V CNP 50/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 50/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi J. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt I ACa

(…) [I WSC (…)],

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie X. i Prezydentowi Miasta B.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2010 r.,

odrzuca skargę oraz zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa (Prokuratoria

Generalna Skarbu Państwa) kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu

kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących

stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Przedmiotem sprawy, w której wniesiono skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia było żądanie zasądzenia kwoty 188 500 zł z tytułu

wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. W sprawie tej skarżący

mógł – zgodnie z art. 3981 § 1 i art. 3982 k.p.c. – wnieść skargę kasacyjną od

zaskarżonego wyroku.

W sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych,

dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest uzależniona od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek,

wymienionych w art. 4241 § 2 k.p.c. – istnienia wyjątkowego wypadku oraz

występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z

naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo

praw człowieka i obywatela. Skarżący przesłanek tych nie wskazał.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać również uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu

wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz

określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia

niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia

przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23

września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie

publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III

CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że

zaskarżonym orzeczeniem została wyrządzona mu szkoda w wysokości określonej

pozwem, gdyż został pozbawiony spadku jako jeden ze spadkobierców po zmarłym J. J.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 424 8 § 2

k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 §

1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.