IV CNP 73/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 73/08

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.

z dnia 4 kwietnia 2007 r., sygn. akt VIII Ga (…),

w sprawie z powództwa W.(…) GmbH & CO KG w K., Niemcy

przeciwko J. M.

o zapłatę kwoty 44.128,62 złotych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2008 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Powód W.(…) GmbH & CO KG w K. – Niemcy wniósł skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 4

kwietnia 2007 r., którym Sąd II instancji oddalił apelację powoda od wyroku Sądu

Rejonowego w R. z dnia 11 stycznia 2007 r. Sądy obydwu instancji uznały, że powód

nie udowodnił czy i na jakiej podstawie przysługują mu opłaty licencyjne za zakupione

przez pozwanego krzewy róż, nie przedstawił bowiem przy pozwie umowy licencyjnej,

nie wykazał też, że odmiany róż, będące przedmiotem sporu, są objęte prawami

wyłącznymi z rejestracji.

W skardze o stwierdzenie niezgodności tego orzeczenia z prawem powód

zarzucił naruszenie:

- art. 386 § 4 k.p.c. przez jego niezastosowanie;

- art. 378 § 1 k.p.c. przez odstąpienie przez sąd odwoławczy od badania z urzędu

błędów popełnionych przez Sąd I instancji,

- art. 233 § 1 k.p.c. poprzez odstąpienie od wszechstronnego rozważenia

materiału dowodowego sprawy.

Artykuły 386 § 6 i 378 § 1 k.p.c. wskazane zostały również jako przepisy,

z którymi orzeczenie jest niezgodne.

Fakt

wyrządzenia

zaskarżonego

wyroku

i

szkody

powód

stwierdzając,

uprawdopodobnił

że

szkoda

ta

przedkładając

wyraża

się

odpis

rozmiarem

niezaspokojonego roszczenia powoda, dochodzonego w sporze zakończonym tym

orzeczeniem.

Wyjaśnił także, że nie istniała możliwość wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w

drodze innych środków prawnych.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga ta dotyczy. Warunek ten jest

spełniony jedynie wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej

majątku nastąpiła i wskaże rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi

dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., postanowienia tego

Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III

CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.).

Skarga powoda nie wypełnia tych warunków, a w konsekwencji nie czyni zadość

wymaganiu ustanowionemu w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżący jako dowód

uwiarygodniający jego szkodę przedłożył prawomocny wyrok (stanowiący zresztą

przedmiot skargi), z którego wynika, że jego roszczenie o zapłatę powyższej sumy jest

nieuzasadnione. Ponieważ prawomocny wyrok wiąże nie tylko strony i sąd, który go

wydał, ale także inne sądy oraz inne organy państwowe (art. 365 § 1 k.p.c.),

przedstawiony

dokument

uwiarygodnia

stanowisko,

że

skarżącemu

wskazana

należność nie przysługuje, a więc w wyniku zaskarżonego orzeczenia nie poniósł żadnej

szkody.

Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 424 8

§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4244 § 1 pkt 4 k.p.c.