Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 293/14 AI generated

III CSK 293/14 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 293/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację uczestników M. S. M., H. S. M. i A. S. M. od postanowienia z dnia 3 września 2013 r. Sądu Rejonowego w Z. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej i służebności przesyłu.Od wyroku Sądu drugiej instancji uczestnicy M. S. M. i H. S. M. wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 233 § 1 k.p.c, art. 3983 § 3 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; III CSK 293/14 · Sąd Najwyższy: W rozpoznawanej sprawie nie doszło do takiego naruszenia przepisów wskazanych w podstawach skargi. Ustalenia Sądu drugiej instancji są jednoznaczne; wynika z nich, że zarzucane w skardze kasacyjnej zasiedzenie nie zostało wykazane. W tym stanie rzeczy, skoro stawianie w skardze zarzutu naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 233 § 1 k.p.c art. 3983 § 3 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 233 § 1 k.p.c
W tym stanie rzeczy, skoro stawianie w skardze zarzutu naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art.
art. 3983 § 3 k.p.c
233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CSK 460/07
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, 3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz 4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Jeżeli chodzi o wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie to dla spełnienia tej przesłanki konieczne jest wskazanie jakie zagadnienie prawne i na tle jakich przepisów występuje w sprawie oraz przedstawienie argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości odmiennych ocen prawnych lub przedstawienie rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów.
III CSK 110/08
Sygn. akt III CSK 110/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa D. W. przeciwko M. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 czerwca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną;
III UK 95/10
Sygn. akt III UK 95/10 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Romualda Spyt w sprawie z odwołania P. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 września 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2010 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 lutego 2010 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 293/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku S. P.‎przy uczestnictwie M. S. M., K. F., W. J., J. J., A. S. M., H. S. M., A. B., G. B., I. K. i A. K.‎o ustanowienie drogi koniecznej i służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników M. S. M. i H. S. M.od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację uczestników M. S. M., H. S. M. i A. S. M. od postanowienia z dnia 3 września 2013 r. Sądu Rejonowego w Z. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej i służebności przesyłu.Od wyroku Sądu drugiej instancji uczestnicy M. S. M. i H. S. M. wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni oni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).

W rozpoznawanej sprawie nie doszło do takiego naruszenia przepisów wskazanych w podstawach skargi. Ustalenia Sądu drugiej instancji są jednoznaczne; wynika z nich, że zarzucane w skardze kasacyjnej zasiedzenie nie zostało wykazane. W tym stanie rzeczy, skoro stawianie w skardze zarzutu naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).