III CNP 13/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 13/07

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa [...] działającego na ich rzecz Prokuratora Rejonowego w

W. oraz z powództwa Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz [...]

przeciwko ZO.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2007 r.,

skargi pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w K.

z dnia 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. na skutek apelacji

Prokuratora Rejonowego w W., działającego na rzecz wszystkich powodów, od

wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 października 2005 r. oddalającego

powództwo,

oddalił apelację w części dotyczącej powodów AK, GL i SK oraz

zmienił zaskarżony wyrok w dalszej części przez uwzględnienie powództwa

pozostałych powodów.

Wyrok Sądu Okręgowego w K. w części uwzględniającej apelację

zakwestionowany został przez skarżącą ZO skargą o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określa przepis art. 424 5 § 1 k.p.c. Wśród wymagań

tych istnieje wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Jego spełnienie polega na przedstawieniu wywodu przekonującego, że szkoda

wystąpiła, określeniu

jej rodzaju i rozmiaru, czasu powstania oraz związku

przyczynowego

wydaniem

z

orzeczenia

niezgodnego

z

prawem

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006/1/16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia

22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, nie publ., z dnia 27 kwietnia 2007 r., III CNP

24/07 nie publ.). Obowiązkiem skarżącego jest ponadto uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, a więc wykazanie jej przy użyciu dowodów lub innych

środków niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu

dowodowym (art. 243 k.p.c.), czego skarżąca nie dopełniła. Dla spełnienia

wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarczy oświadczenie

skarżącej, iż została jej wyrządzona poważna szkoda oraz stwierdzenie, że szkoda

wynikająca z niezgodności orzeczenia z prawem jest oczywista.

Wniesiona skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 424 5 § 1

pkt 5 k.p.c.

W skardze, w części określającej jej istotę, należy wykazać, że zawiera ona

między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe" (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).

Spełnienie

tego

wymagania

oznacza,

że

skarżącą

obciąża

obowiązek

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia,

których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest

niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.

Skarżąca powinna zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od

zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje nie tylko skarga kasacyjna, ale także

skarga o wznowienie postępowania (por. postanowienie SN z dnia 28 października

2005 r., V CNP 13/05; postanowienie z dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05).

Skarżąca stwierdziła tylko, że zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w oparciu

o przysługujące stronie środki prawne nie było możliwe.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8

§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).