III CNP 28/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 28/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz B. P.

przeciwko Z. O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r.,

na skutek skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 29 grudnia 2006 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca Z. O. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt

II Ca …/06, wydanego w wyniku nieuzgodnienia apelacji strony pozwanej (Z. O.) od

wyroku Sądu Rejonowego w W., sygn. akt I C …/06.

Wniesiona skarga musi zawierać wszystkie konstrukcyjne jej elementy

przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., a zwłaszcza – uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymóg ten byłby wówczas spełniony, gdyby

skarżący złożył oświadczenie, że szkoda już wystąpiła w czasie wniesienia skargi,

wskazał jej rodzaj i rozmiar, oraz powołał się lub przedstawił dowody lub inne środki

uwiarygadniające to oświadczenie (por. up. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05 nieopubl.). Tymczasem w skardze

skarżącej stwierdzono tylko ogólnie bez szczegółowego wywodu to, że „została jej

wyrządzona poważna szkoda” i na podstawie zakwestionowanego orzeczenia

„można wszcząć przeciwko pozwanej postępowanie egzekucyjne” (s. 2 skargi).

Jednocześnie skarżąca nawiązuje do „całej serii identycznych spraw wniesionych

przez Prokuratora Rejonowego, działającego w imieniu i na rzecz poszczególnych

osób fizycznych”. Szkoda jako zasadniczy element skargi musi być, oczywiście,

spowodowana wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Bez znaczenia w tym

zakresie pozostaje stan rzeczy wywołany przez inne rozstrzygnięcia sądowe

zapadłe przeciwko skarżącej w podobnych sprawach (por. też np. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CNP 64/06 i V CNP 67/06).

Należało zatem uznać, że w skardze nie spełniono jednak jej wymagania

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i dlatego istniały uzasadnione podstawy

do jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc