IV CNP 120/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 120/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w L.

z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości SM "W." w upadłości

przeciwko S.W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 lutego 2009 r.,

I. odrzuca skargę;

II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1200

(tysiąc

dwieście)

zł

postępowania ze skargi

Uzasadnienie

z

tytułu

zwrotu

kosztów

Pozwany S.W. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności

z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 maja 2008 r.

Zaskarżonym skargą wyrokiem Sąd odwoławczy, uwzględniając apelację strony

powodowej Syndyka Masy Upadłości SM „W.” w upadłości, zmienił częściowo

wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 27 lutego 2008 r., podwyższając zasądzoną

na rzecz Syndyka kwotę do 14.369,51 zł.

W odpowiedzi na skargę strona powodowa domagała się jej odrzucenia

bądź oddalenia oraz zasądzenia kosztów postępowania ze skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna, gdyż została skonstruowana w wadliwy

sposób. Środek ten dotknięty jest licznymi nieusuwalnymi brakami zasadniczych

elementów konstrukcyjnych, o których mowa w art. 424 5 pkt 3, 4 i 5 k.p.c.

Każdy tego rodzaju brak stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę do

odrzucenia skargi (por. np. postanowienie SN z dnia 19 października 2006 r.,

IV CNP 86/06, nie publ. i postanowienie SN z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07,

niepubl.).

W skardze nie wskazano przepisu, z którym zaskarżony skargą wyrok jest,

zdaniem skarżącego, niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przytoczenie podstaw

skargi nie jest równoznaczne ze spełnieniem tego obowiązku i nie może go

zastąpić. Oba te wymagania są wyraźnie przez ustawodawcę odróżniane, a zatem

muszą być przez stronę skarżąca spełnione w sposób niezależny i odrębny

(por. m.in. postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, niepubl.

oraz postanowienie SN z dnia 20 lipca 2006 r., IV CNP 1/05, niepubl.).

Nie zostało także spełnione wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia

szkody, spowodowanej wydaniem zaskarżonego skargą orzeczenia (art. 4245

§ 1 pkt 4 k.p.c.). W tym zakresie pozwany ograniczył się do stwierdzenia, że szkodę

taką

stanowi

kwota

zasądzona

na

rzecz

powoda,

której

ewentualne

wyegzekwowanie spowoduje jego bezpodstawne wzbogacenie. Skarżący nie

wykazał zatem, że szkoda taka istotnie została mu już wyrządzona. Z jego

stwierdzenia wyraźnie wynika, że może ona ewentualnie powstać dopiero

w przyszłości. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury powołanie się na

taką postać szkody nie czyni zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1

pkt 4 k.p.c. Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że poniósł

on konkretny uszczerbek majątkowy, nie zaś, że uszczerbek taki może wystąpić

na skutek przyszłych zdarzeń (por. m. in. postanowienie SN z dnia 11 stycznia

2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 oraz postanowienie SN z dnia

31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141).

Skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245 § 1

pkt 5 k.p.c. Wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych

środków prawnych nie było i nadal nie jest możliwe stanowi jeden z nieodzownych

elementów tego szczególnego środka procesowego. W skardze pozwanego

kwestia możliwości zmiany bądź uchylenia zaskarżonego wyroku w ogóle nie

została poruszona.

Na marginesie należy dodać, że w skardze obok innych zarzutów, wbrew

zakazowi wynikającemu z treści art. 4244 k.p.c., podniesione zostały także

zarzuty dotyczące ustalenia faktów oraz oceny dowodów. Zabieg ten musi być

uznany za niedopuszczalny. Oparcie skargi wyłącznie na takiej podstawie

stanowiłoby samodzielną przyczynę odrzucenia skargi (por. postanowienie SN

z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP 35/06, niepubl.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1

i 3 k.p.c. oraz art. 108 § 1 k.p.c.