Legislator Case Law & Legislation
III CSK 221/17 AI generated

III CSK 221/17 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 221/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 19 września 2016 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o zasiedzenie - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 3 czerwca 2015 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną. Powołał się na art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wskazując, że niewłaściwe zastosowano art. 172 k.c. w związku z art. 336 i 339 k.c. Odnosząc się do ustaleń, zakwestionował władztwo nad nieruchomościami uczestnika W. M..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawca stwierdził, że „…prawidłowe zastosowanie bowiem art. 172 k.c. (w zw. z art. 336 i 339 k.c.) pozwoliłoby przyjąć, iż wnioskodawca S. M. wraz z małżonką w sposób nieprzerwany i w dobrej wierze posiadali działki gruntu oznaczone numerami […]7 oraz […]8.

Legislator headnote

AI generated

art. 172 k.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 39813 § 3 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c; III CSK 221/17 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt III CSK 221/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku S. M.‎przy uczestnictwie X. M., R. W., H. M. i A. M.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 19 września 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki R. W. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Keywords

AI generated
building property real seat theory action for disturbance of possession right of habitation sole ownership location of property

Cited Legislation

AI generated
art. 172 k.c
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wskazując, że niewłaściwe zastosowano art. 172 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Powołał się na art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wskazując, że niewłaściwe zastosowano art.
art. 39813 § 3 k.p.c
3983 § 3 i art. 39813 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
art. 13 § 2 k.p.c
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I CSK 2684/24
Uczestnicy E.T. i Z.T. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie, którym oddalono apelację skarżących w sprawie o zasiedzenie toczącej się z wniosku A.G.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali oczywistą zasadność skargi. Podnieśli, że Sąd drugiej instancji nie dostrzegł, iż przed Sądem Rejonowym zaistniał stan nieważności postępowania. Doszło bowiem do zmiany sędziego-referenta, przy czym nowy sędzia sprawozdawca zamknął rozprawę i wydał orzeczenie na posiedzeniu niejawnym, co w ocenie skarżących stanowiło o naruszeniu art. 323 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., ‎a w konsekwencji doprowadziło do stanu z art. 379 pkt 4 k.p.c. Sąd Okręgowy powinien był zatem, w ocenie uczestników, uchylić zaskarżone postanowienie, znieść postępowanie w części dotkniętej nieważnością oraz przekazać sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (art. 386 § 2 w zw.
I CSK 456/19
Postanowieniem z 13 listopada 2018 r.
I CSK 4443/22
I CSK 4443/22 POSTANOWIENIE 18 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Monika Koba na posiedzeniu niejawnym 18 lipca 2023 r.
I CSK 3120/22
Sygn. akt I CSK 3120/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z wniosku M. C.‎z udziałem M. W.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym 21 grudnia 2022 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie‎z 25 października 2021 r., sygn. akt V Ca 471/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
IV CSK 105/21
Wnioskodawczyni G. K. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 sierpnia 2020 r., którym oddalono jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 grudnia 2019 r., oddalającego wniosek o stwierdzenie zasiedzenia działki gruntowej położonej w G..Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Skarżąca oparła skargę na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., podnosząc, że dostrzegła w sprawie następujące zagadnienia prawne:- Czy uiszczanie przez posiadacza na rzecz właściciela nieruchomości opłaty za bezumowne korzystanie z gruntu stanowi przejaw samoistnego posiadania nieruchomości w sytuacji, gdy formalny właściciel nie podjął wystarczających czynności zmierzających do dochodzenia roszczenia na podstawie art. 225 w zw. z art. 123 § 1w zw. z art. 175 k.c.;- Czy domaganie się od wnioskodawczyni i jej poprzedników prawnych uiszczania opłaty za bezumowne korzystanie z gruntu, w sytuacji gdy nieruchomość została zakupiona przed II wojną światową od właściciela bedącego osobą fizyczną, a niedochowanie warunków formalnych nabycia nieruchomości zostało spowodowane wybuchem II wojny światowej, stanowi nadużycie prawa w myśl art. 5 k.c.?Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - niepubl.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 221/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku S. M.‎przy uczestnictwie X. M., R. W., H. M. i A. M.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 19 września 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki R. W. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 września 2016 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o zasiedzenie - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 3 czerwca 2015 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną. Powołał się na art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., wskazując, że niewłaściwe zastosowano art. 172 k.c. w związku z art. 336 i 339 k.c. Odnosząc się do ustaleń, zakwestionował władztwo nad nieruchomościami uczestnika W. M..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawca stwierdził, że „…prawidłowe zastosowanie bowiem art. 172 k.c. (w zw. z art. 336 i 339 k.c.) pozwoliłoby przyjąć, iż wnioskodawca S. M. wraz z małżonką w sposób nieprzerwany i w dobrej wierze posiadali działki gruntu oznaczone numerami […]7 oraz […]8.

Natomiast rola i funkcja W. M. oraz jego dzieci nie oznaczała w żadnym przypadku władztwa nad nieruchomościami co stoi w oczywistej przeszkodzie z ustaleniami Sądów pierwszej i drugiej instancji”.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie odpowiada żadnej z przyczyn kasacyjnych przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c., a jeżeli nawiązuje ono do przyczyny określonej jako „oczywista zasadność skargi”, to tej oczywistości ani nie przedstawia, ani nie uzasadnia. Przyczyna ta - jak wielokrotnie wyjaśniał Sąd Najwyższy - zachodzi wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).

Niezależnie od tego, z uzasadnienia wniosku, a także z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący zmierza do podważenia ustaleń, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. awjw