IV CNP 8/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 8/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski

w sprawie ze skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w T.

z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt VIII Ca (…),

w sprawie z powództwa E. G.

przeciwko D. G.

o przywrócenie naruszonego posiadania,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 kwietnia 2010 r.,

odrzuca skargę; odstępuje od obciążenia powódki kosztami zastępstwa prawnego

w postępowaniu kasacyjnym na rzecz pozwanego.

Uzasadnienie

Powódka E. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 maja 2008 r. w którym

oddalono apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 lutego 2008 r.

w sprawie o przywrócenie naruszonego posiadania. Zaskarżonemu orzeczeniu

zarzuciła naruszenie przepisu prawa materialnego: art. 5 k.c. w zw. z art. 342 k.c. i art.

478 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz dokonanie oceny całokształtu

okoliczności sprawy i zgodności z zasadami współżycia społecznego z oczywistym

naruszeniem praw podmiotowych skarżącej. Wskazała również naruszenie prawa

procesowego: art. 478 k.p.c. bowiem w sprawach o naruszenie posiadania sąd

powinien był badać jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia oraz art. 385

k.p.c. poprzez oddalenie apelacji skarżącej jako oczywiście bezzasadnej, mimo iż

istniały podstawy do uchylenia zaskarżonego apelacją wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że

wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem.

Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy, polega na przedstawieniu wyodrębnionego

wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej

powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z

prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl.,

z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP

19/05, niepubl.). Przedstawiony w skardze materiał nie pozwala na przyjęcie aby

między szkodą, jaką zdaniem pozwanej, doznała ona na skutek wydania zaskarżonego

orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy w rozumieniu art. 361 § 1 k.c.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 maja 2008 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 lutego 2008 r., w sprawie o naruszenie

posiadania. Rozstrzygnięcie w sprawie o ochronę posesoryjną nie przesądza prawa do

rzeczy i nie stanowi przeszkody do dochodzenia roszczeń wynikających z samego

prawa, w tym przypadku praw wynikających z własności rzeczy ruchomych, których

posiadanie utraciła skarżąca. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie pozbawiło skarżącej

prawa własności tych rzeczy. Brak adekwatnego związku przyczynowego wyklucza

stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia,

a to czyni skargę niedopuszczalną.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245

§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).

Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 424 12 w zw. z art. 39821, art.

391 § 1 i art. 102 k.p.c. (sytuacja majątkowa skarżącej przemawia przeciwko obciążeniu

jej powyższymi kosztami).