Supreme Court excludes judge from appeal due to impartiality concerns regarding their nomination by the Judicial Council.
Legislator summary
AI generatedThe defense requested the exclusion of Supreme Court Judge M. B. from the appeal case, arguing that her nomination by the Judicial Council compromised judicial impartiality. The court found that a judge reviewing an appeal challenging their own nomination creates a conflict of interest under the principle of nemo iudex in causa sua. Consequently, the court ruled to exclude Judge M. B. to ensure the proceedings meet the requirements of an impartial tribunal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1, 4 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 6 ust. 1 KCHWP; The court must exclude a judge from a case if their participation would raise reasonable doubts about their impartiality in the eyes of an objective observer, particularly when the judge is the subject of the appeal being reviewed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II KK 393/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie D. K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie SSN M. B., na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 i 4 k.p.k. postanowił wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego M. B. od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 393/23. UZASADNIENIEObrońca skazanego D. K. wniósł do Sądu Najwyższego kasację, wskazując w niej na uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., „polegające na nienależytym obsadzeniu składu Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, poprzez udział w składzie orzekającym sędziego Sądu Okręgowego X.Y.., którego powołanie do pełnienia funkcji sędziego zostało poprzedzone rekomendacją Krajowej Rady Sądownictwa, organu co do którego działalności istnieje szereg zastrzeżeń, co z kolei powoduje sytuację, w której osoby rekomendowane przez Krajową Radę Sądownictwa mogą nie spełniać kryteriów niezawisłości i bezstronności, co stanowi w konsekwencji bezwzględną przyczynę odwoławczą”.Sprawa D.
K. została przydzielona do referatu SSN Małgorzaty Gierszon. W związku z tworzeniem nowego referatu, dla nowo nominowanego sędziego, nastąpiła zmiana sędziego sprawozdawcy i tę sprawę przydzielono SSN A. D. Na wniosek obrońcy skazanego, postanowieniem z dnia 11 października 2023 r., II KK 393/23, SSN A. D. została wyłączona od udziału w tej sprawie. Po jej wyłączeniu sprawa została przydzielona SSN M. M. Ponownie wniosek o wyłączenie sędziego złożył obrońca skazanego, który to wniosek został uwzględniony, co skutkowało wyłączeniem SSN M.
M. od rozpoznania sprawy na mocy postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2023 r., II KK 393/23. W następstwie wyłączenia SSN M. M., niniejsza sprawa została przydzielona SSN M. B. Obrońca skazanego także tym razem złożył wniosek o wyłączenie sędziego. Do rozpoznania tego wniosku został wyznaczony SSN I. Z. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2024 r., II KK 393/23, SSN I. Z. został wyłączony od udziału w rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie SSN M. B. od udziału w sprawie II KK 393/23. W wyniku tej decyzji wniosek obrońcy skazanego o wyłączenie SSN M.
B. został przydzielony do rozpoznania SSN M. W.Należy wskazać, że wniosek o wyłączenie SSN M. B. opierał się na argumentacji obrońcy, który – powołując się na dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego i trybunałów europejskich – podnosił, że rozpoznanie sprawy przez SSN M. B., tj. sędziego nominowanego w ramach procedury z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3, dalej:
„ustawa nowelizująca KRS”), powodowałoby, że w sprawie orzekałby sąd nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Jednocześnie w punkcie drugim wniosku obrońca domagał się wyłączenia od udziału w rozpoznaniu tej sprawy także następujących sędziów: SSN Z. K., SSN P. K., SSN I. Z. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek zasługiwał na uwzględnienie w zakresie wyłączenia SSN M. B. od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 393/23.Podstawowym powodem przemawiającym za takim rozstrzygnięciem jest fakt, że okoliczności podniesione w zarzucie kasacji, dotyczące niezawisłości sędziego i niezależności sądu, powiązane ze sposobem powołania sędziów na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie ustawy nowelizującej KRS, w tożsamym stopniu odnoszą się zarówno do sędziego Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie X.Y.., zasiadającego w składzie sądu odwoławczego rozpoznającego sprawę D.
K., do którego odwołuje się zarzut kasacji, jak również SSN M. B. W takim układzie procesowym zachodzi identyczność sytuacji prawnej sędziego, którego dotyczy zarzut kasacji, jak i sędziego, który miałby tę kasację, a więc i przedmiotowy zarzut, rozpoznać. Dla oceny tego, czy wątpliwości co do bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. są zasadne, konsekwentnie w orzecznictwie nakazuje się przeprowadzenie testu przeciętnego obserwatora. Polega on na zbadaniu, czy przyczyna podana we wniosku jako mająca powodować wyłączenie sędziego jest w stanie wywołać wątpliwości co do bezstronności tego sędziego u nieuprzedzonego w jakimkolwiek kierunku, czyli obiektywnego obserwatora (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08; z dnia 8 lutego 2011 r., V KK 227/10).
Rozpoznanie sprawy D. K. przez Sąd Najwyższy w składzie z udziałem SSN M. B. mogłoby wzbudzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tego Sędziego u postronnego obserwatora, skoro SSN M. B. miałaby rozstrzygać o zasadności zarzutu kasacji, którego podstawy odnoszą się do niej w takim samym stopniu, jak do Sędziego, którego ten zarzut bezpośrednio dotyczy. Podsumowując, w rozpatrywanej sprawie konieczność wyłączenia od orzekania SSN M. B. nie ulega wątpliwości i wynika w sposób oczywisty z istoty gwarancji bezstronnego orzekania przez sąd i sedna zakazu nemo iudex in causa sua (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 27 lipca 2021 r., II KO 36/21; 17 marca 2022 r., II KO 12/22; 22 marca 2022 r., I KO 22/22; 29 marca 2022 r., II KO 27/22; 21 kwietnia 2022 r., II KO 15/22; 9 czerwca 2022 r., II KO 53/22).Rację ma również obrońca wskazując, że rozpoznanie kasacji przez Sąd Najwyższy z udziałem SSN M.
B. prowadziłoby do zaistnienia uchybienia, o którym mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., albowiem Sąd z jej udziałem byłby sądem nienależycie obsadzonym i nie stanowiłby sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (zob. w tym przedmiocie przede wszystkim: uchwała trzech Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA-I-4110-1/20 (OSNK 2020, z. 2, poz. 7); uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2002, z. 6, poz. 22); wyrok ETPCz z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz p. Polsce, skarga 43447/19; wyrok ETPCz z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek p. Polsce, skargi nr 49868/19 i 57511/19, wyrok ETPCz z dnia 23 listopada 2023 r., Wałęsa p. Polsce, skarga nr 50849/21).
Natomiast przedwczesny jest wniosek z punktu drugiego, o wyłączenie trzech wskazanych tam sędziów, tj. SSN Z. K., SSN P. K., SSN I. Z. Zgodnie z utrwalonym i słusznym orzecznictwem Sądu Najwyższego, wniosek o wyłączenie sędziego może zostać skutecznie złożony tylko w stosunku do sędziego, a w składach kolegialnych sądu – sędziów, którzy zostali wyznaczeni do rozpoznania sprawy. Nie dotyczy zaś bezpośrednio pozostałych sędziów danego sądu, gdyż nie można wyłączyć sędziego od rozpoznania sprawy „na przyszłość” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2012 r., III KO 34/12; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2021 r., II KK 375/21).Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.[J.J.][ał]