Appeal against appellate court decision dismissed due to lack of specificity and improper challenge to fact-finding.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the appellate court's decision regarding property ownership and validity of transfers. The appellant argued the lower court erred in finding sales fictitious despite her financial inability to pay debts, yet failed to provide specific grounds in the appeal. The court ruled that the appeal was inadmissible because the arguments lacked necessary historical details and improperly challenged the trial court's evaluation of evidence.
Legislator headnote
AI generatedArticles 522, 552, 553, 556 para. 2 of the Code of Civil Procedure; An appeal must be specific and cannot challenge the appellate court's decision on the merits of the original trial judgment regarding fact-finding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 873 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 873/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Χρήστο Τζανερρίκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Δ. Ζ. του Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Δούκα και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Ζ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τσιρογιάννη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 174/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 166/2015 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15/7/2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
O Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Τζανερρίκος ανέγνωσε την από 14/12/2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Με την κρινομένη αίτησή της η αναιρεσείουσα προσβάλλει την υπ' αριθμόν 166/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, η οποία, αφού απέρριψε την 34/26-03-2013 έφεσή της, επικύρωσε την υπ' αριθμόν 174/2012, συμπροσβαλλόμενη αυτής, οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, εκδοθείσα, επίσης, αντιμωλία, κατά την τακτική διαδικασία, με την οποίαν είχε γίνει δεκτή η υπ' αριθ. 357/28-12-2010 αγωγή του αναιρεσίβλητου και αναγνωρίσθηκαν άκυρες, λόγω εικονικότητας οι μεταβιβαστικές δικαιοπραξίες των ενδίκων ακινήτων, προς αυτή (αναιρεσείουσα).
ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 522, 552, 553 και 556 παρ. 2 ΚΠολΔ, με τις οποίες καθορίζονται η έκταση του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, οι υποκείμενες σε αναίρεση αποφάσεις και τα της άσκησης αναίρεσης κατά πλειόνων αποφάσεων, προκύπτει ότι δεν υπόκειται σε αναίρεση η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κατά τα κεφάλαια εκείνα, κατά τα οποία προσβλήθηκε με έφεση, η οποία κρίθηκε κατ` ουσίαν από δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού η απόφαση αυτή κατά τα κεφάλαιά της αυτά, σε περίπτωση παραδοχής της έφεσης εξαφανίζεται, ενώ σε περίπτωση απόρριψής της ενσωματώνεται στην απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου (ΑΠ 1799/2009, ΑΠ 1253/2008, ΑΠ 198/1985).
Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος της, με το οποίο απευθύνεται κατά της 174/2012, οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, η κατά της οποίας έφεση, μετά από εξέταση της ουσίας, απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη οριστική απόφαση του Εφετείου Λάρισας, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.
ΙΙΙ. O αριθμός 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επιτρέπει την αναίρεση και στις περιπτώσεις, όπου το δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση: α) παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή β) δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για την πληρότητα του αναιρετικού αυτού λόγου, πρέπει στο αναιρετήριο, μεταξύ άλλων, να αναφέρεται ποια ήταν τα πράγματα που παρά το νόμο το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη, μολονότι προτάθηκαν παραδεκτά και ποια επίδραση θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 2/2005, ΑΠ 252/2011, ΑΠ 367/2009, ΑΠ 1632/2007 ΑΠ 798/2005, ΑΠ 44/2003, ΑΠ 493/2002).
Κατά τον αριθμό 9 του ίδιου άρθρου επιτρέπεται αναίρεση και στις περιπτώσεις που το δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση: α) επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή β) επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή γ) άφησε αίτηση αδίκαστη. Για να είναι ορισμένος ο παρών λόγος πρέπει ν' αναφέρεται στο αναιρετήριο αφενός ότι τόσο στο αιτιολογικό όσο και στο διατακτικό της απόφασης δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία, δηλαδή υπάρχει σιωπή του δικαστηρίου αναφορικά με την αίτηση που αναφέρεται ότι αφέθηκε αδίκαστη και αφετέρου το περιεχόμενο της αίτησης (κεφαλαίου) που υποβλήθηκε στο δικαστήριο, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν η αίτηση αυτή ήταν νόμιμη και ουσιώδης (ΑΠ 651/2009, ΑΠ 1516/1979).
Περαιτέρω, ο από τον αριθμό 10 της ίδιας ως άνω διατάξεως αναιρετικός λόγος ιδρύεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, χωρίς απόδειξη (ή δεν διέταξε απόδειξη γι` αυτά). Για το ορισμένο του λόγου πρέπει ν' αναφέρεται στο αναιρετήριο ποιος ήταν ο ισχυρισμός που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο χωρίς απόδειξη και ποια ήταν η ουσιώδης επίδρασή του στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Ο από τον αριθμό 11 του ίδιου άρθρου του ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος ιδρύεται: α) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή β) παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή γ) δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για το παραδεκτό του παρόντος λόγου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, μεταξύ άλλων, τα αποδεικτικά μέσα, που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, τα οποία ο νόμος δεν επιτρέπει, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο, που δεν το επιτρέπει ο νόμος και ο λόγος για τον οποίο ήταν ανεπίτρεπτα από το νόμο τα αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 702/2008, ΑΠ 2112/2007, ΑΠ 1588/2007).
Τέλος, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη, εκτός εάν, εντεύθεν,παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των ερμηνευτικών ή αν υπάρχει λόγος αναιρέσεως κατ' άρθρο 559 αριθ. 19 και 20 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 1/1995, ΑΠ 2061/2007).
ΙV. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με την υπό κρίση αίτησή της, αποδίδει στην αναιρεσιβαλλομένη, συλλήβδην, τις από τους αριθμούς 8 έως 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειες, επικαλούμενη, για την θεμελίωσή τους, τα εξής: "...Προσφεύγω ενώπιον σας και ζητώ την αναίρεση της ανωτέρω τελεσιδίκου αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, καθώς επίσης και της οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων αλλά και την πλήρη εξαφάνισή τους για του εξής νόμιμους, βάσιμους και αληθείς λόγους.
Στις 4-5-2008 τέλεσα με τον καθ' ού η παρούσα νόμιμο θρησκευτικό γάμο κατά τους θείους και ιερούς κανόνες της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Από τον μεταξύ μας γάμο δεν αποκτήσαμε τέκνα, αλλά αμφότεροι είχαμε τέκνα από τους προηγουμένους γάμους μας. Ήδη από τον μήνα Δεκέμβριο του 2012 βρισκόμασταν σε διάσταση.
Στις 24-9-2008 ο καθ' ου η παρούσα μού πώλησε και μου μεταβίβασε κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή δύο ακίνητα, ήτοι α), δυνάμει του υπ' αριθμ. …56/24-9-2008 πωλητηρίου συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Ε. Κ., που μεταγράφηκε νόμιμα στον τόμο …87 και αριθμό …4 των Βιβλίων Μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … και αριθμό καταχώρισης 4507/ΚΑΕΚ ...3021/0/0 στο Κτηματολογικό Γραφείο …, ένα οικόπεδο εκτάσεως 617,26 τ.μ., που βρίσκεται στο ...
του ομωνύμου Δ.Δ. του πρώην Δήμου … και νυν Δήμου …, το οποίο αποτελεί διαιρετό τμήμα του υπ' αριθμ. 45 οικοπέδου επιφανείας 2.469 τ.μ. και εμφανίζεται με τα κεφαλαία γράμματα Η-Θ-Γ-Ι-Η και τα στοιχεία Ε3 στο από μήνα Μάρτιο 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Θ. Μ., που προσαρτάται στο υπ' αριθμ. …704/16-5-2002 συμβόλαιο της ως άνω συμβολαιογράφου και συνορεύει νότια με πλευρά ΙΓ μήκους 20,79 μ.
με δημοτική οδό, ανατολικά με πλευρά ΘΓ μήκους 29,69 μ. με ιδιοκτησία Ν. Ζ. (αναιρεσιβλήτου), δυτικά με πλευρά HI μήκους 29,69 μ. με ιδιοκτησία Κ. Τ. και βόρεια με πλευρά ΗΘ μήκους 20,79 μ. με ιδιοκτησία Ι. Ζ. με συνολικό τίμημα 4.950 ευρώ και β), δυνάμει του υπ' αριθμ. …58/24-9-2008 συμβολαίου της ανωτέρω Συμβολαιογράφου, που καταχωρήθηκε νόμιμα στο Κτηματολογικό Γραφείο …..(αριθμ.
καταχ. …507 ΚΑΕΚ ...3021/0/0) έναν αγρό εκτάσεως 4.000 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας ... του Δήμου ... και συνορεύει με αγροτικό δρόμο και με αγρούς ιδιοκτησίας Δ. Σ., Φ. Ν. και Α. Κ. συνολικού τιμήματος 21.650,40 ευρώ, χρήματα που κατέβαλα σε μετρητά πριν την υπογραφή των πωλητηρίων συμβολαίων έξωθεν του συμβολαιογραφικού γραφείου, η δε απόδειξη καταβολής του τιμήματος είναι τα ίδια τα πωλητήρια συμβόλαια, αφού ως ζευγάρι είχαμε απόλυτη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο.
Επειδή, λοιπόν, εσφαλμένα τόσο η πρωτόδικη όσο και η κατ' έφεση απόφαση δεν έλαβαν καθόλου υπόψη τους το γεγονός πως οι ανωτέρω συμβάσεις αποτελούν προϊόν πραγματικής πωλήσεως, δεδομένου ότι και τίμημα κατεβλήθη (αφού είχα χρήματα από τα εισοδήματά μου που αποταμίευα όταν δούλευα) και η μεταβίβαση της κυριότητας, νομής και κατοχής επήλθε σε εμένα.
Και αυτό, διότι ο καθ' ου η παρούσα αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, ως εγγυητής σε δάνειο φίλου του. Για τον σκοπό αυτό αποφάσισε να πωλήσει μέρος της περιουσίας του, με σκοπό να μπορέσει να ανταπεξέλθει οικονομικώς. Έτσι, αποφάσισα εγώ να αγοράσω με τις αποταμιεύσεις μου τα δύο ως άνω περιγραφόμενα ακίνητα και να του δώσω το τίμημά τους, ώστε να ξεχρεωθεί.
Επειδή κακώς και παρανόμως, κατά ορθή παραβίαση του άρθρου 559 περ. 8 έως 11 ΚΠολΔ, η εφετειακή απόφαση δεν έλαβε υπόψη της, ενώ απεδείχθη, το γεγονός πως τα εισοδήματά μου των ετών πριν από το έτος της πώλησης επαρκούσαν για την αγορά των ανωτέρω ακινήτων (10.000 ευρώ το προηγούμενο έτος) αλλά κυρίως δεν έλαβε υπόψη του το γεγονός πως ο καθ' ου η παρούσα είχε τεράστια οικονομικά χρέη και αναγκάστηκε να πωλήσει τα ως άνω ακίνητα.
Εγώ προσεφέρθην να τα αγοράσω, προκειμένου να μην χαθούν από την οικογενειακή μας περιουσία και μόνον, όταν ήλθαμε σε διάσταση, ο καθ' ου η παρούσα προφασίστηκε δήθεν την εικονικότητα της πωλήσεως, η οποία δεν αποδεικνύεται ούτε από τις μαρτυρικές καταθέσεις του αναιρεσίβλητου αλλά ούτε και από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά του στοιχεία.
Επειδή εξ όλων των ανωτέρω συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι εσφαλμένα η αναιρεσιβαλλομένη έκρινε περί του αντιθέτου και απέρριψε τους νόμιμους ισχυρισμούς μου ως ουσιαστικά αβάσιμους και πρέπει να ανακληθεί και να εξαφανισθεί. Επειδή, λοιπόν, η πληττόμενη απόφαση, καθ' όσον δεν έλαβε καν υπόψη της όσα επικαλέσθηκα, πρότεινα και όσα εν συνεχεία αποδεικτικά μέσα προσκόμισα και γι' αυτό κατέστη αναιρετέα, δυνάμει των περ. 8 και 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ...".
Όλοι, όμως, οι προαναφερθέντες αναιρετικοί λόγοι, πρέπει ν' απορριφθούν ως απαράδεκτοι, προεχόντως, λόγω της αοριστίας τους, αφού δεν εξειδικεύονται στο αναιρετήριο, καθόλου, τα απαραίτητα προς διάγνωση, του καθενός από αυτούς, ιστορικά στοιχεία, όπως αυτά, ειδικότερα, εκτίθενται στην παρατιθεμένη στην αρχή της παρούσας νομική σκέψη, αλλά και διότι, με το πρόσχημα των επικαλουμένων πλημμελειών, προβάλλεται, απαραδέκτως, κατ' άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ, ως εσφαλμένη η εκτίμηση των αποδείξεων, από το δικαστήριο της ουσίας.
V. Επομένως, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρ.495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος, που υπέβαλε αυτός με τις προτάσεις του (άρθρα 106, 176 και 183 και 191§2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15/07/2015 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμόν 166/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας και της, συμπροσβαλλομένης υπ' αριθμόν 174/2012 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Ιουλίου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ