Cassation appeal dismissed because mandatory court fee for fee-exempt party was not paid under old law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a fee-exempt plaintiff's lawyer without paying the mandatory basic fee. Although a 2006 law amendment abolished this fee requirement, it only applied to cases started after March 10, 2007. Since the current case began in 2006, the old rule remained in force, and the court rejected the appeal for non-payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 14 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 100 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 2 of the Act of 14 December 2006; The obligation to pay the basic court fee by a party exempted from court costs applies only to cases commenced before the legislative change abolishing such an obligation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 454/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa A.M. przeciwko B.K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie W rozpoznawanej sprawie, wszczętej w dniu 24 lutego 2006 r., powódka postanowieniem z dnia 5 maja 2006 r. została zwolniona w całości od kosztów sądowych.
Po wydaniu wyroku przez Sąd drugiej instancji w dniu 22 maja 2007 r., pełnomocnik powódki wniósł w dniu 20 sierpnia 2007 r. skargę kasacyjną bez uiszczenia opłaty podstawowej. Obowiązek uiszczenia w takiej sytuacji przez zawodowego pełnomocnika opłaty podstawowej w wysokości stałej 30 zł, bez wzywania o jej uiszczenie, wynika z art. 14 ust. 2 oraz art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), a konsekwencje nie wykonania tego obowiązku przewiduje art. 1302 § 3 k.p.c., nakazujący odrzucenie przez sąd nie opłaconego, między innymi opłatą podstawową, środka odwoławczego.
Wprawdzie przepisy art. 14 ust. 2 i art. 100 ust. 2 u.k.s.c. zostały zmienione na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2007 r., Nr. 21, poz. 123), która weszła w życie w dniu 10 marca 2007 r. i uchyliła wskazany wyżej obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę zwolnioną przez sąd od kosztów sądowych, jednak zmiana ta nie objęła swoim zasięgiem rozpoznawanej sprawy. Zgodnie bowiem z art. 2 ustawy zmieniającej, do spraw wszczętych przed jej wejściem w życie stosuje się przepisy dotychczasowe.
Oznacza to, jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 września 2007 r. II CZ 64/07 (nie publ.), że ustawodawca znosząc obowiązek uiszczania opłaty podstawowej nie wprowadził zasady podwójnego odesłania, a zatem wyłączone jest stosowanie art. 149 ust. 1 u.k.s.c. W konsekwencji należy uznać, że obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej przez stronę zwolnioną przez sąd od kosztów sądowych został uchylony wskazaną wyżej ustawą nowelizacyjną z dnia 14 grudnia 2006 r. tylko w sprawach wszczętych po dniu 10 marca 2007 r. 3 W rozpoznawanej sprawie, która została wszczęta przed tą datą, zawodowy pełnomocnik powódki obowiązany był uiścić opłatę podstawową w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej.
Ponieważ tego nie uczynił Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. skargę tę odrzucił.