν υπαγορεύτηκε από ταπεινά αίτια, αλλά (υπαγορεύτηκε) από το εύλογο γονικό ενδιαφέρον του εναγομένου να συμβάλει στην χωριστή εγκατάσταση του γιού του, ο οποίος μόλις είχε επανεγκατασταθεί στην Ελλάδα, έχοντας περατώσει τις σπουδές του στην Αγγλία, επιθυμούσε δε να νυμφευθεί και να δημιουργήσει χωριστή, δική του οικογένεια (όπως και ανωτέρω εξετέθη), γεγονός που αναφερόταν άλλωστε ρητά και στην ως άνω εξώδικη δήλωση, β) αφετέρου έγινε με την ρητή επισήμανση στην εν λόγω εξώδικη δήλωση προς την ενάγουσα μητέρα του ότι μπορεί "αναμφισβήτητα" να υπολογίζει "στην αμέριστη βοήθεια και στήριξη" του εξωδίκως δηλούντος "για την ανεύρεση άλλης λύσης ή αναζήτησης νέας κατοικίας", γ) τέλος έγινε με την ρητή υπενθύμιση (περιεχόμενη στο εν λόγω εξώδικο) προς την ενάγουσα μητέρα του ότι εκείνη είναι "οικονομικά εύρωστη, διαθέτοντας εισοδήματα και από μισθώματα, ώστε να μην καθίσταται οικονομικά δυσβάσταχτη ...

η αλλαγή κατοικίας", ενώ ο ίδιος δεν διαθέτει "άλλους οικονομικούς πόρους πέραν της εργασίας του", ώστε να βοηθήσει του υιό του να μισθώσει άλλη κατοικία. Ως προς την τελευταία αυτή (περιεχόμενη στο ως άνω εξώδικο) επισήμανση (της οικονομικής ευρωστίας της ενάγουσας σε αντίθεση με τον εναγόμενο υιό της) πρέπει (εκτός των αναλυτικά εκτεθέντων σε σχέση με την επισφαλή οικονομική κατάσταση του μισθοσυντήρητου εναγομένου, που συντηρούσε μόνος του την 4μελή οικογένειά του και ήταν επιβαρυμένος με τα ανωτέρω αναφερθέντα δάνεια) να τονισθούν τα εξής:

Όπως και ανωτέρω αναλυτικά εκτέθηκε, αποδείχθηκε ότι κατά τον χρόνο της δια της ως άνω εξωδίκου δηλώσεως της ενάγουσας ανακλήσεως της προς τον εναγόμενο γονικής παροχής της επικαρπίας των Α-1 και ΙΣ-1 διαμερισμάτων, η ενάγουσα είχε: Ι) την επικαρπία της προαναφερθείσας ανακαινισμένης ΗΜ-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας εμβαδού 50 τ.μ.

και του προστεθέντος σε αυτήν ΗΜ-2 κλειστού χώρου ημιυπογείου ορόφου - πυλωτής, επιφανείας 70,94 τ.μ., με τον οποίο αποτελούσαν πλέον ένα (ενιαίο) διαμέρισμα εμβαδού 120,94 τ.μ. (50 τ.μ. + 70,94 τ.μ.), το οποίο ήταν κενό και στο οποίο (ενιαίο διαμέρισμα) ευχερώς ηδύνατο να κατοικήσει αυτή, ιδία εν όψει και του ότι το μεν εμβαδόν του (120,94 τ.μ.) άνετα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες της, αλλά και του ότι η (αρχική) ΗΜ-1 οριζόντια ιδιοκτησία αποτελούσε μέρος της οικογενειακής κατοικίας που η ενάγουσα χρησιμοποιούσε ως κύρια κατοικία της όταν ζούσε ο σύζυγός της και (όταν) συγκατοικούσαν με αυτήν τα τέκνα της (πριν αναχωρήσουν για τις σπουδές τους), όπως αναφέρεται στην υπό κρίση αγωγή της.

Εκτός της επικαρπίας της προαναφερθείσας ΗΜ-1, ΗΜ-2 οριζόντιας ιδιοκτησίας, εμβαδού 120,94 τ.μ., αυτή είχε επιπλέον

ΙΙ) την επικαρπία της προαναφερθείσας Β-1 οριζοντίου ιδιοκτησίας, εμβαδού 141,36 τ.μ., του κείμενου στο ... προαναφερθέντος ακινήτου, το μίσθωμα του οποίου εισέπραττε η ίδια,

ΙΙΙ) την επικαρπία της προαναφερθείσας Δ-1 οριζοντίου ιδιοκτησίας εμβαδού 20 τ.μ. του ιδίου κείμενου στο ... ακινήτου, που δεν είχε μισθώσει σε τρίτους, IV) εισέπραττε μηνιαίως σύνταξη ως χήρα του αποβιώσαντος πολιτικού μηχανικού συζύγου της, ποσού 1.000 ευρώ μηνιαίως περίπου (βλ. ιδία την ένορκη κατάθεση της μάρτυρός της στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά), καθώς και το (κατά δήλωσή της) εξ 620 ευρώ μίσθωμα Β-1 οριζοντίου ιδιοκτησίας.

Ενισχυτικό όλων των ανωτέρω είναι ιδία η ανωτέρω αναφερθείσα (περιεχόμενη στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απομαγνητοφωνημένα πρακτικά) ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος του εναγομένου (υιού του και εγγονού της ενάγουσας), αλλά και η ανωτέρω αναφερθείσα υπ' αριθ. 11/15-4-2013 ένορκη βεβαίωση της Α. Π. χας Ι. Π., το γένος Τ.

Π., η οποία είναι φίλη της ενάγουσας και οικογενειακή γνωστή των τέκνων και των εγγονών της και η οποία επιβεβαιώνει μετά λόγου γνώσεως ότι η ενάγουσα - φίλης της είχε συμφωνήσει με τον εναγόμενο υιό της (Κ.) να εγκατασταθεί αυτή στο ανακαινισμένο ΗΜ-1, ΗΜ-2 διαμέρισμα, προκειμένου να διευκολύνει την εγκατάσταση του γιού της και εγγονού της πλησίον της ίδιας και των γονέων του στο ΙΣ-1 διαμέρισμα, είχε δε αρχίσει να ετοιμάζει την μετακόμισή της, ωστόσο λίγες μέρες μετά "εντελώς ξαφνικά, άλλαξε γνώμη και δήλωσε στον Κ.

ότι δεν θα μετακομίσει". Διασαφηνίζει δε η ανωτέρω ότι, από συζητήσεις που είχε με την ενάγουσα κατάλαβε πως η προαναφερόμενη αιφνίδια μεταστροφή αυτής οφειλόταν "στην παρέμβαση του γιού της, του Μ., στον οποίο ανήκει η ψιλή κυριότητα του ημιυπόγειου, ο οποίος, λόγω της σφοδρής αντιδικίας που έχει με τον αδελφό του Κ., δεν ήθελε να τον εξυπηρετήσει", καθώς και ότι "ο Κ.

αγαπούσε και φρόντιζε τη μητέρα του...". Ιδία εν όψει όλων των αναλυτικά προαναφερόμενων, που δεν αντικρούστηκαν με πληρότητα και πειστικότητα από κανένα αντίθετο στοιχείο της δικογραφίας, δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα αχάριστος απέναντι στην ενάγουσα μητέρα του, ούτε αποδείχθηκε ότι αυτός εκδήλωσε σε βάρος της μητέρας του βαριά υπαίτια αντικοινωνική συμπεριφορά και διαγωγή, αντιβαίνουσα σε κανόνες δικαίου και στις κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας, ώστε να στοιχειοθετείται αντικειμενικά, κατά την έννοια της ΑΚ 505, αχαριστία, που να δικαιολογεί την υπό της ενάγουσας ανάκληση, με την προαναφερθείσα από 28-09-2009 "εξώδικη απάντηση - διαμαρτυρία - δήλωση - ανάκλησή" της, της γενόμενης υπ' αυτής προς τον εναγόμενο γονικής παροχής της επικαρπίας των ΙΣ-1 και Α-1 οριζοντίων ιδιοκτησιών.

Συνεπώς, με βάση τα αναλυτικά ανωτέρω εκτεθέντα, η ένδικη αγωγή της ενάγουσας (με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί το νόμιμο και βάσιμο της από 28-09-2009 ανακλήσεως αυτής και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να αποδώσει στην ενάγουσα αυτούσια την επικαρπία των οριζοντίων ιδιοκτησιών - διαμερισμάτων αυτών, κατά τα στην ως άνω αγωγή εκτιθέμενα) ήταν απορριπτέα ως κατ' ουσίαν αβάσιμη...".

Με αυτά που δέχθηκε και, έτσι, που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε την προαναφερθείσα ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 505 ΑΚ, την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, διότι, υπό τα ανωτέρω γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, που ανάγονται στη συμπεριφορά του εναγόμενου - αναιρεσίβλητου, σε συνδυασμό με τις λοιπές περιστάσεις, που δέχθηκε και συγκεκριμένα ότι η ενάγουσα - αναιρεσίβλητη διέθετε ικανά εισοδήματα, που της επέτρεπαν να συντηρείται μόνη της, ότι υπήρχε διαθέσιμη κατάλληλη κατοικία για την μετεγκατάστασή της, δηλαδή η ΗΜ-1, ΗΜ-2 οριζόντια ιδιοκτησία, η οποία βρίσκεται στην ίδια οικοδομή που βρίσκεται τόσο το ΙΣ-1 διαμέρισμα του ισογείου ορόφου, στο οποίο κατοικεί η ίδια, όσο και το διαμέρισμα που κατοικεί ο αναιρεσίβλητος, καθώς και ότι, ενώ αρχικά συμφώνησε να μετεγκατασταθεί στην ΗΜ-1, ΗΜ-2 οριζόντια ιδιοκτησία, αιφνιδίως μετέβαλε άποψη και αρνήθηκε να μετακομίσει, δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την ανάκληση της ανωτέρω γονικής παροχής λόγω αχαριστίας.

Επομένως, ο πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού, όπως προκύπτει από το ως άνω περιεχόμενό της, διέλαβε σ' αυτή πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το πιο πάνω ουσιώδες ζήτημα (της μη ύπαρξης βαρέως παραπτώματος και λόγου αχαριστίας προς ανάκληση της επίδικης γονικής παροχής), οι οποίες (αιτιολογίες) επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 505 ΑΚ, την οποία (η προσβαλλόμενη απόφαση) δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση άλλων περιστατικών.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως συμπληρώνεται με τον πρώτο πρόσθετο λόγο, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει στο Εφετείο ότι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών, είναι αβάσιμος. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, όπως συμπληρώνεται με τον δεύτερο πρόσθετο λόγο αυτής, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην αναιρεσιβαλλομένη, συλλήβδην, τις πλημμέλειες από τους αριθμούς 9, 13, 17 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επικαλούμενη, για την θεμελίωσή τους τα εξής κατά λέξη και δη, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης ότι "η προσβαλλόμενη απόφασις εδέχθη - ενώ από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει, ούτε καν αυτός ο αναιρεσίβλητος το επικαλέστηκε - ότι η από 27-8-1990 επιστολή του αναιρεσιβλήτου προς εμέ είχε σιωπηρά καταργηθεί, σε κάθε μάλιστα περίπτωση, ως η αναιρεσίβλητη δέχεται, από την συμβολαιογραφική διανομή της κοινής περιουσίας" και με τον δεύτερο πρόσθετο λόγο ότι "Η αναιρεσιβαλλομένη, ως προς τον κρίσιμο ισχυρισμό μου που προβλήθηκε παραδεκτά ότι η δωρεά αποτέλεσε συνέχεια, άλλως στηρίχθηκε στην από 27-8-1990 δήλωση των τέκνων μου περί ισόβιας οικήσεως στο ένδικο διαμέρισμα, την οποία προσκόμιζα με επίκληση, όπου συμφωνήθηκε ότι η αθέτηση αυτής της υποχρέωσης θα επέφερε την ανάκληση των δωρεών, δέχθηκε ότι "(όπως και ανωτέρω στο οικείο κεφάλαιο της παρούσας αναλυτικά εκτέθηκε) μη νομίμως επικαλείται η ενάγουσα την γενόμενη με ιδιωτικό έγγραφο συμφωνία της με τα τέκνα της, η οποία σε κάθε περίπτωση είχε σιωπηρά καταργηθεί με την μεταξύ τους συναφθείσα συμβολαιογραφικά διανομή της κοινής τους περιουσίας"), υποπίπτοντας έτσι στην πλημμέλεια των άνω άρθρων, άλλως παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου της διανομής περιουσίας το 2001.

Ειδικότερα, πέραν του ότι δεν προβλήθηκε σχετικός ισχυρισμός από τον αντίδικο ακόμη όμως και αν αυτό ήθελε θεωρηθεί ότι ανάγεται στην επιχειρηματολογία των διαδίκων και δεν επηρεάζει την κρίση του Δικαστηρίου, αυτό δεν προέκυπτε από το συμβόλαιο διανομής της περιουσίας το 2011 για τον εξής λόγο: Η δήλωση αυτή το 1990 έγινε εξ αφορμής της γονικής παροχής της ψιλής κυριότητας από εμένα στα τέκνα μου, με το με αρ. 688/27-8-1990 συμβόλαιο γονικής παροχής περιουσίας ψιλής κυριότητας ποσοστού εξ αδιαιρέτου της συμβ/φου Αθηνών Ε. - Α.

Λ. - Β., ότι και απέμεινα με τα 10/16 της επικαρπίας επί του όλου ακινήτου. Εν συνεχεία αποδείχθηκε ότι την ίδια ως άνω ημερομηνία (27-8-1990), με την μετ' επικλήσεως προσκομισθείσα υπ' αρ. .../27-8-1990 συμβ/κή πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας Ν. 3741/1929 της συμβ/φου Αθηνών Ε. - Α. Λ. - Β., συνεστήθησαν από όλους τους συγκυρίους του ως άνω ακινήτου, επί της πολυώροφης οικοδομής του προαναφερόμενου, κείμενου στο ...

Αττικής, επί της οδού ..., οριζόντιες ιδιοκτησίες. Κατά το χρόνο λοιπόν της διανομής της περιουσίας με το υπ' αρ. 2004/28-2-2001 συμβόλαιο διανομής ακινήτων της συμβ/φου Αθηνών Ε. Κ., δεν επήλθε μεταβολή στα εμπράγματα δικαιώματά μου, ώστε να υπάρξει ανατροπή της συμφωνίας, πλην της απόκτησης ποσοστού 16/16 (άλλως 100%) της επικαρπίας επί των οριζοντίων ιδιοκτησιών από τα 10/16 που είχα επί αυτών και της αντίστοιχης απόκτησης ποσοστού 100% της ψιλής κυριότητας επί των οριζοντίων ιδιοκτησιών των υιών μου.

Συνεπώς, δε θα μπορούσε να καταργηθεί η συμφωνία αυτή, όταν το 2001 το δικαίωμά μου επί της επικαρπίας όλων τονίζω των ακινήτων της πολυώροφης οικοδομής, μεταξύ αυτών και του ένδικου, απλά κατέστη ευρύτερο σε σχέση με το 1990 που έγινε η δήλωση (από 10/16 σε 16/16). Δεν υπήρξε δηλαδή δυσμενής μεταβολή για εμένα, άλλως τέτοια σκοπούμενη μεταβολή επί των ιδιοκτησιών που να επιφέρει ανατροπή όσων είχαμε συμφωνήσει το 1990".

Οι προαναφερθέντες αναιρετικοί λόγοι πρέπει ν' απορριφθούν ως απαράδεκτοι, προεχόντως, λόγω της αοριστίας τους, αφού δεν εξειδικεύονται στο αναιρετήριο, τα αναγκαία για τη θεμελίωση του καθενός από αυτούς, ιστορικά στοιχεία και ειδικότερα, ως προς την αποδιδόμενη πλημμέλεια από τον αριθμό 9, η αίτηση που το δικαστήριο άφησε αδίκαστη, καθώς και το περιεχόμενό της, ώστε να διαπιστωθεί αν αυτή ήταν νόμιμη και ουσιώδης (ΑΠ 873/2019), ως προς την αποδιδόμενη πλημμέλεια από τον αριθμό 13, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός ως προς τον οποίον εφαρμόσθηκαν εσφαλμένως οι ορισμοί του νόμου περί βάρους αποδείξεως, καθώς και το σφάλμα του δικαστηρίου (ΑΠ 1686/2009), ως προς την αποδιδόμενη πλημμέλεια από τον αριθμό 17, οι αντιφατικές διατάξεις του διατακτικού, καθώς και η αντίφασή τους (ΟλΑΠ 13/1995, ΑΠ 1506/2014) και ως προς την αποδιδόμενη πλημμέλεια από τον αριθμό 20, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο, κατά την αναιρεσείουσα, παραμορφώθηκε, το διαφορετικό από αυτό περιεχόμενο που δέχθηκε το δικαστήριο, καθώς και το επιζήμιο για την αναιρεσείουσα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εξαιτίας της παραμόρφωσης, σε σχέση με τη συνδρομή ή όχι ορισμένων πραγματικών γεγονότων (ΑΠ 1081/2019, ΑΠ 1199/2018, ΑΠ 22/2018).

Σε κάθε περίπτωση οι παραπάνω λόγοι είναι απαράδεκτοι, διότι με αυτούς πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, την οποία η αναιρεσείουσα θεωρεί εσφαλμένη, διότι είναι διαφορετική από τους παρατιθέμενους δικούς της ισχυρισμούς ή επιχειρήματα, στα οποία επιχειρεί να στηρίξει την κατά τη δική της άποψη αξιολόγηση των αποδείξεων.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, ως διάδικος που ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, κατά το σχετικό αίτημά του, που υποβλήθηκε με τις προτάσεις που κατέθεσε (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-12-2018 (ΓΑΚ 15/2019, ΕΑΚ 2/2019) αίτηση και τους από 13-11-2019 (αριθ. κατάθ. 119/2019) πρόσθετους λόγους για αναίρεση της με αριθμό 1465/2018 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιανουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ