Greek Supreme Court dismisses appeal for vagueness regarding substantive law violation under Article 559 of Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the Municipality of Lamia's appeal against the Second Instance Court's decision on unpaid wages. The appellant argued the lower court violated Law 3250/2004 by accepting the employment contract's validity, but the appeal failed to specify the exact legal provisions violated or the precise factual errors. The court ruled that an appeal must explicitly cite the violated substantive law articles and the specific factual circumstances constituting the error, which were absent here. Consequently, the appeal was declared inadmissible for lack of clarity, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(2), 559(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging a violation of substantive law must explicitly cite the specific legal provisions violated and the factual circumstances constituting the error, as vague references render the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2087 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2087/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου - Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΛΑΜΙΕΩΝ" που εδρεύει στη Λαμία και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Κουτκιά και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Φ. του Ν., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Τρίμη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/4/2009 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 391/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 65/2012 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 25/5/2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 14/10/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης.
Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αρ. 1 ΚΠολΔ), που συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε κανόνα ουσιαστικού δικαίου μη εφαρμοστέο ή παρέλειψε την εφαρμογή του εφαρμοστέου είτε προσέδωσε στον εφαρμοσθέντα κανόνα έννοια διαφορετική από εκείνη την οποία έχει, απαιτείται, μεταξύ άλλων, να αναφέρονται στο αναιρετήριο, και μάλιστα ενάριθμα, οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες κανόνες δικαίου και σε τι συνίσταται το σφάλμα της απόφασης ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή τους, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, υπό τα οποία συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου.
Η αοριστία δε του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ.ΑΠ 20/2005, ΑΠ 1592/2006, ΑΠ 601/2011, ΑΠ 1827/2013). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφαση του έκανε δεκτή την ένδικη, περί καταβολής δεδουλευμένων αποδοχών από σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, αγωγή της αναιρεσίβλητης, δεχόμενο ότι η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση εργασίας ήταν έγκυρη, παραβίασε τις διατάξεις του νόμου 3250/2004, είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, εφόσον δεν αναφέρονται τα, ως άνω αναφερόμενα, προσδιοριστικά για τη θεμελίωση του στοιχεία.
Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (αρθ. 176, 183 ΚΠολΔ), τα οποία θα οριστούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 281 παρ. 2 του νόμου 3463/2006.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25-5-2012 αίτηση του Δήμου Λαμιέων, για αναίρεση της 65/2012 απόφασης του Εφετείου Λαμίας.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια (1.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14-11-2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ