Legislator Case Law & Legislation
II KK 361/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal suspension request as mere cassation filing lacks sufficient grounds for extraordinary stay of execution.

Case Number II KK 361/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final prison sentence based on Article 532 § 1 of the Code of Criminal Procedure. The court held that the mere act of filing a cassation appeal does not justify suspending a legally enforceable judgment. Instead, the defense failed to demonstrate either a high probability of the cassation's success or specific circumstances causing irreparable harm, such as the personal hardships of the defendant's family, which were deemed insufficient to warrant an extraordinary stay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.w. The institution of suspending the execution of a final judgment is exceptional and requires more than just the filing of a cassation appeal; it necessitates either a clear indication of the appeal's merit or proof of unique, irreversible consequences from executing the sentence.

Keywords

AI generated
suspension of execution cassation appeal final judgment irreversible consequences Code of Criminal Procedure extraordinary stay prison sentence

Cited Legislation

AI generated
Art. 532 § 1 k.p.k.
L.), obrońcy obydwu skazanych zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. Odnosząc się do tych wniosków Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Art. 9 § 1, 2 k.k.w.
Dotyczy wszak orzeczeń prawomocnych, a przez to i bezzwłocznie – co do zasady, jak to przewiduje przepis art. 9 § 1 i § 2 k.k.w – wykonalnych, wydawanych (w przypadku kasacji stron) w następstwie przeprowadzenia kontroli instancyjnej.
Art. 150 k.k.w.
Analiza tych dokumentów i wskazanych przy tym przez obrońcę faktów może – co najwyżej – uzasadniać przekonanie o tym, że mogą one stanowić (i to też ewentualną) podstawę odroczenia, bądź przerwy w wykonywaniu kary (art. 150 i 153 k.k.w.
Art. 153 k.k.w.
art. 231 § 1 k.k
art. 532 § 1 k.p.k
L.), obrońcy obydwu skazanych zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
V KKN 11/96 – S. Zabłocki
postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 1996, V KKN 11/96 – S. Zabłocki, Przegląd orzecznictwa SN, Palestra 1996, nr.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 361/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie T.L. i A. Ż. skazanych z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 231 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2014 r., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 kwietnia 2012 r., zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 czerwca 2013 r., na podstawie art. 532 § 1 kpk a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacjach wniesionych od wskazanego powyżej wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 czerwca 2013 r., zmieniającego wyrok Sadu Okręgowego z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt VIII K …/08, także poprzez wymierzenie skazanym T. L. i A. Ż. nowych kar łącznych pozbawienia wolności za przypisane im przestępstwa w wymiarze: 2 lat (A. Ż.) i 2 lat i 3 miesięcy (T. L.), obrońcy obydwu skazanych zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. Odnosząc się do tych wniosków Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wnioski - w stwierdzonych w sprawie okolicznościach – nie zasługują na uwzględnienie. 2 Nie ulega wątpliwości, że określona w art. 532 § 1 k.p.k. instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma charakter wyjątkowy. Dotyczy wszak orzeczeń prawomocnych, a przez to i bezzwłocznie – co do zasady, jak to przewiduje przepis art. 9 § 1 i § 2 k.k.w – wykonalnych, wydawanych (w przypadku kasacji stron) w następstwie przeprowadzenia kontroli instancyjnej. Potrzebę zastosowania wstrzymania wykonania kary nie może zatem na pewno uzasadniać sama czynność procesowa – wniesienia kasacji.

Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Przy czym w tym drugim przypadku – jak to akcentuje się w orzecznictwie (np. por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 1996, V KKN 11/96 – S. Zabłocki, Przegląd orzecznictwa SN, Palestra 1996, nr. 5 -6, s. 235) wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien też zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionych w kasacji zarzutów i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.

Analizując wniesione na rzecz skazanych kasacje w kontekście owych wymogów dotyczących możliwości zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonego nimi orzeczenia, nie sposób uznać, by przedmiotowe wnioski obrońców skazanych zasługiwały na uwzględnienie. Zarzuty podnoszone w kasacjach (jakkolwiek niektóre „nominalnie” znacznej rangi) nie implikują jednak takiego oczywistego przekonania o tym, że istotne względy przemawiają za ich niewątpliwą zasadnością. Stopień prawdopodobieństwa takiej ich oceny nie jest bowiem na tyle wysoki, by obecnie pozwalał - z tego tylko powodu – uznać potrzebę wstrzymania wykonania orzeczonych wobec skazanych prawomocnych kar.

Nadto, przytaczane przez obrońcę skazanego A. Ż. (i potwierdzone przedłożoną dokumentacją) okoliczności dotyczące jego córki, żony i jej rodziców (k. 15 – 17; 20 – 71 akt SN II KK … /13) nie mają też na tyle doniosłego i 3 nieodwracalnego charakteru, by samoistnie dowodzić potrzeby zastosowania, wobec tego skazanego, przepisu art. 532 § 1 k.p.k. Analiza tych dokumentów i wskazanych przy tym przez obrońcę faktów może – co najwyżej – uzasadniać przekonanie o tym, że mogą one stanowić (i to też ewentualną) podstawę odroczenia, bądź przerwy w wykonywaniu kary (art. 150 i 153 k.k.w.

Z tych to względów postanowiono jak wyżej.