Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees within the statutory deadline. The appeal was rejected because the fee payment deadline expired two days after the decision was served. The court held that the non-appealable fee waiver order does not alter the appeal fee deadline. The decision confirms that the appeal fee must be paid within one week of the final decision's service. The court rejected the argument that the fee waiver order should be treated as a first-instance judgment. The ruling emphasizes strict adherence to statutory time limits for court fee payments. The court found no constitutional violation in the dismissal of the appeal. The decision clarifies the procedural rules regarding court fees in cassation proceedings. The appeal was dismissed due to failure to pay the required court fees on time.

Sygn. akt IV CZ 86/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa H. G. przeciwko C. K. i S. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2013 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 14 marca 2013 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy odrzucił, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. jako nieopłaconą w terminie określonym w art. 112 ust. 3 u.k.s.c., bowiem wobec doręczenia pełnomocnikowi powódki odpisu postanowienia o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych w dniu 28 stycznia 2013 r. termin do uiszczenia opłaty upłynął z dniem 4 lutego 2013 r. i w terminie tym opłata nie została uiszczona. W zażaleniu, powódka zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Jako przyczynę nie uiszczenia opłaty w terminie wskazała własną ocenę, że postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym powinno być rozpatrywane jako orzeczenie sądu pierwszej instancji i podlegać zażaleniu. W celu zaskarżenia tego postanowienia powódka złożyła wniosek o doręczenie uzasadnienia i w jego konsekwencji toczyło się postępowanie zakończone postanowieniem o odrzuceniu wniosku oraz odrzuceniu zażalenia na to postanowienie. Powódka podkreśliła nadto, iż niezaskarżalność tego postanowienia powoduje naruszenie zasady swobodnego dostępu do sądu i konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 112 ust. 3 u.k.s.c., jeżeli pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego podlega opłacie stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub wartości zaskarżenia i wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, to tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od doręczenia stronie prawomocnego postanowienia. Przepis ten ma zastosowanie również w wypadku częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca nie kwestionuje, że nie opłaciła opłaty od skargi kasacyjnej w terminie wskazanym w art. 112 ust. 3 u.k.s.c., a jedynie wskazuje na własny pogląd prawny co do zaskarżalności postanowienia sądu drugie instancji 3 w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pogląd ten nie znajduje uzasadnienia w świetle obowiązującego stanu prawnego. Zaskarżalność postanowień sądu drugiej instancji została uregulowana w art. 3941 i 394 2 k.p.c. i postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej nie należy do żadnej kategorii postanowień wymienionych w tych przepisach. Jako postanowienie niezaskarżalne nie podlega ono uzasadnieniu (art. 398 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 357 § 2 k.p.c.). Nie ma więc podstaw do uznania, że początek biegu terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej w wypadku odmowy lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych przez sąd drugiej instancji wyznacza inna data, niż określona w art. 112 ust. 3 u.k.s.c., a zwłaszcza, że jest to data zakończenia postępowania wywołanego wniesieniem niedopuszczalnego środka zaskarżenia prawomocnego postanowienia.

Nie ma także podstaw do stwierdzenia, że niezaskarżalność omawianego postanowienia powoduje naruszenie zasady swobodnego dostępu do sądu i naruszenie konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego. W wypadku odrzucenia skargi kasacyjnej prawidłowość postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych podlega bowiem kontroli Sądu Najwyższego na wniosek skarżącego na podstawie art. 380 k.p.c. W niniejszej sprawie skarżący takiego wniosku nie złożył. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jw