Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CZ 89/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fees and failure to interrupt appeal fee waiver denial deadline.

Geschäftsnummer V CZ 89/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to grant a waiver of appeal fees. The appellant failed to pay the required court fees within the statutory one-week period following the service of the denial order. The court held that filing an inadmissible appeal against the fee waiver denial did not interrupt this deadline, and the appellant provided insufficient evidence of financial inability to qualify for a waiver.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 112 ust. 3 u.k.s.c. The Supreme Court recognizes that a decision denying a request for exemption from appeal fees is not subject to separate appeal, and filing an inadmissible appeal against such a decision does not interrupt the one-week deadline for paying the appeal fee.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal fee waiver non-payment of fees interruption of deadline inadmissible appeal court costs procedure Widerspruchsverfahren bei Pfändung Klagerückzug Kostenerlass

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 380 k.p.c.
Na podstawie art. 380 k.p.c. wnosiła o kontrolę postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 sierpnia 2017 r.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.Na wniosek pozwanej zawarty w odpowiedzi na zażalenie Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie § 2 pkt 6 w zw.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
394 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
z art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 176 § 1 Konstytucji RP
Zarzuciła naruszenie art. 176 § 1 Konstytucji RP, art.
art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c
176 § 1 Konstytucji RP, art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c., art.
art. 3986 § 2 k.p.c
394 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 357 § 2 k.p.c
2 u.k.s.c., art. 357 § 2 k.p.c., art.
art. 380 k.p.c
Na podstawie art. 380 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV CZ 2/15
Supreme Court allows appeal by overturning appellate court's refusal of partial court fee waiver for cassation appeal.
II CZ 50/17
Supreme Court allows appeal against dismissal of cassation appeal due to non-payment of court fees.
V CZ 84/16
Polish Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fees due to insufficient financial documentation.
V CZ 10/12
Supreme Court dismisses appeal for non-payment of filing fee within statutory deadline. The court rejects the appeal because the fee was not paid within the one-week period. The court holds that filing a second appeal does not extend the deadline for the first appeal's fee. The decision emphasizes strict adherence to procedural time limits for court fees. The ruling clarifies that procedural errors regarding fee payment lead to dismissal. The court applies the Civil Procedure Code to enforce strict procedural compliance. The outcome is a dismissal due to failure to meet financial procedural requirements.
IV CZ 86/13
Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees within the statutory deadline. The appeal was rejected because the fee payment deadline expired two days after the decision was served. The court held that the non-appealable fee waiver order does not alter the appeal fee deadline. The decision confirms that the appeal fee must be paid within one week of the final decision's service. The court rejected the argument that the fee waiver order should be treated as a first-instance judgment. The ruling emphasizes strict adherence to statutory time limits for court fee payments. The court found no constitutional violation in the dismissal of the appeal. The decision clarifies the procedural rules regarding court fees in cassation proceedings. The appeal was dismissed due to failure to pay the required court fees on time.
III CZP 82/16
Supreme Court rules that failure to pay court fees for a lawyer's appeal results in dismissal, not refund. The court clarifies that the seven-day deadline for payment is mandatory for legal representatives.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CZ 89/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)‎SSN Maria Szulc‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowowej "G." w C.‎przeciwko Gminie Miasto C. i Spółdzielni Mieszkaniowej "L." w C.‎o wydanie nieruchomości i uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2017 r.,‎zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w C.‎z dnia 21 września 2017 r., oddala zażalenie i zasądza od powódki na rzecz pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej "L." w C. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną powódki Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej „G.” w C. z powodu jej nieopłacenia w ustawowym terminie. Wniosek powódki o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego w C. z dnia 25 sierpnia 2017 r. Postanowienie to doręczono powódce w dniu 30 sierpnia 2017 r. wraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty. Skarżąca, nie uiściwszy opłaty, złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, a także wniosła zażalenie na postanowienie odmawiające jej zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej do Sądu Apelacyjnego.

Odrzucając skargę kasacyjną, Sąd Okręgowy w C. stwierdził, że złożenie niedopuszczalnego zażalenia na wydane przez sąd drugiej instancji postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie przerywa biegu terminu tygodniowego przewidzianego w art. 112 ust. 3 u.k.s.c.Powódka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie art. 176 § 1 Konstytucji RP, art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 112 ust. 2 u.k.s.c., art. 357 § 2 k.p.c., art. 103 u.k.s.c.

Na podstawie art. 380 k.p.c. wnosiła o kontrolę postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 sierpnia 2017 r. oddalającego jej wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa „L.” z siedzibą w C. wnosiła o oddalenie zażalenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy w postępowaniu wywołanym zażaleniem na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną rozpoznaje, na wniosek zawarty w zażaleniu, m. in. niepodlegające odrębnemu zaskarżeniu postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych (odrzucające lub oddalające wniosek o takie zwolnienie), jeżeli przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej było jej nieopłacenie (art. 380 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c., por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2015 r., IV CZ 2/15, nie publ. i z dnia 27 czerwca 2017 r., II CZ 50/17, nie publ.).

Wniosek powódki o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego w C. z dnia 25 sierpnia 2017 r. Należy zgodzić się z Sądem Okręgowym, że skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów sądowych. Samo twierdzenie, że z racji swych celów statutowych nie prowadzi działalności gospodarczej, a także powołanie się na liczne zobowiązania, nie mogły być uznane za spełnienie wymagania z art. 103 u.k.s.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2017 r., V CZ 84/16, nie publ.).

Do wniosku nie zostały natomiast dołączone żadne materiały umożliwiające weryfikację twierdzeń powódki, mimo że jest podmiotem zobowiązanym do prowadzenia dokumentacji rachunkowej. Doręczenie wspomnianego postanowienia w dniu 30 sierpnia 2017 r. wraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty aktualizowało po stronie powodowej obowiązek wniesienia opłaty w terminie tygodniowym, który minął bezskutecznie 6 września 2017 r. Skarga kasacyjna, jako nieopłacona, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 112 ust. 3 u.k.s.c.

W razie wniesienia przez stronę zastępowaną przez radcę prawnego (adwokata, rzecznika patentowego) skargi kasacyjnej, od której stosownie do wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia pobiera się opłatę stałą lub stosunkową, sąd drugiej instancji, po doręczeniu postanowienia oddalającego w całości lub w części wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz bezskutecznym upływie terminu przewidzianego w art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 623) odrzuca skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 16 marca 2017 r., III CZP 82/16 zasada prawna, dotychczas nie publ.).

Zawodowy pełnomocnik strony, do którego ma zastosowanie art. 112 ust. 3 u.k.s.c. jest bowiem zobowiązany do uiszczenia należnej opłaty od skargi kasacyjnej w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Apelacyjny prawidłowo uznał więc, że termin do opłacenia skargi kasacyjnej przez skarżącego rozpoczął bieg od dnia doręczenia jego pełnomocnikowi postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od opłaty należnej od skargi i upłynął bezskutecznie.Wniesienie niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie wydane przez sąd drugiej instancji oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie przerwało biegu terminu tygodniowego, przewidzianego w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r., V CZ 10/12, nie publ. i z dnia 28 listopada 2013 r., IV CZ 86/13, nie publ.).

Z przytoczonych względów, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.Na wniosek pozwanej zawarty w odpowiedzi na zażalenie Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). kc jw