Legislator Case Law & Legislation
III CSK 218/15 AI generated

III CSK 218/15 · Sąd Najwyższy

Case Number III CSK 218/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie - w sprawie o podział majątku wspólnego - oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Bochni z dnia 17 lipca 2014 r.Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Skarżący nie wykazał, że postanowienie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Istota skargi kasacyjnej – co wynika także z samej treści podstaw - oraz wniosku o jej przyjęcie sprowadza się do próby podważenia oceny dowodów i ustaleń, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 3 k.p.c, art. 43 § 1 k.r.o, art. 33 pkt 2 k.r.o, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; III CSK 218/15 · Sąd Najwyższy: W sprawie nie doszło do rażącego, oczywistego naruszenia art. 43 § 1 k.r.o. ani art. 33 pkt 2 k.r.o. Samo polemizowanie i krytyka ustaleń Sądów pierwszej i drugiej instancji nie jest wystarczające do spełnienia wymagania określonego w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Keywords

AI generated
art. 3983 § 3 k.p.c art. 43 § 1 k.r.o art. 33 pkt 2 k.r.o art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 3 k.p.c
art. 43 § 1 k.r.o
W sprawie nie doszło do rażącego, oczywistego naruszenia art. 43 § 1 k.r.o.
art. 33 pkt 2 k.r.o
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Samo polemizowanie i krytyka ustaleń Sądów pierwszej i drugiej instancji nie jest wystarczające do spełnienia wymagania określonego w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 218/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku B. B.‎przy uczestnictwie P. B. ‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie‎z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I Ca 464/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie - w sprawie o podział majątku wspólnego - oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Bochni z dnia 17 lipca 2014 r.Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Skarżący nie wykazał, że postanowienie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Istota skargi kasacyjnej – co wynika także z samej treści podstaw - oraz wniosku o jej przyjęcie sprowadza się do próby podważenia oceny dowodów i ustaleń, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).

W sprawie nie doszło do rażącego, oczywistego naruszenia art. 43 § 1 k.r.o. ani art. 33 pkt 2 k.r.o. Samo polemizowanie i krytyka ustaleń Sądów pierwszej i drugiej instancji nie jest wystarczające do spełnienia wymagania określonego w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).