Legislator Case Law & Legislation
III CSK 239/15 AI generated

III CSK 239/15 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 239/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – w sprawie o rozgraniczenie - oddalił apelację wnioskodawcy i uwzględniając zażalenie uczestnika zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, VII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Muszynie.Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie przyczyn kasacyjnych określonych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 3 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; III CSK 239/15 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt III CSK 239/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. L. ‎przy uczestnictwie A. G.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu‎z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt III Ca 110/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Keywords

AI generated
art. 3983 § 3 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 239/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. L. ‎przy uczestnictwie A. G.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu‎z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt III Ca 110/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – w sprawie o rozgraniczenie - oddalił apelację wnioskodawcy i uwzględniając zażalenie uczestnika zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, VII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Muszynie.Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie przyczyn kasacyjnych określonych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).

Tymczasem - w istocie - skarga kasacyjna skierowana została przeciwko ustaleniom i ocenie dowodów, które nie podlegają kontroli kasacyjnej (art. art. 3983 § 3 k.p.c.).Sformułowane w skardze zagadnienie prawne nie występuje, oczywiste jest bowiem, że postępowanie sądowe zostało oparte na zasadzie swobodnej oceny dowodów, nieprzewidującej formalnej gradacji mocy dowodów; tę moc, istotność i przydatność ocenia samoistnie sąd meriti.Skarga nie jest też oczywiście uzasadniona. Skarżący nie wykazał, że postanowienie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).