II UK 42/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UK 42/08

POSTANOWIENIE

Dnia 9 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar

w sprawie z wniosku P. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

z udziałem zainteresowanego - Firma Jubilerska, o ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2008 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 3 lipca 2007 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2007 r., Sąd Apelacyjny oddalił apelację

wnioskodawcy P. K. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń

Społecznych w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o

ubezpieczenie społeczne, przy udziale zainteresowanego – Firma Jubilerska,

podzielając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, jak i ich

prawną ocenę, według której umowa o pracę zawarta między wnioskodawcą a J. K.

reprezentującym Firmę Jubilerską „K”, była nieważna jako pozorna (art. 83 § 1 k.c.),

skoro zamiarem wnioskodawcy nie było świadczenie pracy w ramach stosunku

pracy w rozumieniu art. 22 k.p., a jedynie uzyskanie statusu pracownika i objęcie

obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11

ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), po

zaistnieniu wypadku samochodowego w dniu 2 lutego 2005 r.

Od

powyższego

wyroku

skargę

kasacyjną

wniósł

pełnomocnik

wnioskodawcy i zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 22, 26 i 29 k.p.

oraz art. 83 k.c. w związku z art. 300 k.p., poprzez błędne uznanie, iż umowa o

pracę z dnia 1 lutego 2005 r. zawarta pomiędzy wnioskodawcą a Firmą Jubilerską

„K” była umowa pozorną i przez to nieważną, art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, przez

uznanie że wnioskodawca nie stał się pracownikiem i nie podlegał ubezpieczeniu

społecznemu, oraz przepisów postępowania art. 47711 § 2 zdanie drugie k.p.c. w

związku z art. 379 pkt 5 k.p.c. polegające na braku udziału w postępowaniu

wszystkich wspólników Firmy Jubilerskiej „K”, tj. J. K. oraz D. K. i spowodowana

tym nieważność postępowania, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku

oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy Sądowi

pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, wraz z orzeczeniem o kosztach

postępowania.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, pełnomocnik

wskazał na nieważność postępowania, gdyż wspólnicy Firmy Jubilerskiej „K” spółka

jawna zostali pozbawieni możliwości obrony swoich praw – art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Przepis art. 3989 § 1 k.p.c. stanowi, że Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania, jeżeli 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi

nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Żadna z wymienionych tu okoliczności nie występuje w niniejszej sprawie. Nie

istnieje zwłaszcza wskazana w skardze kasacyjnej, a podnoszona także przed

Sądem Apelacyjnym, nieważność postępowania wobec wezwania do udziału w

sprawie w charakterze zainteresowanego Firmy Jubilerskiej „K” spółka jawna,

zamiast wspólników tej spółki – J. oraz D. K.

W sprawie o wyłączenie pracownika z pracowniczego ubezpieczenia

społecznego status ubezpieczonego przysługuje pracownikowi wyłączonemu z

pracowniczego ubezpieczenia społecznego, natomiast status zainteresowanego w

rozumieniu art. 47711 § 1 k.p.c. przysługuje jego pracodawcy, który w stosunku

ubezpieczenia społecznego jest płatnikiem składek zobowiązanym do zgłoszenia

pracowników do ubezpieczenia (art. 4 pkt 2a i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 13

października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz do obliczania i

przekazywania należnych składek z tytułu tego ubezpieczenia (art. 17 tej ustawy) –

por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2004 r., II UK 66/04, (OSNP

2005/10/149). Status pracodawcy w niniejszej sprawie obejmuje Firmę Jubilerską,

która zgodnie z art. 8 § 2 k.s.h prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, ma

zdolność sądową, może pozywać i być pozywaną, oraz występować w charakterze

strony postępowania. Tym samym nie było podstaw prawnych do wzywania

bezpośrednio, w charakterze zainteresowanych, wspólników spółki – J. oraz D. K.

W tej sytuacji gdy zaskarżony wyrok nie zapadł w warunkach nieważności

postępowania, brak podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, co

mając na uwadze orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c.