III CZ 125/23 · Sąd Najwyższy

III CZ 125/23 POSTANOWIENIE 3 października 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 października 2023 r. w Warszawie‎zażalenia P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie‎z 7 października 2022 r., II Ca 2257/21,‎w sprawie z wniosku E.K. i W.J.‎z udziałem P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.‎o ustanowienie służebności przesyłu, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 października 2022 r. Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną uczestnika od postanowienia tego Sądu z 21 czerwca 2022 r. jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynoszącą poniżej pięćdziesięciu tysięcy złotych.W zażaleniu uczestnik zarzucił naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c. przez uznanie, że w sprawie skarga kasacyjna od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z 21 czerwca 2022 r. jest niedopuszczalna, podczas gdy przedmiotowe postanowienie stanowi wydane przez sąd drugiej instancji postanowienie co do istoty sprawy w sprawie z zakresu prawa rzeczowego, a od takiego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażone zostało trafne stanowisko, że jeżeli w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu przedmiotem zaskarżenia jest jedynie orzeczenie dotyczące wysokości wynagrodzenia związanego z ustanowieniem służebności, to o dopuszczalności skargi kasacyjnej w zakresie roszczenia pieniężnego, które może być dochodzone odrębnie na ogólnych zasadach, decyduje wartość przedmiotu sporu związana z wysokością roszczenia pieniężnego (zob. np. niepubl. postanowienia Sądu Najwyższego z 12 sierpnia 2015 r., II CSK 4/15; z 8 maja 2017 r., IV CSK 567/16; z 21 listopada 2017 r., V CSK 291/17; z 2 lipca 2019 r., V CSK 56/19; z 18 października 2019 r., IV CZ 83/19; z 26 listopada 2021 r., III CSK 238/20).W niniejszej sprawie skarżący zakwestionował jedynie rozstrzygnięcie dotyczące wysokości zasądzonego od niego roszczenia majątkowego pieniężnego w postaci wynagrodzenia za ustanowienie służebności, stąd też uwzględniając art. 13 § 2 k.p.c. oraz racje leżące u podstaw art. 3982 § 1 k.p.c., należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że w sprawie znajdował zastosowanie określony w art. 3982 § 1 k.p.c. próg pięćdziesięciu tysięcy złotych, od którego uzależniona jest dopuszczalność skargi kasacyjnej.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [ał] (K.L.)