Legislator Case Law & Legislation
II PK 142/15 AI generated

Supreme Court vacates lower court ruling on teacher's indefinite contract claim due to unclear factual basis regarding preschool classes.

Case Number II PK 142/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court vacated the lower court's decision regarding the plaintiff teacher's claim for an indefinite-term contract and reinstatement. The court found that the second-instance judge failed to properly establish the factual basis for applying the special needs exception to fixed-term employment. Consequently, the case was remanded to the district court for a new trial on the merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela; Art. 328 § 2 k.p.c.: The court must establish the factual basis for applying the special needs exception to fixed-term employment; if the lower court fails to determine whether preschool classes constitute a permanent organizational structure, the application of the exception is invalid.

Keywords

AI generated
indefinite term contract preschool classes special needs exception factual basis requirement remand for retrial teacher status organizational structure

Cited Legislation

AI generated
Art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela
5 Karty Nauczyciela oraz art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela jest uzasadniony, gdyż nie doszło do spełnienia się przesłanek tego ostatniego przepisu, który ewentualnie usprawiedliwiałby fakt zawarcia z powódką umowy o pracę na czas określony.
Art. 328 § 2 k.p.c.
Ponieważ Sąd drugiej instancji uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 328 § 2 k.p.c. (w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
(w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), nie jest znana podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku.
Art. 398 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.
Art. 108 § 2 k.p.c.
i art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 382 k.p.c
art. 328 § 2 k.p.c
Ponieważ Sąd drugiej instancji uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 328 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
(w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), nie jest znana podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku.
art. 39815 § 1 k.p.c
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II PK 142/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący)‎SSN Romualda Spyt (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko Szkole Podstawowej […]‎o ustalenie i wynagrodzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 czerwca 2016 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 5 grudnia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok w pkt 1 i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powódka M. K. wniosła przeciwko Szkole Podstawowej […], między innymi, o ustalenie, że jest zatrudniona przez stronę pozwaną na podstawie umowy na czas nieokreślony na podstawie mianowania oraz o przywrócenie na zajmowane stanowisko od 1 września 2013 r. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w P. oddalił powództwo. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym: Powódka M. K., w dniu 31 sierpnia 2011 r. zawarła z ze stroną pozwaną umowę o pracę na czas określony od 1 września 2011 r. do 31 sierpnia 2012 r. na stanowisku nauczyciela w pełnym wymiarze czasu pracy.

W dniu 6 września 2011 r. wskazano w porozumieniu zmieniającym, że powódka legitymuje się aktem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, co doprowadziło do podwyższenia wysokości wynagrodzenia powódki. W dniu 31 sierpnia 2012 r. strony zawarły kolejną umowę o pracę na czas określony od 1 września 2012 r. do 31 sierpnia 2013 r. Stanowisko pracy powódki uległo zmianie z nauczyciela na nauczyciela oddziału przedszkolnego. Powódka od 1 września 2012 r. wykonywała pracę w oddziale przedszkolnym utworzonym w miejsce dawnych „zerówek”.

Oddziały te są corocznie tworzone przez organ prowadzący - Miasto P., po ogłoszeniu naboru, gdy w jego następstwie zgłoszona zostanie odpowiednia liczba dzieci. Liczba ta nie może być mniejsza niż 18 ani większa niż 25 dzieci w danym oddziale. Biorąc pod uwagę możliwości lokalowe, pozwana Szkoła może w danym roku utworzyć określoną liczbę oddziałów. Wszyscy nauczyciele zatrudnieni w oddziałach przedszkolnych pracują na podstawie umowy o pracę na czas określony, co jest następstwem braku pewności, ile oddziałów przedszkolnych powstanie w danym roku szkolnym.

W dniu 31 sierpnia 2013 r. umowa o pracę powódki rozwiązała się z upływem czasu, na jaki została zawarta. Kolejnej umowy na czas określony obejmujący rok szkolny 2013/14 strony nie zawarły.Oceniając materiał dowodowy, Sąd przyjął, że kluczowym przepisem określającym podstawy nawiązania stosunku pracy z nauczycielem jest art. 10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 191 ze zm.; dalej jako „Karta Nauczyciela”), w którym w związku z różnorodnością możliwych sytuacji nadzwyczajnych, ustawodawca przewidział wyjątek od obowiązku zatrudniania nauczyciela mianowanego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony (ust.

5) w postaci zatrudnienia nauczyciela mianowanego na podstawie umowy o pracę na czas określony (ust. 7), a więc wtedy, gdy zachodzi potrzeba zastępstwa nieobecnego nauczyciela lub potrzeba ta wynika z organizacji nauczania. Zdaniem Sadu Rejonowego, pojęcie „potrzeba wynikająca z organizacji nauczania” nie może być rozumiane zależnie od uznania pracodawcy, ale powinno odnosić się do zasad funkcjonowania danej szkoły. Jeśli zatem oddziały przedszkolne ustalane są corocznie i ich stała liczba nie jest określona, możliwe jest zatrudnienie nauczyciela na czas istnienia danego oddziału.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 5 grudnia 2014 r. zmienił zaskarżony przez powódkę wyrok Sądu Rejonowego, ustalając, że jest ona zatrudniona w pozwanej Szkole na podstawie mianowania na czas nieokreślony od dnia 1 września 2011 r., a w pozostałej części apelację oddalił.Sąd drugiej instancji wskazał, że zarzut naruszenia art. 10 ust. 5 Karty Nauczyciela oraz art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela jest uzasadniony, gdyż nie doszło do spełnienia się przesłanek tego ostatniego przepisu, który ewentualnie usprawiedliwiałby fakt zawarcia z powódką umowy o pracę na czas określony.

Nie jest sporne, że w przypadku pozwanej Szkoły nie było potrzeby zastąpienia nieobecnego nauczyciela, a zatem w grę mogły wchodzić jedynie okoliczności wynikające z organizacji nauczania. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się jednak istnienia w niniejszej sprawie takiej potrzeby. Podkreślił, że argument pozwanej Szkoły, która zawierała z powódką kolejne umowy na czas określony, mimo że powódka uzyskała stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, nie jest w ocenie Sądu Okręgowego zasadny. Nieprzewidywalna ilość dzieci w oddziale przedszkolnym w kolejnym roku szkolnym nie mieści się bowiem w pojęciu „potrzeby wynikającej z organizacji nauczania”.Strona pozwana zaskarżyła ten wyrok skargą kasacyjną w części zmieniającej zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji, zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie: art. 10 ust. 7 ustawy Karta Nauczyciela, przez przyjęcie, że utworzenie przez gminę - organ prowadzący szkoły i przedszkola oddziału przedszkolnego przy szkole podstawowej lub jego brak „nie stanowi potrzeb w zakresie organizacji nauczania niezależnej od podstawowego funkcjonowania szkoły podstawowej”; art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 61 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (jednolity tekst:

Dz.U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.), przez przyjęcie, że w sześcioklasowej szkole podstawowej z mocy prawa funkcjonuje oddział przedszkolny jako jeden z obligatoryjnych oddziałów szkoły podstawowej; art. 14a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, przez przyjęcie że utworzenie lub likwidacja oddziału przedszkolnego jest elementem organizacyjnym zależnym od pracodawcy - szkoły. Ponadto zarzucono rażące naruszenie prawa procesowego, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 233 § 1 w związku z art. 391 oraz art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., polegające na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd pierwszej instancji bez jakichkolwiek merytorycznych rozważań w tej kwestii, w sytuacji gdy na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd ten orzekł w sposób całkowicie odmienny od Sądu pierwszej instancjiW odpowiedzi na skargę kasacyjną powódka wniosła o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Materialnoprawnie spór zasadza się na kwestii dopuszczalności stosowania do powódki zatrudnienia terminowego, tj. pytaniu, czy zachodził w jej przypadku wyjątek określony w art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela. Sąd pierwszej instancji uznał, że stosowanie umów na czas określony uzasadnione było potrzebami wynikającymi z organizacji nauczania, natomiast odmienne stanowisko zajął Sąd drugiej instancji. Pogląd Sądu pierwszej instancji poparty został argumentacją, że oddziały przedszkolne przy pozwanej Szkole są corocznie tworzone przez organ prowadzący - Miasto P., po ogłoszeniu naboru, gdy w jego następstwie zgłoszona zostanie odpowiednia liczba dzieci.

Sąd drugiej instancji uznał, że nieprzewidywalna ilość dzieci w oddziale przedszkolnym w kolejnym roku szkolnym nie mieści się w pojęciu „potrzeby wynikającej z organizacji nauczania”. To lakoniczne zdanie może wskazywać bądź na zmianę ustaleń faktycznych w zasadniczej kwestii dotyczącej statusu oddziałów przedszkolnych w strukturze organizacyjnej pozwanej Szkoły, bądź na dokonanie oceny prawnej z pominięciem (art. 382 k.p.c.) ustalonego przez Sąd pierwszej instancji faktu, że prowadzenie oddziału (oddziałów) przedszkolnych warunkowane było uchwałą organu prowadzącego, tworzącą corocznie te oddziały, z czym wiąże się zapewnienie środków finansowych przez ten organ.

Ponieważ Sąd drugiej instancji uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 328 § 2 k.p.c. (w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), nie jest znana podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku. Już z tego powodu uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela, tyle tylko że przez jego zastosowanie do nieustalonego stanu faktycznego, co uniemożliwia kontrolę kasacyjną zaskarżonego wyroku.W dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego kilkakrotnie rozważano znaczenie pojęcia „potrzeby wynikające z organizacji nauczania" właśnie przez wskazanie zobiektywizowanych kryteriów.

Przywołania wymaga wyrok z dnia 5 września 1997 r., I PKN 226/97, w którym Sąd Najwyższy omówił szeroki katalog okoliczności, które mogą stanowić „organizację nauczania" w rozumieniu art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela (wówczas art. 10 ust. 4 Karty Nauczyciela), zaliczając doń np. liczbę klas, rodzaj przedmiotów, liczbę godzin lekcyjnych, liczbę etatów, okres nauczania poszczególnych przedmiotów, zmianowość pracy szkoły. Z kolei w wyroku z dnia 3 grudnia 2010 r. I PK 122/10 (OSNP 2012 nr 3-4, poz.

40) podkreślono, że zatrudnienie nauczyciela do prowadzenia zajęć nieobowiązkowych (dodatkowych), co do których nie ma pewności, że w każdym roku szkolnym zostaną zapewnione na nie środki finansowe, stanowi warunek wymieniony w art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela w postaci szczególnych potrzeb wynikających z organizacji szkoły.Podobnie w niniejszej sprawie, przy ocenie zasadności zastosowania art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela na pewno doniosłe znaczenie będzie miało to, czy w istocie istniała niepewność co do corocznego (permanentnego) tworzenia oddziałów przedszkolnych w pozwanej Szkole.

Innymi słowy, jeśli oddziały przedszkolne nie stanowiły stałej, obligatoryjnej struktury organizacyjnej pozwanej Szkoły, a ich powołanie zależało od podejmowanej co roku decyzji organu prowadzącego, podyktowanej naborem do tych oddziałów, od czego zależało zapewnienie środków finansowych na ich funkcjonowanie, to świadczyłoby to o szczególnych potrzebach wynikających z organizacji nauczania w rozumieniu art. 10 ust. 7 Karty Nauczyciela, uzasadniających zatrudnienie nauczyciela mianowanego na czas określony. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł jak w sentencji.kc