IV CNP 2/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 2/09

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi strony powodowej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy S. w G.

przeciwko W.S. i K.S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 lutego 2009 r.,

odrzuca skargę i zasądza od powódki na rzecz pozwanych

kwotę 317 (trzysta siedemnaście) zł tytułem kosztów procesu.

Uzasadnienie

Powodowa Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości ul. S. w G. wniosła

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w G. z dnia 13 marca 2008 r. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy zmienił

orzeczenie Sądu Rejonowego w G. i oddalił powództwo, które powódka skierowała

przeciwko pozwanym W.S. i K.S. o zapłatę nieuiszczonej części opłat za energię

cieplną. Sąd II instancji, odmiennie niż Sąd Rejonowy, uznał, że powód nie

wykazał, iż rozliczenie opłat za nieopomiarowany lokal pozwanych nastąpiło

zgodnie z prawidłowo uchwalonym regulaminem rozliczeń, który był należycie

realizowany i jednolicie stosowany przez powódkę do wszystkich lokali w budynku.

W skardze powódka zarzuciła, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało

z naruszeniem prawa materialnego – art. 45 a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r.

prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.), art. 13 ust. 1 ustawy z dnia

24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903

ze zm.) oraz art. 471 k.c. w zw. z art. 487 k.c. i wyrządziło jej szkodę w wyniku

zapłacenia przez nią należności za energię cieplną, w części niepokrytej przez

pozwanych. Skarżąca wskazała, że ze względu na wartość przedmiotu sporu nie

było możliwe wniesienie skargi kasacyjnej, a nie zachodzi żadna z podstaw

wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 4245 § 1 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać szereg elementów konstrukcyjnych.

Należą do nich:

1)

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest

ono zaskarżone w całości lub w części,

2)

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie,

3)

wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy,

5)

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę

wniesiono stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek

uzasadniający wniesienie skargi,

6)

wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Każdy z tych elementów ma samodzielną rolę i musi być wyodrębniony

w skardze, a także wypełniony odpowiednią treścią.

Skarga złożona przez powódkę nie ma wszystkich koniecznych składników,

nie zawiera bowiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej

przez wydanie zaskarżonego orzeczenia. Warunek ten jest spełniony jedynie

wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej majątku

nastąpiła i wskaże rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi

dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.,

postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z 15 lutego

2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.). Skarżąca tymczasem poprzestała na gołosłownym

stwierdzeniu, że poniosła szkodę, ponieważ zapłaciła całość należności za energię

cieplną, nie uzyskując od pozwanych zwrotu tego wydatku w części dotyczącej ich

lokalu. Nie przedstawiła jednak żadnych środków dowodowych wspierających to

stanowisko i potwierdzających wysokość zapłaconych należności, ani rozliczenia

wpłat uzyskanych na ten wydatek od wszystkich członków Wspólnoty.

Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.

4248 § 1 k.p.c.

Orzeczenie o kosztach postępowania ze skargi uzasadnia art. 424 12 w zw.

z art. 39821, art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c.