Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 56/15 AI generated

III CSK 56/15 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 56/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu w sprawie o zasiedzenie oddalił apelację uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Gorlicach z dnia 27 stycznia 2014 r.Postanowienie to uczestniczka zaskarżyła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów (art. 172 i 336 k.c.)Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; III CSK 56/15 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w Nowym Sączu w sprawie o zasiedzenie oddalił apelację uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Gorlicach z dnia 27 stycznia 2014 r.Postanowienie to uczestniczka zaskarżyła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów (art. 172 i 336 k.c.)Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CSK 460/07
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, 3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz 4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Jeżeli chodzi o wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie to dla spełnienia tej przesłanki konieczne jest wskazanie jakie zagadnienie prawne i na tle jakich przepisów występuje w sprawie oraz przedstawienie argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości odmiennych ocen prawnych lub przedstawienie rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów.
III CSK 110/08
Sygn. akt III CSK 110/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa D. W. przeciwko M. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 czerwca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną;

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 56/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. K. i B. K. ‎przy uczestnictwie M. K. , J. K., Z. K., A. K., S. K., L. K., Z. K., J. K., J. K.1, K. K., H. M., M. S., B. K., W. D., Z. K., G. M., J. K., M. K., K. Ś., J. K., Z. G., A. R.,H. R. i S. K.‎o zasiedzenie nieruchomości,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu‎z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III Ca 275/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu w sprawie o zasiedzenie oddalił apelację uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Gorlicach z dnia 27 stycznia 2014 r.Postanowienie to uczestniczka zaskarżyła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów (art. 172 i 336 k.c.)Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest jej oczywista zasadność, skarżąca powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty. Wymaganie to jest spełnione, jeżeli zostanie wykazane, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Twierdzenie skarżącej o oczywistej zasadności skargi nie spełnia przyjętych w orzecznictwie Sądu Najwyższego kryteriów.

Argumenty przywołane na uzasadnienie tej przyczyny kasacyjnej dotyczą niemal wyłącznie ustaleń; wyrażają krytykę tych ustaleń oraz oceny dowodów. Poza tym żadne twierdzenie uzasadnienia podniesionej przyczyny kasacyjnej nie wykazuje tezy, że skarga jest oczywiście uzasadniona w przyjętym w judykaturze rozumieniu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).