III CNP 5/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 5/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa S. G.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 marca 2013 r.,

na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 2 grudnia 2010 r., ,

odrzuca skargę, oddala wniosek pełnomocnika powoda

o przyznanie kosztów pomocy prawnej oraz zasądza od powoda

na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa kwotę 300 zł (trzysta zł) tytułem zwrotu kosztów

postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego w C. z dnia 4 listopada 2010 r., a w pozostałej części oddalił apelację

powódki S. G.

Od wyroku Sądu Okręgowego w K. powódka wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,

skarga

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego

z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.

konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej

rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie

i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych

środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia,

surogaty dokumentów. Zawarte w art. 4241 § 1 k.p.c. sformułowanie „przez

wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem

szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym

mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością

uznania, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia

i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi zatem być spowodowana

przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać poniesiona później niż w dacie

wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada

2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r.,

II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r.,

III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008,

nr 12, s. 52).

Skarżąca powołała się w skardze na szkodę hipotetyczną, nie realnie

poniesioną na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, lecz „projektowaną”, którą

wiąże z zaniżoną - w jej ocenie - kwotą rekompensaty z tytułu przewlekłości

postępowania, co nie spełnia przesłanki art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Skarga

powódki

jest

niedopuszczalna

również

z

tej

przyczyny,

że nie zawiera wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że wszystkie wymagania art. 424 5 § 1 pkt 16 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób

kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest

tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych i podlega odrzuceniu a limine (np. postanowienie z dnia 20 lipca

2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym rozstrzygnięto

na podstawie art. 98 w związku z art. 42412 i art. 391 § 1 k.p.c.

Wniosek pełnomocnika powódki z urzędu oddalono, gdyż sporządzenie

skargi dotkniętej brakiem elementów konstrukcyjnych nie jest udzieleniem pomocy

prawnej uzasadniającym przyznanie wynagrodzenia, którym mowa w § 19

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348)

(por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 1997 r., II CZ 88/97,

OSNC 1998, nr 3, poz. 40, z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999,

nr 6, poz. 123, z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41,

z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72 lub z dnia

2 grudnia 2011 r., III CZ 69/11, OSNC-ZD 2013, nr A, poz. 12).

jw