Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CSK 301/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and failure to prove obviousness under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer III CSK 301/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M.C. against a lower court's decision regarding a tax entry. The appellant argued the appeal was obviously justified but failed to provide the specific legal reasoning required by law. The court ruled that without demonstrating an obvious violation of law or a need for legal interpretation, the appeal does not meet statutory requirements for admission.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious justification must explicitly articulate the legal grounds for this claim; failure to do so renders the appeal inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious justification requirement legal interpretation necessity Civil Procedure Code tax entry dispute

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
Art. 3984 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 2 k.p.c.),
Art. 520 § 3 k.p.c.
o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 3986 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 2 k.p.c.),
art. 520 § 3 k.p.c
o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CSK 301/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa Naczelnika Urzędu Skarbowego

w M.

przy uczestnictwie M. C.

o wpis,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 stycznia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 26 maja 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od uczestniczki na rzecz

wnioskodawcy - Skarbu Państwa, Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa - kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem

zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Uczestniczka M. C. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu

Okręgowego z dnia 26 maja 2011 r., podnosząc jako okoliczność uzasadniającą

przyjęcie skargi do rozpoznania, że jest ona uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego,

iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku

zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość”

i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście

uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł

z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych

zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy

rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy

(postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07,

niepubl., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 niepubl., z dnia 27 kwietnia

2006 r., I CZ 15/06, niepubl., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.).

Powołanie się przez skarżącego - także po wdrożeniu postępowania

naprawczego przewidzianego w art. 130 § 1 w związku z art. 398 4 § 2, art. 391 § 1

i 39821 k.p.c. - na to, iż skarga jest uzasadniona, bez wskazania, że chodzi

o zasadność „oczywistą” oraz bez wymaganego uzasadnienia powoduje, że skarga

nie spełnia ustawowych wymagań określonych w art. 398 4 k.p.c., w związku z czym

podlega odrzuceniu.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 2 k.p.c.),

o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3

k.p.c.