IV CZ 5/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 5/09

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie z powództwa I.G.

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 lutego 2009 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 września 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

apelację powódki I.G., w sprawie o zapłatę. Sąd wskazał, iż od apelacji, wniesionej

przez profesjonalnego pełnomocnika nie została uiszczona opłata w wysokości

stałej.

W zażaleniu z dnia 9 października 2008 r. powódka wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny trafnie przyjął,

że w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

„o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” (u.k.s.c.) w jej pierwotnym brzmieniu.

W sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia zmian w u.k.s.c. wprowadzonych

ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. „o zmianie ustawy o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych”. Zgodnie z art. 2 tejże, do spraw wszczętych przed dniem

jej wejścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe, por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 20 grudnia 2007 r., V CSK 454/07, oraz z dnia 4 lipca 2008 r.,

I CZ 57/08. Ustawa zmieniająca weszła w życie w dniu 10 marca 2007 r.,

tymczasem pozew w sprawie został wniesiony w dniu 26 października 2006 r.

Zgodnie z pierwotnym brzmieniem art. 14 ust. 2 u.k.s.c., powódka, zwolniona

od kosztów sądowych, była obowiązana uiścił opłatę podstawową od wniesionej

apelacji.

Zaniechanie

tego

obowiązku,

w

sytuacji

gdy

powódka

była

reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, skutkuje odrzuceniem

apelacji bez wezwania o uiszczenie opłaty.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).