IV KK 367/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt IV KK 367/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. w sprawie W. B. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R. Wydział V Karny z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt V Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
Legislator headnote
AI generatedart. 532 § 1 k.p.k, art. 532 k.p.k; IV KK 367/20 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt IV KK 367/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. w sprawie W. B. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R. Wydział V Karny z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt V Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 367/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. w sprawie W. B. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R. Wydział V Karny z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt V Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 maja 2019 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIEWniosek złożony przez obrońcę skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II KK 361/13, LEX nr 1427396).
Wskazać należy, że mimo przedstawienia we wniosku obrońcy skazanego W. B. o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności obszernej argumentacji dotyczącej jego licznych problemów zdrowotnych, które miałyby uniemożliwiać mu odbywanie przez niego tej kary, argumenty te nie mogły przekonać o konieczności zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k. Przede wszystkim, powołanie się na treść zarzutów nie może być uznane za wystarczające w tym przypadku – nie mogą one bowiem automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka skazany nie powinien ponieść w ogóle kary.
Brak bowiem możliwości uznania na tym etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że prima facie zarzuty podniesione w kasacji wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej dotyczącej czynienia ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji, że powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego. Należy podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Co więcej, przyczyną wstrzymania wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności nie może stać się w tym przypadku zły stan zdrowia skazanego. W opisie tego stanu zdrowia nic nie wskazuje na to, by wykonanie prawomocnego wyroku pociągało za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla niego. Należy podkreślić, że skazany był już uprzednio karany i pomimo takiego stanu zdrowia ponownie przestępstwo popełnił, chociaż musiał sobie znakomicie zdawać sprawę, że wkroczenie znów na drogę przestępstwa musi wiązać się z ponoszeniem odpowiednich konsekwencji prawno-karnych.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.