Supreme Court dismisses appeal against labor contract judgment, upholding court's evaluation of evidence including alleged fake invoices.

Απόφαση 582 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 582/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ι. Π. του Β., κατοίκου ... και 3) Β. Γ. του Β., κατοίκου .... Οι 1η και 3η των αναιρεσειόντων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δήμο Θανάσουλα, ενώ ο 2ος παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Π. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Αχιλλέα Τσιχτή και Χαράλαμπο Τσιρογιάννη. Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης για τους λόγους που ανέπτυξε. Για το αίτημα της αναβολής το λόγο έλαβε ο συνήγορος του αντιδίκου μέρους, ο οποίος δεν συναίνεσε.

Το Δικαστήριο διασκέφθηκε και διά της Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 22-3-2010 και 10-5-2011 αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτου και πρώτης αναιρεσείοντος, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 146/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 245/2015 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-12-2015 αίτησή τους και τους από 15-9-2016 πρόσθετους αυτής λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αβροκόμη Θούα ανέγνωσε την από 7-10-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων αυτής λόγων.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων αυτής λόγων, οι πληρεξούσιοι του αναιρεσίβλητου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επί της από 11-12-2015 αίτησης και των από 15-9-2016 πρόσθετων λόγων για αναίρεση της 245/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Με το άρθρο 1 παρ. 1 της από 29-12-1980 πράξης νομοθετικού περιεχομένου, που κυρώθηκε με τον Ν. 1157/1981, καθιερώθηκε από 1 Ιανουαρίου 1981 πενθήμερη εβδομάδα εργασίας, αρχόμενη από Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή για το προσωπικό του Δημοσίου, των οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, ενώ κατά την παρ. 12 του ίδιου άρθρου, η διαδρομή των προθεσμιών, που τάσσονται από το νόμο ή τα δικαστήρια, αρχίζει από την επομένη ημέρα της επίδοσης ή του γεγονότος που αποτελεί την αφετηρία της και λήγει την 19.00 ώρα της τελευταίας ημέρας, εάν δε αυτή είναι κατά νόμο εξαιρετέα ή Σάββατο λήγει την ίδια ώρα της επομένης εργάσιμης ημέρας.

Όπως συνάγεται από τη διατύπωσή της, η άνω διάταξη, όπως άλλωστε και η ταυτόσημη σχεδόν διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμόζεται τόσον επί των προθεσμιών ενέργειας όσο και επί των προπαρασκευαστικών προθεσμιών, δηλαδή εκείνων, οι οποίες τάσσονται και είναι απαραίτητο να παρέλθουν πριν από την ενέργεια ορισμένης πράξης, σε τρόπο ώστε αν η τελευταία ημέρα των εν λόγω προθεσμιών συμπίπτει προς ημέρα εξαιρετέα ή Σάββατο, δεν υπολογίζεται αυτή και η προθεσμία λήγει την ίδια ώρα της επομένης εργάσιμης ημέρας, πράγμα το οποίο ισχύει και επί της 30ήμερης προθεσμίας που τάσσεται με τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., για την κατάθεση και την επίδοση του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναίρεσης.

Επομένως, αν η τελευταία (30η), πριν από τη δικάσιμο, ημέρα (με αφετηρία την επομένη της επίδοσης) συμπίπτει με εξαιρετέα ημέρα, δεν υπάρχει εμπρόθεσμη άσκηση των λόγων αυτών, οι οποίοι απορρίπτονται και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτοι, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 2 Κ.Πολ,Δ (ΟλομΑΠ 33/1996,ΑΠ332/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας η Πρόεδρος του Α2 Τμήματος όρισε δικάσιμο για τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης στις 17 Οκτωβρίου 2016.

Οι αναιρεσείοντες κατέθεσαν στις 15 Σεπτεμβρίου 2016 στην γραμματεία του Αρείου Πάγου το από 15-9-2016 δικόγραφο πρόσθετων λόγων αναίρεσης (αριθμός κατάθεσης αυτού 79/2016 του αρμόδιου Γραμματέως) το οποίο επέδωσαν στον αναιρεσίβλητο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016, όπως τούτο προκύπτει από την ...16-9-2016 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Τρικάλων, Ε.

Σ.. Έτσι, η τριακοστή ημέρα από την επομένη της επίδοσης του δικογράφου αυτού συμπίπτει με τις 16 Οκτωβρίου 2016 που είναι Κυριακή και επομένως εξαιρετέα, ενώ η επόμενη εργάσιμη ημέρα (Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016) έχει ορισθεί ως δικάσιμος της υπόθεσης, μέχρι της οποίας δεν μεσολαβεί πλήρης η 30ήμέρη προθεσμία.

Επομένως οι άνω πρόσθετοι λόγοι δεν ασκήθηκαν εμπροθέσμως και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτοι.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπησή της (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) έγιναν δεκτά, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα: "Στις 14-11-2006 ο ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος), Χ. Π. και ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης (ήδη πρώτης των αναιρεσειόντων) ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...

Ο.Ε", Ι. Π. (ήδη δεύτερος των αναιρεσειόντων), συμφώνησαν, με σχετική έγγραφη σύμβαση, να αναλάβει ο πρώτος, ως εργολάβος, την κατασκευή ενός διώροφου βιοτεχνικού κτιρίου παραγωγής ειδών ζαχαροπλαστικής σε αγροτεμάχιο 4.002 τ.μ., ιδιοκτησίας της παραπάνω εταιρείας στην επαρχιακή οδό ..., σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. ...-9- 2006 οικοδομική άδεια.

Το κτίριο θα αποτελούνταν από: α) υπόγειο, εμβαδού 340,65 τ.μ...., β) ισόγειο, εμβαδού 299 τ.μ.... και γ) πρώτο όροφο, εμβαδού 150.15 τ.μ...". Στη συνέχεια το Εφετείο περιγράφει το συμφωνηθέν έργο και συνεχίζει: "Για τις ανωτέρω εργασίες η εργολαβική αμοιβή του ενάγοντος συμφωνήθηκε κατ’ αποκοπή στο ποσό των 265.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 19%, δηλαδή (265.000 + 50.350 =) 315.350 ευρώ, στην οποία συμπεριλαμβανόταν η προμήθεια των υλικών, η μεταφορά τους στο έργο, η τοποθέτησή τους, τα ημερομίσθια και οι εργατικές εισφορές, αλλά και το εργολαβικό κέρδος του ενάγοντος, καθόσον από το παραπάνω ιδιωτικό συμφωνητικό δεν προκύπτει ούτε ακροθιγώς κάτι διαφορετικό ή αντίθετο...

Ο ενάγων εξέδωσε για το ανωτέρω συμφωνηθέν τίμημα το υπ’ αριθ. ...-12-2006 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για εργασίες Α’ φάσης, ποσού μετά του ΦΠΑ 83.300 ευρώ, το υπ’ αριθ. ...-12- 2007 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για εργασίες Β’ φάσης, ποσού μετά του ΦΠΑ 119.000 ευρώ, το υπ’ αριθ. ...-10-2008 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για εργασίες Η φάσης, στο οποίο περιλαμβανόταν και η κατασκευή του βιομηχανικού ανελκυστήρα, ποσού μετά του ΦΠΑ 71.400 ευρώ και το υπ’ αριθ. ... -3-2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, που αφορούσε το υπόλοιπο του ανωτέρω συμφωνηθέντος τιμήματος, ποσού μετά του ΦΠΑ 41.650 ευρώ.

Κατά την διάρκεια εκτέλεσης του έργου συμφωνήθηκε μεταξύ της εναγομένης-εργοδότριας εταιρείας και του ενάγοντος εργολάβου η εκτέλεση επιπλέον, των με το παραπάνω αρχικό συμφωνητικό καθορισθεισών, εργασιών και συγκεκριμένα: α) πλήρης ηλεκτρολογική εγκατάσταση εσωτερικά και εξωτερικά του κτιρίου μετά των φωτιστικών σωμάτων, έναντι αμοιβής 23.094,88 ευρώ πλέον ΦΠΑ, β) κατασκευή κεντρικής θέρμανσης με καμινάδα, λεβητοστάσιο και τοποθέτηση σωμάτων πάνελ, έναντι αμοιβής 16.090,96 ευρώ πλέον ΦΠΑ, γ) επί πλέον εργασίες εσωτερικά του κτιρίου και συγκεκριμένα χώρισμα με γυψοσανίδα στο υπόγειο, πόρτα κάτω από τη σκάλα, γυψοσανίδες στο ισόγειο, επιπλέον υδραυλικές εργασίες (λάντζα), κοιλοδοκοί για τη στήριξη της φούσκας του εξαερισμού, τέσσερις εσωτερικές πόρτες από ξύλο ανιγκρέ και μία θωρακισμένη πόρτα του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, αλουμίνια του πρώτου ορόφου και ισογείου (επί πλέον ρολά, δίφυλλη πόρτα ράμπας, χρώμα) και διάστρωση πλακιδίων του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, έναντι αμοιβής 9.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, δ) κατασκευή-διαμόρφωση εξωτερικού χώρου εμβαδού 3.500 τ.μ. (αμμοχάλικα, 3Α, άσφαλτος, αποστραγγιστικό κανάλι στην πρόσοψη μετά των εσωτερικών και εξωτερικών φρεατίων, πλήρης κατασκευή και σήμανση συγκοινωνιακού κόμβου), έναντι αμοιβής 55.667,22 ευρώ πλέον ΦΠΑ, ε) πλήρης περίφραξη όλου του οικοπέδου σε μήκος 300 τ.μ., (κατασκευή τοιχίου από μπετόν, σιδερένια κιγκλιδώματα, σιδερένιες συρόμενες πόρτες και ελαιοχρωματισμός), έναντι αμοιβής 40.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, και στ) κατασκευή υδραυλικού ανελκυστήρα (και όχι βιομηχανικού ανελκυστήρα, ο οποίος περιλαμβάνεται στο υπ’ αριθ. 142/2008 τιμολόγιο, έναντι αμοιβής 6.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

Η διενέργεια των παραπάνω πρόσθετων εργασιών, κατόπιν προγενέστερης αυτονόητης σχετικής συμφωνίας αποδεικνύεται ιδίως από το ιδιόγραφο σημείωμα του ενάγοντος με ημερομηνία Σεπτέμβριος 2009, το οποίο τιτλοφορείται: "ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ" και το υπ’ αριθμ. ...-3-2010 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, με την έννοια ότι από το περιεχόμενο αυτών προκύπτει με αδιάψευστο τρόπο ότι έλαβαν χώρα εργασίες, που είχαν επιπρόσθετο, των αρχικών, χαρακτήρα, για τις οποίες (επιπρόσθετες εργασίες) οφείλεται συνολικώς ως αμοιβή του ενάγοντος το ποσό των (23.094,88 + 16.090,96 + 9.000 + 55.667,22 + 40.000 + 6.000 = 149.853,06 ευρώ + ΦΠΑ 19% ποσού 28.472,08 =) 178.325,14 ευρώ.

Για τις ανωτέρω εργασίες και το εργολαβικό τίμημα αυτών ο ενάγων έχει εκδώσει τα αριθ. ...-3-2010, ...-3-2010 και ...-10-2008 τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Από τα ίδια πάντα αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι, συμφωνήθηκε ως επιπρόσθετη εργασία η κατασκευή στεγανού σηπτικού βόθρου, η οποία δεν περιλαμβανόταν στο αρχικό συμφωνητικό, έναντι εργολαβικού ανταλλάγματος μετά του ΦΠΑ 4.700 ευρώ.

Μάλιστα, συντάχθηκε προς τούτο μεταξύ του ενάγοντος και της πρώτης εναγόμενης και το από 10-9-2008 συμφωνητικό και εκδόθηκε από τον ενάγοντα το αριθ. ...-6-2009 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Για όλες τις παραπάνω πρόσθετες εργασίες ο ενάγων δικαιούται ως εργολαβική αμοιβή το συνολικό ποσό των (178.325,14 + 4.700 =) 183.025,14 ευρώ...

Οι εκκαλούντες (ήδη αναιρεσείοντες) δεν πλήττουν με σχετικό λόγο έφεσης την κρίση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, ότι οι ανωτέρω εργασίες πραγματοποιήθηκαν μετά την ολοκλήρωση των εργασιών που συμφωνήθηκαν με βάση το πρώτο κατά χρονολογική σειρά ιδιωτικό συμφωνητικό έργου και έχουν επιπρόσθετο χαρακτήρα, περιοριζόμενοι αυτοί να επαναφέρουν με λόγο έφεσης, ότι όλες ανεξαιρέτως οι εργασίες, δηλαδή αρχικές και μεταγενέστερες-επιπρόσθετες έχουν "σχεδόν", όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, εξοφληθεί, διότι έχουν εκδοθεί για το σύνολο των εργασιών τα υπ’ αριθμ. ...-12-2007, ...-10-2008, ...-10-2008, ...-10-2008, ...-6-2009 και ...-6-2009 και οι απευθυνόμενες στη ΔΟΥ βεβαιώσεις του ενάγοντος.

Ο ισχυρισμός περί ολοσχερούς εξόφλησης του ενάγοντος είναι ουσιαστικά αβάσιμος, δεδομένου ότι υφίσταται υπόλοιπο οφειλόμενης εργολαβικής αμοιβής του ενάγοντος. Συγκεκριμένα για όλες τις εργασίες κατασκευής του βιοτεχνικού κτιρίου (αρχικά συμφωνηθείσες και πρόσθετες) η εργολαβική αμοιβή ανήλθε στο ποσό των (315.350 + 183.025,14 =) 498.375,14 ευρώ.

Έναντι του ποσού αυτού η εναγόμενη εργοδότρια κατέβαλε σταδιακά στον ενάγοντα εργολάβο 362.000 ευρώ μέσω τραπέζης. Επίσης κατέβαλε και 8.384,20 ευρώ για παρακρατηθέντα φόρο, καθώς και 500 ευρώ για την τοποθέτηση πολυκαρβονικών στεγάστρων... Δηλαδή η εναγομένη εργοδότρια κατέβαλε συνολικά το ποσό των 370.884,20 ευρώ..., η εκκαλούσα εργοδότρια ομόρρυθμη εταιρεία ισχυρίζεται ολοσχερή εξόφληση των απαιτήσεων του ενάγοντος.

Οι επικαλούμενες για το σκοπό αυτό από την εκκαλούσα βεβαιώσεις, που συνέταξε ο ενάγων και απευθύνονταν προς τη Δ.Ο.Υ, αφορούν και αναφέρονται στην ολοκλήρωση των εργασιών κάθε συμφωνηθείσας φάσης του επίδικου έργου, ενώ πρέπει να επισημανθεί ότι δεν υπάρχει η παραμικρή έστω και υποτυπώδης αναφορά στο κείμενο αυτών περί καταβολής και εξόφλησης του αντιστοίχου για κάθε φάση του έργου εργολαβικού τιμήματος.

Επομένως, η πρώτη εναγομένη ομόρρυθμη εταιρεία, σύμφωνα με τα ανωτέρω, οφείλει στον ενάγοντα - εργολάβο το υπόλοιπο ποσό της εργολαβικής αμοιβής του, το οποίο ανέρχεται σε (498.375,14 ευρώ εργολαβική αμοιβή για όλο το έργο μείον 370.884,20 ευρώ =) 127.490,72 ευρώ, το οποίο υποχρεούται να του καταβάλει εις ολόκληρον με τους δύο εναγόμενους, αφού αυτοί ως ομόρρυθμοι εταίροι (ήδη λοιποί αναιρεσείοντες) ευθύνονται εις ολόκληρον με το νομικό πρόσωπο της εναγομένης ομόρρυθμης εταιρείας".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές το Εφετείο, αφού απέρριψε τις αντίθετες εφέσεις των διαδίκων (κατά το μέρος που αφορούσαν στο άνω κεφάλαιο), επεκύρωσε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που είχε κάνει εν μέρει δεκτή την αγωγή του αναιρεσίβλητου για καταβολή της εργολαβικής του αμοιβής και είχε υποχρεώσει τους αναιρεσείοντες να του καταβάλουν, καθένας εις ολόκληρον το προαναφερθέν ποσό με το νόμιμο τόκο.

Ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Δεν ιδρύεται όμως ο λόγος αυτός στην περίπτωση που το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεώρησε ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

Πρέπει δε την παραπάνω επιζήμια κρίση για τον αναιρεσείοντα, να σχημάτισε το δικαστήριο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο που φέρεται ως παραμορφωμένο, προϋπόθεση, η οποία δεν συντρέχει όταν το εν λόγω έγγραφο εκτιμήθηκε μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρεται η σημασία του σε σχέση με το πόρισμα για την αλήθεια ή αναλήθεια του γεγονότος που αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναιρεσης, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ, προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο, δεχόμενο ότι οι επικαλούμενες από την πρώτη αυτών βεβαιώσεις που συνέταξε ο αναιρεσίβλητος και απευθύνονταν προς την ΔΟΥ, δεν βεβαιώνουν και την εξόφληση των τιμολογίων, παραμόρφωσε το περιεχόμενο αυτών, διότι, κατά τους ισχυρισμούς τους, από τις εν λόγω βεβαιώσεις, σε συνδυασμό με τα τιμολόγια, αποδεικνύονταν η εξόφλησή τους.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι εκτός του ότι δεν προσκομίζονται τα επίμαχα έγγραφα, το Εφετείο, όπως προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασής του, δεν υπέπεσε σε διαγνωστικό σφάλμα ως προς το περιεχόμενό τους (στο κείμενο των οποίων δεν υφίσταται αναφορά καταβολής και εξόφλησης του αντίστοιχου για κάθε φάση του έργου εργολαβικού τιμήματος), όπως και οι αναιρεσείοντες εκθέτουν στην κρινόμενη αίτησή τους, αλλά αφού τα ανέγνωσε ορθά, κατέληξε, συνεκτιμώντας το περιεχόμενό τους και χωρίς να τα εξαίρει ειδικότερα, σε διαφορετικό συμπέρασμα από εκείνο που οι αναιρεσείοντες θεωρούν σωστό.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 17 του ν. 2915/2001, συντρέχει λόγος αναίρεσης όταν το δικαστήριο δέχθηκε ως αληθινά πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής καθιερώνεται ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά.

Δεν ιδρύεται, όμως, ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο της ουσίας, μετά από την εκτίμηση προσκομισθέντων και αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, καταλήξει έστω και σε εσφαλμένη περί των πραγμάτων κρίση, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη, κατ’ άρθρο 562 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 45/2014). Επίσης, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11α ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει.

Ως μη επιτρεπόμενα, κατά την άνω διάταξη αποδεικτικά μέσα, δεν θεωρούνται και τα εικονικά, τα οποία δεν ανήκουν ούτε στην κατηγορία των πλαστών ούτε στην κατηγορία των μη γνησίων εγγράφων. Επομένως το δικαστήριο μπορεί να εκτιμήσει το φερόμενο ως εικονικό έγγραφο μόνο του ή με άλλες αποδείξεις προς μόρφωση της πεποίθησής του, για το κατ’ ουσίαν βάσιμο της αγωγής χωρίς προηγουμένως να κρίνει και απορρίψει ως αβάσιμο τον περί εικονικότητάς του ισχυρισμό (ΑΠ 96/2008).

Με τον δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες, κατ’ επίκληση πλημμελειών από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 10 και 11α ΚΠολΔ, μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση, αντίστοιχα, διότι, α) δέχθηκε πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη, με το να δεχθεί, ότι οι αναφερόμενες στα ...-3-2010, ...-3-2010 και ...-3-2010 τιμολόγια, εργασίες, είναι νέες και πληρωτέες απ’ αυτούς, αντί να δεχθεί το αντίθετο και να κάνει εξ ολοκλήρου δεκτή την ένσταση εξόφλησης και β) έλαβε υπόψη της παράνομα αποδεικτικά μέσα, και συγκεκριμένα τα ανωτέρω τιμολόγια που είναι εικονικά, αφού οι αναφερόμενες σ’ αυτά εργασίες είχαν συμπεριληφθεί σε προγενέστερα αυτών τιμολόγια.

Ο με στοιχείο α ανωτέρω λόγος είναι απαράδεκτος, διότι πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων κρίση του δικαστηρίου και ο με στοιχείο β είναι αβάσιμος, διότι, αφενός μεν, όπως προκύπτει από την επισκόπηση (άρθρ. 562 παρ. 1 ΚΠολΔ) της από 6-5-2014 έφεσης των αναιρεσειόντων και των από 20-3-2015 προτάσεών τους ενώπιον του Εφετείου (σχ.

ΑΠ 835/2008), δεν προέβαλαν ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας τέτοιον περί εικονικότητας ισχυρισμό, αφετέρου δε, τα εικονικά έγγραφα δεν είναι παράνομα κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 11α ΚΠολΔ αποδεικτικά μέσα.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν αυτοί, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Δεκεμβρίου 2015 αίτηση και τους από 15 Σεπτεμβρίου 2016 πρόσθετους αυτής λόγους των: 1) ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Ι. Π. &ΣΙΑ ΟΕ", 2) Ι. Π. και 3) Β. Γ., για αναίρεση της 245/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2017.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Απριλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ