IV CNP 24/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 24/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 31 marca 2010 r.,

w sprawie z powództwa J. C.

przeciwko J. K. – K.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 sierpnia 2012 r.,

odrzuca skargę i zasądza od pozwanego na rzecz powoda

kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście) tytułem kosztów

postępowania związanych z wniesieniem skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

UZASADNIENIE

Pozwany J. K.-K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 marca 2010 r., oddalającego

jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 17 listopada 2009 r., którym

uwzględnione zostało powództwo, oparte na podstawie art. 231 § 1 k.c., przez

zobowiązanie pozwanego do przeniesienia na rzecz powoda J. C. własności

nieruchomości położonej w K. obręb P., oznaczonej jako działka nr 54/6 o

powierzchni 0,0389 ha na mapie biegłego L. B. przyjętej do zasobu geodezyjnego

Starostwa Powiatowego w K. w dniu 4 września 2009 r., zaewidencjonowanej pod

nr 011.13-2/2009 – w zamian za zobowiązanie się powoda do zapłaty na rzecz

pozwanego kwoty 14750 zł oraz zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę

10441,73 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Skarga oparta została na obu

podstawach wymienionych w art. 4244 k.p.c., a kwestionowany wyrok skarżący

uznaje za niezgodny z art. 231 § 1 k.c. i art. 5 k.c. oraz art. 378 § 1 i art. 321 § 1

k.p.c. Utrzymuje, że w następstwie tej niezgodności poniósł szkodę związaną

głównie z dokonanym podziałem jego nieruchomości na dwie działki, skutkiem

czego jego działka utraciła atrakcyjność, ponieważ jest pozbawiona dostępu do

drogi publicznej.

Został również narażony na konieczność ustanowienia

służebności drogi koniecznej, co będzie połączone z kosztami, a nadto powód

domaga się ustanowienia drogi koniecznej dla zapewnienia dojazdu do swoich

nieruchomości. Pozwany czuje się zagrożony działaniami powoda, dążącego do

poszerzenia swoich uprawnień jego kosztem, w ramach których w dniu 17 sierpnia

2011 r. uniemożliwił mu wykonanie

ogrodzenia swojej nieruchomości. Ponadto

podał, że na uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody wskazują akta sprawy Sądu

Rejonowego w K. I NS 420/11 o ustanowienie drogi koniecznej, akta sprawy tego

Sądu IC124/12 z jego powództwa przeciwko J. C. o odszkodowanie oraz zeznania

świadków B. K.-K. i H. K., potwierdzającego fakty czynienia przez powoda

przeszkód w korzystaniu przez pozwanego ze stanowiących jego własność

nieruchomości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W przepisie art. 4245 § 1 k.p.c. przewidziane zostały wymagania konstrukcyjne

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które dla

skutecznego wniesienia tego środka muszą być kumulatywnie spełnione. Każdy

z tych elementów jest samodzielny, a brak któregokolwiek z nich stanowi

niezależną podstawę odrzucenia skargi, stosownie do art. 424 8 § 1 k.p.c. Do tych

koniecznych elementów należy również, objęte art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.,

wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Fakt wyrządzenia szkody wydaniem

prawomocnego

orzeczenia,

którego

skarga

dotyczy,

jest

przyczyną

tego

postępowania, która musi być wyjaśniona już na samym początku. Jedynie

w wypadku zaistnienia szkody możliwe byłoby rozważanie pozostałych przesłanek

odpowiedzialności Skarbu Państwa, przewidzianych w art. 417 1 § 2 k.c. Spełnienie

tego wymagania polega na przedstawieniu przez skarżącego przekonującego

wywodu, że szkoda wystąpiła, wskazaniu jej rodzaju, rozmiaru, czasu powstania

oraz związku przyczynowego z wydaniem niezgodnego z prawem orzeczenia.

Chodzi zatem o skonkretyzowaną, wymierną i rzeczywistą szkodę majątkową, która

wywołała już uszczerbek w majątku skarżącego. Uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody zasadza się

w wykazaniu jej przedstawianymi dowodami oraz innymi

środkami, które nie spełniają wymagań określonych przepisami o postępowaniu

dowodowym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III

CNP 4/05, OSNC 2006/1/6; z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05 niepubl.;

z dnia 22 września 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.; z dnia 28 czerwca 2011 r., II

CNP 16/11, niepubl.; z dnia 28 października 2011 r., III CNP 22/11, niepubl.; z dnia

14 grudnia 2011 r., II CNP 48/11, niepubl.). Takie wypełnienie przesłanki z art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c. umożliwia Sądowi Najwyższemu ocenę, czy uprawdopodobnione

zostało

wyrządzenie

szkody,

co

jest

konieczne

do

wydania

orzeczenia

stanowiącego prejudykat dla roszczeń odszkodowawczych na podstawie art. 4171

§ 2 k.c.

Skarga pozwanego nie spełnia tych wymagań. Stwierdzenie, że na wyrządzenie

szkody wskazują akta wymienionych spraw sądowych nie może stanowić

wymaganego

uprawdopodobnienia

dla

potrzeb

stwierdzenia

niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie jest bowiem możliwe przeprowadzenie

dowodu z całych akt, a na dokumenty w nich zawarte skarga nie pokazuje.

Informacja o tych postępowaniach uprawdopodobnia niemożność rozwiązania

przez strony problemów wynikających z sąsiedztwa nieruchomości. Okoliczność

utrudniania pozwanemu korzystania z jego nieruchomości, jak i powołana

informacja nie wskazują na zaistnienie szkody i jej adekwatnego związku

z niezgodnością z prawem zaskarżonego orzeczenia. Uzasadnienie skargi również

nie daje podstaw do stwierdzenia wyrządzenia szkody, czasu jej powstania

i rozmiaru. Nie stanowi o niej niezadowolenie pozwanego z treści wyroku oraz

obawy o eskalację żądań powoda.

Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art.

4248 § 1 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania związanych ze skargą oparte

zostało na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy, przewidzianej art. 98 § 1

w związku z art.39821 i art. 42412 k.p.c.