Supreme Court dismisses appeal regarding missed cassation deadline due to missing request for judgment reasoning.

Sygn. akt II UZ 21/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z wniosku E. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę rodzinną,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 17 listopada 2010 r.,

zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 18 marca 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i

Ubezpieczeń

Społecznych

odrzucił

skargę

kasacyjną

wniesioną

przez

pełnomocnika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, od wyroku tego Sądu z dnia z

dnia 5 listopada 2009 r. bez wcześniejszego wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia tego wyroku (art. 3985 § 1 k.p.c.).

W

zażaleniu

pełnomocnik

organu

rentowego

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego nim postanowienia, zarzuciwszy naruszenie art. 387 § 3 w związku z

art. 3985 § 1 k.p.c. przez założenie niezłożenia przez niego wniosku o uzasadnienie

wyroku Sądu drugiej instancji oraz niezastosowanie art. 130 § 1 zdanie drugie

k.p.c. „co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia, że wniosek ten nie został

skutecznie złożony”. Podważając to ustalenie stwierdził, że w dniu 9 listopada 2009

r. sporządził, a w dniu 10 listopada 2009 r. wysłał wniosek o dręczenie wyroku z

dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie o rentę rodzinną wraz ze sporządzonym

uzasadnieniem, a po zapoznaniu się z jego treścią złożył skargę kasacyjną w dniu

9 lutego 2010 r. Jako dowód nadania wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku

wskazał zbiorcze zestawienie nadawcze przesyłek z dnia 10 listopada 2009 r., przy

czym jednocześnie podniósł, że przedmiotowy wniosek zawierał omyłkę pisarską

(oczywistą) polegającą na błędnym podaniu sygnatury akt sprawy – III AUa 785/09

zamiast III AUa 786/09. W ocenie skarżącego, opartej na rozstrzygnięciu Sądu

Najwyższego w postanowieniu z dnia 20 listopada 2008 r., I UZ 28/08, mylne

oznaczenie pisma ani inne oczywiste niedokładności nie powinny były stanowić

przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym (art. 130

§1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej została ograniczona terminem

biegnącym od dnia doręczenia stronie skarżącej objętego nią orzeczenia z

uzasadnieniem (art. 3985 § 1 k.p.c.). Uzyskanie niezbędnego do rozpoczęcia biegu

terminu do złożenia skargi kasacyjnej doręczenia wymaga skutecznego złożenia

wniosku, gdyż sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji – w

wypadku oddalenia apelacji – następuje tylko wówczas, gdy strona zażądała

doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem (art. 387 § 1 k.p.c.), a jego doręczenia

dokonuje się tylko tej stronie, która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji

zażądała doręczenia (art. 387 § 3 k.p.c.). Regulację zawartą w art. 398 5 § 1 k.p.c.

należy rozumieć w ten sposób, że termin dwumiesięczny liczony jest od doręczenia

orzeczenia dokonanego w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z wymaganiami

przewidzianym w art. 387 § 1 i 3 k.p.c. To oznacza, że gdy strona z takim żądaniem

nie wystąpiła, termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpoczyna biegu (por.

aktualne mimo zmiany stanu prawnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPUS 1997, nr 14, poz.254; z dnia 29

kwietnia 1997 r., II UZ 19/97, OSNAPUS 1998, nr 4, poz. 137; z dnia 2 czerwca

1997 r., I PKN 136/97, OSNAPUS 1998, nr 2, poz. 44 oraz z dnia 11 lutego 1997

r., II CZ 2/97; z dnia 10 lutego 1997 r., II CZ 2/97; z dnia 23 stycznia 1997, I CZ

28/96; z dnia 28 listopada 2001 r., II UZ 84/01, niepublikowane).

Podstawa faktyczna zaskarżonego postanowienia sprowadzająca się do

ustalenia, że pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie złożył wniosku o

uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie E. K.

o rentę rodzinną, oznaczonej sygnaturą III AUa 786/09 nie została obalona w

postępowaniu wywołanym zażaleniem. Zbiorcze zestawienie przesyłek nadanych w

tym dniu przez Oddział, uwzględniające nadanie pisma do Sądu Apelacyjnego,

jednak bez jego oznaczenia sygnaturą sprawy, do której było kierowane, nie

spełnia funkcji wykazania twierdzonego przez skarżącego faktu, natomiast przegląd

akt sprawy Sądu Apelacyjnego oznaczonej sygnaturą III AUa 785/09 ujawnił, że w

dniu 10 listopada 2009 r. w tej właśnie, a nie innej sprawie nadany został wniosek o

doręczenie uzasadnienia wyroku. Wniosek nie zawierał oznaczenia stron, a jedynie

sygnaturę sprawy i datę wyroku.

Mylne oznaczenie wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku, polegające

na błędnym oznaczeniu sygnatury sprawy, które spowodowało niebudzące

zastrzeżeń włączenie tego pisma do innej sprawy, nie może być rozpatrywane jako

wada nie stanowiąca przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania w trybie

właściwym (art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c.). W postanowieniu z dnia 20 listopada

2008 r. (I UZ 28/08, niepublikowane) Sąd Najwyższy wyraził wprawdzie pogląd, że

wskazanie we wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i doręczenie jego

odpisu wraz z uzasadnieniem błędnej sygnatury akt sprawy, której ten wniosek

dotyczy, może być potraktowane jako inna oczywista niedokładność w rozumieniu

art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c. i nie stanowi przeszkody do nadania temu pismu

biegu, lecz stanowisko to zostało wyrażone w innym stanie faktycznym; wniosek

dotyczący sporządzenia uzasadnienia wyroku i doręczenia odpisu wyroku wraz z

uzasadnieniem

odwoływał

się

do

sygnatury

innej

sprawy

tej

samej

wnioskodawczyni, w której uzasadnienie wyroku zostało już wcześniej sporządzone

i doręczone.

W konsekwencji niedoręczenia stronie skarżącej uzasadnienia wyroku

zaskarżonego skargą kasacyjną, zarzuty zażalenia odnośnie do naruszenia art. 387

§ 3 w związku z art. 3985 § 1 k.p.c. okazały się bezpodstawne. Uwzględniając to,

Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3941 § 3 w związku z 39814 k.p.c.).