Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 517/08 KI-generiert

Cassation appeal dismissed as inadmissible because the disputed value in each claim was below the statutory threshold.

Geschäftsnummer IV CSK 517/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a judgment in two separate civil proceedings. The defendant argued for the review of both the main claim and the reciprocal claim, but the court found the total disputed value in each individual claim to be under 50,000 PLN. Consequently, the appeal was declared inadmissible because it failed to meet the minimum value requirement for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 398 § 2 ust. 1 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter in each distinct claim is lower than the statutory threshold, requiring separate assessment for each claim even when joined.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility value of subject matter statutory threshold separate claims assessment Code of Civil Procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 398 § 2 ust. 1 k.p.c.
w sprawach o prawa majątkowe, a określonej w art. 398 2 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 6 k.p.c.
w sprawach o prawa majątkowe, a określonej w art. 398 2 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
art. 3986 § 3 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 517/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa S.K. i A.K.

przeciwko J.K.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

oraz w sprawie z powództwa J.K.

przeciwko S.K. i A.K.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 stycznia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanego J.K.

od wyroku Sądu Okręgowego w E.

z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu odwoławczego

oddalającego jego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji uwzględniającego

powództwo główne i oddalającego powództwo wzajemne skarżącego. W skardze

kasacyjnej pozwanego określono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę łączną

50.000 zł, z której 25.000 zł obejmuje wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie

o ustalenie, a kolejne 25.000 zł określa wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu

zaskarżenia niższą od wartości przesądzającej o dopuszczalności skargi kasacyjnej

w sprawach o prawa majątkowe, a określonej w art. 398 2 § 1 k.p.c. na poziomie

50.000 zł.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem, ocena dopuszczalności skargi

kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 398 2 § 1 k.p.c.)

powinna być odniesiona odrębnie do rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji

o powództwie głównym i o powództwie wzajemnym. Jeżeli więc w skardze

kasacyjnej kwestionuje się rozstrzygnięcie zarówno o powództwie głównym, jak

i o powództwie wzajemnym, to wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się osobno

dla każdego z tych powództw (postanowienie SN z dnia 15 maja 2007 r., V CZ

35/07, niepubl.; postanowienie SN z dnia 12 kwietnia 2007 r., I PK 15/07, OSNP

2008 r., nr 15-16, poz. 225). Również w razie łącznego orzeczenia zapadłego

w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania ocena dopuszczalności

zaskarżenia go skargą kasacyjną musi być przeprowadzona w odniesieniu do

każdej z połączonych spraw z osobna (wyrok SN z dnia 6 października 2006 r.,

V CSK 206/06, niepubl.; wyrok SN z dnia 22 września 1967 r., I CR 158/67, OSNC

1968, nr 6, poz. 105).

W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, działając na podstawie

art. 3986 § 3 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c.