IV CNP 92/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 92/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I Cz (…),

w sprawie z powództwa S. W.

przeciwko A. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 grudnia 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r. Sąd Okręgowy w E. oddalił zażalenie

pozwanego A. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 5 marca 2008 r. w

przedmiocie przywrócenia terminu i odrzucenia sprzeciwu od nakazu zapłaty. Podstawą

skargi jest naruszenie przepisu art. 115 k.c. w zw. z art. 165 § 1 k.p.c., art. 139 § 1 i 2

k.p.c. w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca

1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę

w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697) oraz art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art.

367 § 3 k.p.c. Jak wskazał skarżący, przez wydanie orzeczenia została wyrządzona

szkoda poprzez brak możliwości zaskarżenia nakazu zapłaty, którym zasądzono kwotę

3184 zł, w sytuacji gdy skarżący przed wytoczeniem powództwa zapłacił dochodzoną

kwotę. Zarzucał także, że zażalenie rozpoznane zostało w składzie jednego sędziego,

co stanowi o nieważności postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego

wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej

powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z

prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z

dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP

19/05, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Wskazała jedynie, że został

wydany w stosunku do niego nakaz zapłaty.

Nie jest spełnieniem omawianego wymagania odwołanie się do szkody

hipotetycznej, a nawet obiektywnie pewnej, ale takiej, która jeszcze nie wystąpiła. W

celu uprawdopodobnienia nie wystarczy również odwołanie się tylko do faktów

powszechnie

znanych

lub

życiowego

doświadczenia.

W

postanowieniu

z 27 października 2005 r., (V CNP 28/2005, niepubl.) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga

o stwierdzenie niezgodności prawomocnego

orzeczenia

z prawem nie służy

zapobieganiu wyrządzenia szkody mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia

sądowego.

Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym, niniejsza skargę aprobuje pogląd, że

skarżący może powoływać się tylko na taką szkodę, która została już wyrządzona na

skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, a nie na szkodę, która może powstać dopiero

w przyszłości.

Skarga

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego

orzeczenia nie służy bowiem zapobieganiu wyrządzeniu szkody, mogącej powstać na

skutek jego wydania, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia

będzie stanowić podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o

naprawienie szkody wyrządzonej tym orzeczeniem (art. 417 1 § 2 k.c.; tak SN w

postanowieniu z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, podobnie w postanowieniu SN z

dnia 27 lipca 2007 r., I BU 6/07, OSNP 2008/17-18/271).

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym

m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 424 5 § 1 k.p.c. Z tych

względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Marginalnie już tylko należy wskazać, że przepisy o składzie sądu w niniejszej

sprawie regulują przepisy art. 50510 w związku z art. 4971 i nast. k.p.c., a nie przepisy

przytoczone w skardze.