Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 233/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of special grounds under Civil Procedure Code Article 3989. Appeal fails to prove legal interpretation disputes.

Geschäftsnummer IV CSK 233/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the lower court's decision to reject the claim for acquisitive prescription of co-heirs' shares. The appellant argued that Article 339 of the Civil Code required a new legal interpretation due to conflicting judicial precedents, but failed to cite specific Supreme Court rulings demonstrating such divergence. The court ruled that the appeal lacked the special grounds required by Article 3989 of the Civil Procedure Code, as the legal interpretation of the relevant statute was already established and uniform in Supreme Court jurisprudence.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3983 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 339 k.c.: A cassation appeal must be grounded on special reasons of public interest; mere invocation of potential legal interpretation issues without citing specific Supreme Court precedents showing divergent case law is insufficient to justify reopening the case.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal grounds acquisitive prescription co-heirs shares legal interpretation dispute Civil Procedure Code special grounds requirement uniform jurisprudence

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3983 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Potrzebę wykładni przepisów prawa, powodującą rozbieżności w orzecznictwie, odniosła do art.
Art. 339 k.c.
Wykładnia art. 339 k.c. odnosząca się do zasiedzenia udziałów współwłaścicieli czy spadkobierców, dokonywana była w wielu orzeczeniach Sądu Najwyższego, prezentujących jednolite stanowisko.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 3983 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 339 k.c
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 233/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku A. G.‎przy uczestnictwie M. G., A. K., D. G., T. G., B. J., J. M., A. N., D. N., K. N., W. N., Z. N. i B. P.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 19 czerwca 2013 r., którym oddalony został jej wniosek o stwierdzenie zasiedzenia udziałów współspadkobierców w wymienionych nieruchomościach, tworzących gospodarstwo rolne.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Potrzebę wykładni przepisów prawa, powodującą rozbieżności w orzecznictwie, odniosła do art. 339 k.c., utrzymując że nie został przedstawiony jakikolwiek dowód zezwalający na obalenie wprowadzonego nim domniemania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.

Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Odwołanie się do przyczyny istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, jak też, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z dnia 8 lipca 2008, I CSK 111/08; z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11; z dnia 4 kwietnia 2012 r., III SK 39/11; z dnia 26 kwietnia 2012 r., III SK 43/11, niepublikowane).

Skarżąca nie wypełniła obowiązku przedstawienia orzeczeń Sądu Najwyższego, które wskazywałyby na istnienie rozbieżności stanowisk. Wykładnia art. 339 k.c. odnosząca się do zasiedzenia udziałów współwłaścicieli czy spadkobierców, dokonywana była w wielu orzeczeniach Sądu Najwyższego, prezentujących jednolite stanowisko. Nie ma możliwości kwestionowania wiążących Sąd Najwyższy ustaleń, które były podstawą postanowienia Sądu drugiej instancji, za pośrednictwem kwestionowania ugruntowanej wykładni prawa materialnego.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [aw]