III CZ 144/25 · Sąd Najwyższy

III CZ 144/25 POSTANOWIENIE 1 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 1 grudnia 2025 r. w Warszawie‎zażalenia B.P.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 29 kwietnia 2024 r., V WSC 22/24,‎w sprawie z powództwa B.P.‎przeciwko M.W.‎o unieważnienie małżeństwa, oddala zażalenie. UZASADNIENIEB.P. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 lutego 2023 r. wydanego sprawie V Acz 545/20Postanowieniem z 29 kwietnia 2024 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił zażalenie. Sąd wskazał, że w świetle art. 4241 §1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od orzeczeń, które nie są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie. Zaskarżone przez B.P. postanowienie dotyczyło kwestii incydentalnej, tj. kwestii nieuiszczonych kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego i jako takie nie należało do orzeczeń kończących postępowanie w sprawie i wobec tego nie podlegało zaskarżeniu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Poza tym Sąd podniósł, że w postępowaniu związanym z postępowaniem przed Sądem Najwyższym zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, z którego zwolnione są tylko osoby będące sędziami, prokuratorami, notariuszami, profesorami lub doktorami habilitowanymi nauk prawnych, a skarżąca do żadnej z tych kategorii nie należy.Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. odrzucił skargę.Zażalenie na postanowienie z 29 kwietnia 2024 r. złożyła osobiście B.P., wyjaśniając, że jest prokuratorem i z tego tytułu ma zdolność postulacyjną przed Sądem Najwyższym.

Zarzuciła naruszenie art. 871 §2 i art. 4246 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie wyjaśniono, że w procesie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowień w przedmiocie kosztów procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2012 r. V CNP 65/11 nie publ.). Zażalenie skarżącej podlegało zatem oddaleniu jako bezzasadne, gdyż jej skarga była niedopuszczalna niezależnie od tego, że jako prokurator miała zdolność postulacyjną do wywiedzenia skargi.Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (M.M.)[a.ł]‎