Legislator Case Law & Legislation
II NSK 72/23 AI generated

II NSK 72/23 · Sąd Najwyższy

Case Number II NSK 72/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 28 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie VII AGa 669/22 z powództwa D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej, na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt XVII AmE 109/20 oddalającego odwołanie powoda od decyzji pozwanego oraz obciążającego powodową spółkę kosztami postępowania, (1) oddalił apelację oraz (2) zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 540 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.Skargą kasacyjną z 9 stycznia 2023 r., uzupełnioną pismem z 2 lutego 2023 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 39821 k.p.c; II NSK 72/23 · Sąd Najwyższy: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., zaskarżyła ww. wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie apelacji i zmianę wyroku sądu pierwszej instancji poprzez uwzględnienie złożonego odwołania oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą i drugą instancję, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Keywords

AI generated
action by staff workplace regulations challenge of administrative decisions prior administrative complaint energy tax supervisory complaint

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Skarga kasacyjna nie spełniała ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Skarga kasacyjna nie spełniała ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna nie spełniała ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
z art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 14 ust.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II NSK 72/23 POSTANOWIENIE Dnia 17 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 sierpnia 2023 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 września 2022 r., sygn. akt VII AGa 669/22: 1.odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2.zasądza od D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie VII AGa 669/22 z powództwa D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej, na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt XVII AmE 109/20 oddalającego odwołanie powoda od decyzji pozwanego oraz obciążającego powodową spółkę kosztami postępowania, (1) oddalił apelację oraz (2) zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 540 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.Skargą kasacyjną z 9 stycznia 2023 r., uzupełnioną pismem z 2 lutego 2023 r.

D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., zaskarżyła ww. wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie apelacji i zmianę wyroku sądu pierwszej instancji poprzez uwzględnienie złożonego odwołania oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą i drugą instancję, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości.Pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w odpowiedzi na skargę kasacyjną z 9 marca 2023 r. wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie spełniała ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W jego ocenie w sprawie zaistniała potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, tj. art. 7, 77 oraz 189e k.p.a. przy czym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do wykazania rozbieżności w orzecznictwie w zakresie wykładni pojęcia siły wyższej.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2023 r., I CSK 977/23).W ocenie Sądu Najwyższego, skarżąca nie wykazała, że istnieje potrzeba wykładni art. art. 7, 77 oraz 189e k.p.a. w zakresie wskazanym w skardze, w szczególności też dlatego, że przepisy art. 7 i 77 k.p.a. nie odnoszą się do pojęcia siły wyższej, tak jak ma to miejsce w przypadku art. 189e k.p.a.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma pogłębionego wywodu dotyczącego rozbieżności w wykładni powołanych w skardze przepisów. Skarżący ograniczył się jedynie do streszczenia wykładni pojęcia siły wyższej dokonanej przez sąd pierwszej i drugiej instancji oraz do lakonicznego i arbitralnego stwierdzenia, że w orzecznictwie sądów istnieje rozbieżność co do wykładni ww. pojęcia nie wskazując ani jednej sygnatury akt i nie przytaczając ani jednego stanowiska, któregokolwiek z sądów Polsce.

Zdaniem Sądu Najwyższego, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje co do występowania w sprawie potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i tym samym konieczności przyjęcia skargi do rozpoznania.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 1 postanowienia), nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 98 i 99 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.

Dz.U. 20, poz. 265 ze zm.).Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. (P.S.)[ms]