III CNP 53/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 53/09

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa F.D.

przeciwko ZA. S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w T.

z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę i zasądza od skarżącego na rzecz pozwanego

1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów

wywołanego nią postępowania.

Uzasadnienie

W związku ze skargą powoda F.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 kwietnia 2009 r. należy

zważyć, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –

że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek

o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4

k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy

z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,

poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września

2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Skarżący podnosząc, że została mu wyrządzona szkoda nie określił dokładnie jej

rozmiaru. Bez znaczenia pozostaje w tym względzie wskazanie w skardze wartości

przedmiotu zaskarżenia (postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., V CNP

21/06, niepubl.). Przypomnieć również należy, że szkoda polegająca na zapłacie

kosztów sądowych nie mieści się w hipotezie art. 4211 § 1 k.p.c. (por. m. in.

postanowienie SN z dnia 17 grudnia 2008 r., IV CNP 94/08, niepubl.). Ponadto, jak

wielokrotnie wyjaśniał Sąd Najwyższy, nieuwzględnienie powództwa nie może być

utożsamiane z wyrządzeniem stronie szkody. Nie udzielenie przez Sąd żądanej

ochrony prawnej nie zawsze prowadzi do powstania uszczerbku majątkowego.

Bez dalszych szczegółowych wyjaśnień nie może być w takim przypadku mowy

o uprawdopodobnieniu

szkody

(por.

m.

in.

postanowienie

SN

z

dnia

23 października 2009 r., IV CNP 67/09, niepubl.).

Skarga nie spełnia również wymagania opisanego w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.

Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) polega na ujawnieniu

i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości

oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu. Niezbędne jest

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia,

których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest

niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku (por.

postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140,

postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, niepubl.). Wobec

powyższego nie można uznać, że zawarte w skardze twierdzenie o braku

możliwości zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną oraz braku ustawowej

podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wypełnia wymaganie

opisane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c. w zw.

z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).